Η αίσθηση που άφησαν πίσω τους Τσίπρας και Ανδρουλάκης, με τη ρητορική τους στη ΔΕΘ, πύκνωσε θεαματικά τα σύννεφα της αμφισβήτησης.
Η ΔΕΘ έχει ένα ιδιαίτερο χάρισμα: αποκαλύπτει, χωρίς ίσως να το αντιλαμβάνονται οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές, όχι τι σχεδιάζουν οι πολιτικοί αρχηγοί, αλλά τι δεν είναι σίγουροι ότι μπορούν να κάνουν. Φέτος, στον απόηχο της 90ής έκθεσης, το ερώτημα που πλανάται πάνω από τον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς και της προοδευτικής παράταξης συμπυκνώνεται σε μία και μόνο λέξη, διατυπωμένη με έντονη δόση σκεπτικισμού: Μπορούν;
Γιατί η αίσθηση που άφησαν πίσω τους ο Αλέξης Τσίπρας και ο Νίκος Ανδρουλάκης, με τη ρητορική και την παρουσία τους, όχι απλώς δεν διέλυσε τα σύννεφα της αμφισβήτησης, αλλά αντίθετα, τα πύκνωσε θεαματικά.
Οι αμφιβολίες για το αν διαθέτουν το απαραίτητο πολιτικό εκτόπισμα για να ηγηθούν με αξιώσεις φαίνεται να ενισχύθηκαν. Ακόμη και στους κύκλους των δικών τους στελεχών.
Εσωστρέφεια
Ο Αλέξης Τσίπρας ένιωσε την ανάγκη να χαρακτηρίσει την ομιλία του ως την πιο αριστερή και ουσιαστική που έχει εκφωνήσει ποτέ σε ΔΕΘ. Είναι μια φράση που δείχνει προς τα πού κοιτάζει: προς τα μέσα, προς την κομματική του βάση, προς τη δική του διαδρομή! Σε μια στιγμή που θα περίμενε κανείς να απευθυνθεί στην κοινωνία για να ζητήσει τη στήριξή της.
Ενδεικτικό της εσωστρέφειας που χαρακτήρισε συνολικά την παρουσία του είναι και το ότι κινήθηκε σε δύο άξονες που δύσκολα συνυπάρχουν. Από τη μία, επιχείρησε να παρουσιάσει σχέδιο για οικονομία, υγεία, παιδεία και εξωτερική πολιτική, με την ΕΛΑΣ να θέλει να λειτουργήσει ως εναλλακτικός πόλος. Από την άλλη, ο ίδιος φρόντισε να προετοιμάσει το έδαφος για την αποτυχία πριν καν αυτή συμβεί. Υποστήριξε ότι δεύτερες εκλογές δεν θα ήταν καταστροφή! Παραδέχτηκε, δηλαδή, ότι δεν μπορεί να κερδίσει τις εκλογές!
Η αμφισημία συνεχίστηκε και στο ζήτημα των συμμαχιών. Το άνοιγμα προς άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης -με δήλωση πως αν υπάρξει ανταπόκριση από την προοδευτική αντιπολίτευση θα προχωρούσε σε κυβέρνηση- ακούγεται σαν σχέδιο εξουσίας, αλλά λειτουργεί ταυτόχρονα σαν σχέδιο διαφυγής: αν δεν τα καταφέρει μόνος, θα υπάρχει πάντα το «συλλογικό» ως δικαιολογία.
Και μέσα σε όλα αυτά, δεν παρέλειψε να βάλει στο στόχαστρο τον βασικό του ανταγωνιστή στον ίδιο πολιτικό χώρο, το ΠΑΣΟΚ, δείχνοντας ότι η προτεραιότητα παραμένει η εσωτερική μάχη της αντιπολίτευσης και όχι η κυβέρνηση.
Αμφιβολία
Ο Νίκος Ανδρουλάκης προσπάθησε να περάσει το μήνυμα ότι το ΠΑΣΟΚ είναι έτοιμο να κυβερνήσει, αλλά… έθεσε μία προϋπόθεση που δεν υπάρχει!
Είπε πως δεν μπορεί να υπάρξει πολιτική αλλαγή χωρίς πρώτη θέση για το ΠΑΣΟΚ, γιατί η απλή εναλλαγή στην εξουσία δεν αρκεί για τη χώρα.
Πρόκειται για μια θέση που, αντί να δείχνει αυτοπεποίθηση, μοιάζει να προϋποθέτει ένα σενάριο το οποίο τα ίδια τα ποσοστά του δεν επιβεβαιώνουν αυτή τη στιγμή. Ενας αρχηγός «έτοιμος να κυβερνήσει» δεν χρειάζεται, κανονικά, να δεσμεύει την ετοιμότητά του σε έναν όρο τον οποίο ο ίδιος δεν ελέγχει.
