Μπορεί ο πόλεμος για τη δεύτερη θέση να έχει ξεσπάσει, αλλά Τσίπρας και Ανδρουλάκης συγκλίνουν στα λεφτόδεντρα και στις αυταπάτες.
Αλέξης Τσίπρας και Νίκος Ανδρουλάκης δίνουν τον υπέρ πάντων αγώνα για να βρεθούν στη δεύτερη θέση στις εθνικές εκλογές. Και για τους δύο είναι ζήτημα πολιτικής επιβίωσης αφού ο ηττημένος θα βρεθεί στον πάγκο και ο νικητής θα επιχειρήσει να ηγηθεί ενός χώρου που νοείται ως Κεντροαριστερά αν και τελικά δείχνει μόνο προς τα αριστερά.
Η μεταξύ τους διαμάχη αφορά αυτήν τη θέση αφού στα υπόλοιπα εμφανίζονται να έχουν ταυτόσημες θέσεις, ειδικά ως προς την ύπαρξη λεφτόδεντρων και τη δημιουργία αυταπατών για τους πολίτες και τους ψηφοφόρους. Ρίχνουν στην πιάτσα τα λεφτόδεντρα και μοιράζουν δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ κάποιοι κάνουν ήδη συγκρίσεις μεταξύ όσων υπόσχονται και διαπιστώνουν όμοιες… θέσεις.
Άλλωστε το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη είναι αυτό που υποστήριξε πως το 80% του προγράμματος Θεσσαλονίκης του Αλέξη Τσίπρα αποτελεί αντιγραφή του προγράμματος της Χαριλάου Τρικούπη και, αν μη τι άλλο, αυτό λέει πολλά.
Και δεν είναι μόνο αυτό. Είναι και πολλά ακόμη. Παράδειγμα οι κοινές επιθέσεις κατά της κυβέρνησης. Χθες Κουφονικολάκου και Τσουκαλάς εξέδιδαν πανομοιότυπες ανακοινώσεις κατά του Παύλου Μαρινάκη και του Μάκη Βορίδη επιχειρώντας να στηθεί ένα αφήγημα για δήθεν κρυφό πρόγραμμα, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να σπρώξουν τα φώτα της δημοσιότητας μακριά από τα προγράμματά τους.
Είναι εμφανές πλέον ότι τα προγράμματα αυτά είναι στον αέρα, αφού τα ίδια τα στελέχη των δύο κομμάτων αδυνατούν να εξηγήσουν το κόστος αλλά και το πού θα βρεθούν τα λεφτά. Ουδείς έχει καταλάβει αν τα προγράμματα είναι για την επόμενη τετραετία ή για την επόμενη χρονιά. Αν οι υποσχέσεις και τα 500 ευρώ θα δοθούν την επομένη των εκλογών αν τις κερδίσει για παράδειγμα ο Αλέξης Τσίπρας ή αν θα τα πάρουν κάποτε, όπως και αν οι υποσχέσεις για 13ο μισθό και 13η σύνταξη αφορούν το 2031 ή επίσης την επομένη των εκλογών αν κερδίσει ο Νίκος Ανδρουλάκης.
Οι υποσχέσεις ανέρχονται σε δεκάδες δισεκατομμύρια και αυτό αποτελεί το βασικό, κοινό, χαρακτηριστικό των δύο κομμάτων. Και θα είναι, αν μη τι άλλο, μια ακόμη κορυφαία στιγμή η σύγκλιση μεταξύ «νενέκων» και «γερμανοτσολιάδων» με το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς...
