Ο «πόλεμος» της «πλατείας» στα νησιά και η ευθύνη των νησιωτών

158
ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΑΚΡΑΙΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ, ακραία στοιχεία, ακραίες καταστάσεις. Αυτό συμβαίνει τις τελευταίες ώρες στην Χίο και στην Λέσβο. Όπου εξελίσσεται ένας μίνι πόλεμος, ο οποίος δεν αποκλείεται να γίνει μάξι. Οργανωμένες ακροδεξιές ομάδες κρούσης, σε συντονισμό με ακροαριστερούς ακτιβιστικούς λόχους και τάγματα του ΠΑΜΕ, χτυπούν κατά βούληση, χρησιμοποιώντας σαν «ασπίδα» τους ανήσυχους κατοίκους των νησιών.

Γράφει ο ΦΟΝ ΚΑΡΑΓΙΑΝ ΤΗΣ ΚΥΨΕΛΗΣ

ΣΤΟ ΔΙΕΥΡΥΜΕΝΟ «παρεάκι της πλατείας» θα επανέλθω, αφού σημειώσω, ότι οι κάτοικοι-ακόμα-είναι ίσως οι πιο δικαιολογημένοι. Δικαίως ανησυχούν, δικαίως αγωνιούν για το τι μέλλει γενέσθαι. ΟΜΩΣ: Γιατί σιωπούσαν επι πέντε χρόνια; Γιατί ενώ συμφωνούσαν με τα κλειστά κέντρα ξαφνικά άλλαξαν άποψη; Γιατί ανέχθηκαν το χάλι της Μόριας και δυσανασχετούν με την δημιουργία κλειστών κέντρων στην μέση του πουθενά, μακριά από τον αστικό ιστό; Βεβαίως κανείς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει ποιες ακριβώς είναι οι απόψεις της πλειοψηφίας των κατοίκων της Χίου ή της Λέσβου. Επί του παρόντος «μιλούν» μέσω των αιρετών αρχόντων τους. Οι οποίοι εξακολουθούν να φέρονται ανεύθυνα και επικίνδυνα. Χωρίς να απαντούν, ως οφείλουν, στα παραπάνω ερωτήματα. Μόλις στις 6 Νοεμβρίου 2019 ο κ. Μουτζούρης ΕΚΘΕΙΑΖΕ την σημασία των κλειστών κέντρων, σε σχέση με το χάος της πολιτικής των ανοικτών συνόρων. Πέρασαν μόλις 3,5 μήνες από τότε. Τι άλλαξε;

ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ όμως έχουν και μια πρόσθετη ευθύνη. Όχι μόνο γιατί το πρόβλημα τους αφορά πρωτογενώς και πρωτίστως. Αλλά και γιατί εκτός από Χιώτες και Μυτιληνιοί, παραμένουν έλληνες πολίτες. Και έχουν ευθύνη όχι μόνο για το νησί τους αλλά και για τη χώρα. Επιτρέπουν στον εαυτό τους να εκχωρούν τα δικαιώματα τους, αλλά και τις ευθύνες τους σε οργανωμένες μειοψηφίες και σε ανεύθυνους λαϊκιστές τοπικούς άρχοντες; Επιτρέπουν σε ομάδες κρούσης να τους εκπροσωπούν; Το παράδειγμα της «πλατείας», έστω κι αν ήταν μακριά από τα νησιά τους, δεν τους είπε τίποτα; Η λογική του ετερόκλητου «αντιμνημονίου» δεν τους δίδαξε τίποτα; Η τότε ανευθυνότητα πληρώθηκε ακριβά. Ακριβότερα-γιατί είναι επιβαρυμένη η χώρα-θα πληρωθεί και τώρα. Και σε τοπικό και σε εθνικό επίπεδο.

Η ΠΡΟΣΘΗΚΗ του ΠΑΜΕ στο «ακροδεξιοακροαριστερό παρεάκι» της πλατείας, δεν είναι άνευ σημασίας. Κι αυτό όχι μόνο της δύναμης που έχει το ΚΚΕ στα εν λόγω νησιά. Έχει σημασία κυρίως, γιατί το ΚΚΕ ευφυώς και υπεύθυνα είχε μείνει εκτός «πλατείας» το 2011-2012. Τώρα «αθροίζεται» με εκείνους που θέλουν 1.000.000 μετανάστες για να «λύσουν» το δημογραφικό και εκείνους που θέλουν να «σφάξουν στο γόνατο» τους «λάθρο». Τι δουλειά έχει μαζί με παρασκευαστές μολότοφ και καραμπινοφόρους; Χάος…

ΑΠΕΝΑΝΤΙ σε αυτό το χάος η κυβέρνηση παίρνει ένα ρίσκο, αλλά και δείχνει τις δημοκρατικές αντοχές της: Φαινομενικά θέτει σε αμφισβήτηση την αποφασιστικότητα της και την ηγετική πυγμή της, προχωρώντας σε μια διπλή κίνηση: Αφ’ ενός στην μερική απόσυρση των ΜΑΤ και αφ’ ετέρου καλώντας αύριο το απόγευμα στο Μ. Μαξίμου τον κ. Μουτζούρη, τους Αντιπεριφερειάρχες και τους Δημάρχους σε μια ύστατη προσπάθεια συνεννόησης. Θα αποδώσουν αυτές οι πρωτοβουλίες; Ουδείς μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά. Ο κάθε νουνεχής πολίτης όμως αντιλαμβάνεται, ότι αν ναυαγήσει κι αυτή προσπάθεια, τότε το κράτος οφείλει να επιβάλλει τον νόμο. Άλλωστε ένας από τους σημαντικούς λόγους για τους οποίους ψηφίστηκε αυτή η κυβέρνηση, είναι η επιστροφή στην κανονικότητα. Και η εφαρμογή των νόμων, είναι εκ των ων ουκ άνευ για την επιστροφή στην κανονικότητα.