Ο πολιτικός πολιτισμός ενίοτε επιβάλλεται…

284
Ασυλία Πολάκη: Γιατί ο Τσίπρας τράπηκε σε φυγή; tomanifesto.gr manifesto to manifesto manifesto gr manifesto.gr tomanifesto manifestogr μανιφεστο manifesto news efimerida manifesto eidhseis to manifesto eidiseisΑποκαλυπτικό παρασκήνιο

Όλα ήταν διαφορετικά αυτή τη φορά στην Βουλή. Και το κλίμα και οι τόνοι και κυρίως το επίπεδο της συζήτησης. Μπορεί να μην έλειψαν οι «κορώνες» ή οι μεμονωμένες λαϊκιστικές εκρήξεις, αλλά τον τόνο τον έδωσε το νέο πνεύμα που φέρνει στην Βουλή η νέα κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη. Ουσιώδης λόγος, πρακτικό αποτέλεσμα και σχεδιασμένη λειτουργία. Όχι στο πόδι, αλλά στο εργαστήρι της γνώσης και του πολιτικού μόχθου. Και με διάθεση πολιτικής καταλαγής.

Του ΜΠΑΜΠΗ ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ
Χωρίς να λείψει η κριτική για το τι έγινε τα τελευταία 4,5 χρόνια, η προσοχή ήταν στραμμένη στο σήμερα και το αύριο της χώρας. Με ευπρέπεια, συνεκτικό λόγο και δίχως μεγαλοστομίες. Άλλωστε η νέα κυβέρνηση είναι ήδη η πρώτη κυβέρνηση, η οποία μετεκλογικά κάνει περισσότερα από όσα είχε πει προεκλογικά (ΕΝΦΙΑ, 120 δόσεις, Μάτι, οργάνωση του κράτους, φορολογική ανάσα σε όλους τους πολίτες κλπ).
Η αλλαγή ύφους και ήθους όμως που φάνηκε ξεκάθαρα από την 3ημερη συζήτηση των προγραμματικών δηλώσεων, οφείλεται στην επιλογή του Κ. Μητσοτάκη να προτάξει το «όλοι μαζί μπορούμε», ακυρώνοντας το δόγμα της προηγούμενης διακυβέρνησης, που ήταν το «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν». Σε αυτό το πλαίσιο κινήθηκαν λιγότερο ή περισσότερο σχεδόν όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί, έστω κι αν καταψήφισαν τις προγραμματικές δηλώσεις. Ακόμα και ο Α. Τσίπρας για Α. Τσίπρας, ήταν δυο κλικ πιο κάτω. Δεν απέφυγε τον εναγκαλισμό με τον λαϊκισμό-αυτό άλλωστε δεν είναι κάτι που γίνεται εύκολα, ιδιαίτερα όταν έχει ανιχνευθεί στο πολιτικό DNA-ούτε την εύκολη κριτική. Ωστόσο, ήταν ένας Τσίπρας, που κάπως το πάλεψε.

Όπως στην προηγούμενη Βουλή την σφραγίδα την είχε βάλει το παρά φύσιν «αντιμνημονιακό συνοθύλευμα» ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ζώντας την χειρότερη Βουλή της μεταπολίτευσης, έτσι και τώρα την σφραγίδα την βάζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Μέτρο, ευπρέπεια, ουσία, περισσότερο έργο λιγότερα λόγια και αποφυγή περιττών και τεχνητών συγκρούσεων. Ένας νέος πολιτικός πολιτισμός ξεπροβάλλει στο ναό της Δημοκρατίας. Κι όσο κι αν είναι παράξενο, αυτός ο πολιτικούς πολιτισμούς «επιβάλλεται» από τη νέα κυβέρνηση.

Το ΚΙΝΑΛ είναι πιο ώριμο να τον υπηρετήσει. Το ΚΚΕ παρά την απαράλλαχτη και δογματική πολιτική του, δεν έχασε ποτέ την ηθική του και την συνέπεια του. Η Ελληνική Λύση και το Μερα25, ψάχνουν τα πατήματα τους σε επίπεδο πολιτικής συμπεριφοράς, ανεξαρτήτως των απόψεων τους.
Αυτός που μένει να αποδειχθεί, αν μπορεί να αντέξει και να συμβάλλει σε αυτόν τον νέο πολιτικό πολιτισμό, είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Αν δηλαδή, μετά το καλοκαίρι θα μπορέσει να είναι μια δημιουργική αξιωματική αντιπολίτευση με ρεαλιστικές θέσεις ή αν θα επιστρέψει λόγω κι έργω, στον λαϊκισμό και στους «δρόμους».