Σαν σήμερα, στις 17 Μαρτίου 1988 έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία μόλις 38 ετών, ο αντισυμβατικός τραγουδοποιός Νικόλας Άσιμος, μια από τις πιο ιδιαίτερες μορφές της ελληνικής μουσικής και της καλλιτεχνικής ζωής των Εξάρχεια.
Η πορεία του χαρακτηρίστηκε από έντονες συγκρούσεις με τις κοινωνικές νόρμες, το κράτος και πολλές φορές με τον ίδιο του τον εαυτό.
Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη στις 20 Αυγούστου 1949 ως Νικόλαος Ασημόπουλος, υιοθέτησε το καλλιτεχνικό όνομα Άσιμος στα φοιτητικά του χρόνια, όταν προσπάθησε να ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία. Η επιλογή αυτή έμεινε για πάντα μαζί του. Από νεαρή ηλικία έγραφε στίχους και ποιήματα και, όταν βρέθηκε μπροστά σε μια κιθάρα, άρχισε μόνος του να μαθαίνει μουσική και να δημιουργεί τα δικά του τραγούδια.
Σύντομα εμφανίστηκε σε μικρές μουσικές σκηνές και μπουάτ, όμως οι στίχοι και η στάση του απέναντι στην εξουσία τον έφεραν συχνά σε σύγκρουση με τις αρχές και τη λογοκρισία. Οι δημιουργίες του κυκλοφορούσαν κυρίως από στόμα σε στόμα ή σε μικρές ανεξάρτητες εκδόσεις, ενώ στα ραδιόφωνα σπάνια ακούγονταν.
Στη δισκογραφία εμφανίστηκε με ένα δισκάκι 45 στροφών που περιλάμβανε τα τραγούδια «Ο Μηχανισμός» και «Ο Ρωμιός».
Κατά τη διάρκεια της πορείας του συνεργάστηκε με σημαντικούς καλλιτέχνες όπως ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας, ο Πάνος Τζαβέλας, ο Γιάννης Ζουγανέλης και ο Σάκης Μπουλάς. Το 1982 κυκλοφόρησε τον μοναδικό ολοκληρωμένο δίσκο που εξέδωσε όσο ζούσε, με τίτλο «Ο Ξαναπές».
Στον δίσκο συμμετείχαν γνωστά ονόματα της ελληνικής μουσικής, όπως η Χάρις Αλεξίου και ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1987, ο Παπακωνσταντίνου τραγούδησε πέντε δικά του κομμάτια στον δίσκο «Χαιρετίσματα».
Η προσωπική του ζωή ήταν εξίσου έντονη. Το 1976 γεννήθηκε η κόρη του, Νιουνιού, από τη σχέση του με τη Λίλιαν Χαριτάκη. Το 1977 προφυλακίστηκε στις φυλακές της Φυλακές Αίγινας μαζί με άλλους εκδότες πολιτικών εντύπων, καθώς κατηγορήθηκαν ως υποκινητές επεισοδίων που είχαν ξεσπάσει στην Αθήνα κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων για τους θανάτους μελών της RAF στις φυλακές του Σταμχάιμ.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν ιδιαίτερα δύσκολα. Το 1987 οδηγήθηκε σε ψυχιατρική κλινική και λίγο αργότερα στις Φυλακές Κορυδαλλού με κατηγορίες για βιασμό, οι οποίες δεν τεκμηριώθηκαν. Παρότι αποφυλακίστηκε με εγγύηση, η υπόθεση αυτή τον επηρέασε βαθιά.
Παράλληλα αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας και δεν μπορούσε πλέον να παίξει κιθάρα εξαιτίας επιπλοκών από φαρμακευτική αγωγή.
Τα ξημερώματα της 17ης Μαρτίου 1988, μετά από μια σειρά δύσκολων περιστάσεων και δύο προηγούμενες αποτυχημένες απόπειρες, ο Νικόλας Άσιμος βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στα Εξάρχεια. Πριν από την πράξη αυτή είχε τηλεφωνήσει στον φίλο του, σκηνοθέτη Νίκο Ζερβό.
Η παρουσία του Άσιμου στην ελληνική μουσική παραμένει ξεχωριστή. Με τους αιχμηρούς στίχους και τον ιδιαίτερο τρόπο ζωής του, άφησε πίσω του τραγούδια που συνεχίζουν να ακούγονται και να συζητιούνται, πολλά χρόνια μετά το τέλος της σύντομης αλλά έντονης διαδρομής του.