Επέμεινε, λοιπόν, ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να είναι πρώτο κόμμα, γιατί σχηματισμός κυβέρνησης χωρίς αυτό είναι σχεδόν ανέφικτος, και υποστήριξε ότι δεν έχει το χάρισμα να σερβίρει ψέματα. Η φράση αυτή λειτουργεί ως αντιπαράθεση με τον Τσίπρα, αλλά και ως ομολογία: ένας ηγέτης που νιώθει την ανάγκη να διαβεβαιώσει δημόσια ότι δεν λέει ψέματα το κάνει συνήθως επειδή αισθάνεται ότι αμφισβητείται η αξιοπιστία του, όχι επειδή του ζητήθηκε.
Κοινό σημείο
Κανείς από τους δύο δεν παρουσίασε ένα σχέδιο που να στέκεται μόνο του, ανεξάρτητα από το αν θα έρθει πρώτος, δεύτερος ή σε ποια θέση.
Και οι δύο, με τον τρόπο τους, απάντησαν στο «μπορείτε;» με ένα «μπορούμε, αν…», που είναι ουσιαστικά η πιο ευγενική μορφή του… «όχι ακόμα».
Κάτω από τη βάση
Ονόματα για τα πρόσωπα που αφορά ο τίτλος δεν θα πούμε, αρκεί μόνο να ανοίξετε την τηλεόρασή σας και θα καταλάβετε ακριβώς για ποιους χτυπά η καμπάνα. Η ουσία είναι ότι στην Αμαλίας, όπου εδρεύει ο πρόεδρος Αλέξης, υπάρχει έντονος προβληματισμός για τις εμφανίσεις των στελεχών του στα ΜΜΕ.
Ο «Kόκκινος Γάτος» το είχε γράψει έγκαιρα και έγκυρα -αποδείχτηκε αυτό-, καθώς όμως προχωρά η σεζόν αποτελεί πλέον κοινό τόπο στο επιτελείο του ηγέτη ότι «η ομάδα δεν τραβάει».
«Οπότε να αναμένονται ενισχύσεις;», ρώτησε ο «Γάτος» μας πηγή του στο νέο κόμμα. «Θα δώσουμε λίγο χρόνο ακόμα και θα αποφασίσουμε στα μέσα Οκτωβρίου» ήταν η απάντηση που έλαβε.
Οπως λέμε και στα ποδοσφαιρικά, το ερώτημα είναι «ποιες και ποιοι θα κάνουν παρέλαση;».
Γκρίνια και στο ΠΑΣΟΚ
Αρνητικά είναι τα σχόλια και στη Χαριλάου Τρικούπη για αρκετά από τα στελέχη που βγαίνουν στην τηλεόραση. Συνεργάτες του θυμωμένου Νίκου υποστηρίζουν ότι ελάχιστοι ιδρώνουν τη φανέλα και ακόμη λιγότεροι το κάνουν αυτό στο όνομα του αρχηγού.
«Αν δεν τον υποστηρίζουν οι ίδιοι οι βουλευτές του, πώς θα περάσει ηγετικό προφίλ στην κοινωνία;» αναρωτήθηκε στην παρέα του ιστορικό στέλεχος, που βλέπει σταθερά με συμπάθεια την προσπάθεια που κάνει ο Νίκος Ανδρουλάκης.
Το πρόβλημα, βέβαια, μπορεί να ιδωθεί και από την άλλη πλευρά: τι κάνει ο πρόεδρος για να τον στηρίζουν τα στελέχη του; Ιδού η απορία.
«Where is George;»
Συγγνώμη για τα αγγλικά στον τίτλο, αλλά είναι το ερώτημα όπως ακριβώς ειπώθηκε από στέλεχος του ΠΑΣΟΚ που αναζητούσε τον πρώην πρωθυπουργό στη ΔΕΘ.
Ακούγοντας τη φράση, ο «Γάτος» μας μπήκε στο Facebook και είδε ότι ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν σε «συζήτηση με την Πρόεδρο της ομάδας S&D, Iratxe García Pérez, με κεντρικό θέμα: “Empowering People and Communities”, στο πλαίσιο της εκδήλωσης “Democracy at its Roots”, που φιλοξενήθηκε στο Θέατρο Ολύμπια. Διοργάνωση: Δήμος Αθηναίων, PES, S&D».
Τι δεν καταλαβαίνετε;
