Τα σενάρια για συνεργασία ΠΑΣΟΚ-ΕΛΑΣ δίνουν και παίρνουν, αλλά η Χαριλάου Τρικούπη επιμένει να τα διαψεύδει.
Η δημόσια παραδοχή
Μια μικρή επάνασταση λαμβάνει χώρα στο ΠΑΣΟΚ, μετά τη δημόσια παραδοχή του βουλευτή Χαλκιδικής για σύμπλευση της Χαριλάου Τρικούπη με το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα. «Ψηφίζεις ΠΑΣΟΚ και παίρνεις ΣΥΡΙΖΑ II», σχολιάζουν έμπειροι κοινοβουλευτικοί παράγοντες, προσθέτοντας όμως ότι οι αποκαλύψεις του έγιναν σε λάθος timing.
Γι’ αυτό άλλωστε χθες ο Νίκος Ανδρουλάκης σε συνέντευξή του (ΣΚΑΪ) έσπευσε να υπογραμμίσει πως «μόνο αν είναι πρώτο το ΠΑΣΟΚ, μπορεί να υπάρξει πολιτική αλλαγή. Διότι, αν δεν είναι πρώτο, μαθηματικά δεν υπάρχει η δυνατότητα να σχηματιστεί κυβέρνηση που να οδηγεί τη Νέα Δημοκρατία στην αντιπολίτευση».
Παρ’ όλα αυτά, στην πραγματικότητα ο κ. Πάνας διατύπωσε φωναχτά μια αντίληψη που το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί εδώ και καιρό να καλύψει κάτω από πολύ προσεκτικές διατυπώσεις. Επομένως, περισσότερο πρόβλημα δημιούργησε το timing παρά η πρωτοτυπία των όσων είπε.
Οι προγραμματικές συγκλίσεις
Αλλωστε, θυμίζουμε ότι ο Χάρης Δούκας ήδη έχει τοποθετηθεί δημοσίως υπέρ μιας τέτοιας σύγκλισης, στα πρότυπα της συνεργασίας για τον Δήμο της Αθήνας, ενώ εντός της Χαριλάου Τρικούπη κι άλλα στελέχη ψιθυρίζουν αντίστοιχα σενάρια.
Κι αυτό διότι οι εκλογολόγοι αντιλαμβάνονται ότι χωρίς συνεργασία κανένα από τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν μπορεί να συγκροτήσει κυβέρνηση και προφανώς, εάν βγαίνουν τα κουκιά, το δεύτερο κόμμα, είτε είναι η ΕΛΑΣ είτε το ΠΑΣΟΚ, θα πρέπει να συνεργαστεί προκειμένου να δημιουργηθεί έστω μια κυβέρνηση λίγων μηνών.
Το ενδιαφέρον, μάλιστα, είναι ότι όσο η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να κρατήσει αυτή τη συζήτηση για μετά τις κάλπες, τόσο στελέχη του κόμματος την επαναφέρουν στο σήμερα.
Το βασικό ερώτημα είναι τι ακριβώς θα χωρίζει πολιτικά το ΠΑΣΟΚ από την ΕΛΑΣ την επομένη των εκλογών, εφόσον από τη Χαριλάου Τρικούπη αναγνωρίζονται ήδη σημαντικές προγραμματικές συγκλίσεις και από την πλευρά Δούκα έχει περιγραφεί η ανάγκη ενός ευρύτερου «προοδευτικού» μετώπου.
Οι μετακινήσεις
Ενα ακόμη σημείο που αξίζει κανείς να σταθεί είναι οι… μετακινήσεις ανάμεσα στους δύο χώρους. Στελέχη και πρώην βουλευτές που πέρασαν τα προηγούμενα χρόνια από τον ΣΥΡΙΖΑ έχουν ήδη βρει πολιτική στέγη ή δίαυλο επικοινωνίας με το ΠΑΣΟΚ, ενώ άλλοι έχουν κάνει την αντίστροφη διαδρομή κάνοντας τα σύνορα μεταξύ των δύο παρατάξεων σαφώς λιγότερο ευδιάκριτα σε σχέση με το παρελθόν.
Με απλά λόγια, το έδαφος πάνω στο οποίο θα μπορούσε να στηριχθεί μια μελλοντική συνεννόηση δεν δημιουργείται τώρα έχει ήδη δημιουργηθεί.
Η αντιπαράθεση στη Βουλή
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, στη Βουλή ήρθε να προστεθεί και μια δεύτερη εικόνα που έδωσε τροφή στην κυβερνητική κριτική προς τη Χαριλάου Τρικούπη. Η έντονη αντιπαράθεση του Παναγιώτη Δουδωνή με τον Γιώργο Φλωρίδη στη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση έδωσε την ευκαιρία στον υπουργό Δικαιοσύνης να εξαπολύσει μία από τις σκληρότερες επιθέσεις του στο σημερινό ΠΑΣΟΚ.
Ο κ. Φλωρίδης μίλησε για «καταπληκτικό, παρακμιακό, αντικοινοβουλευτικό ντουέτο» Δουδωνή-Κωνσταντοπούλου και υποστήριξε ότι το ΠΑΣΟΚ «επέλεξε τον δρόμο της αυτογελοιοποίησης», επειδή κατέθεσε προτάσεις για τη συνταγματική αναθεώρηση και στη συνέχεια δήλωσε ότι δεν θα τις ψηφίσει.
Ακόμη πιο αιχμηρή ήταν η σύγκριση που έκανε με το ΠΑΣΟΚ άλλων εποχών, επισημαίνοντας ότι «η διαφορά ανάμεσα σε εκείνο το ΠΑΣΟΚ και το σημερινό είναι ότι στην αναθεώρηση του 1998-2001 γενικός εισηγητής από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ ήταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος και τώρα είναι ο Δουδωνής».
Το ερώτημα των συνεργασιών
Μέσα σε δύο ημέρες, επομένως, δύο διαφορετικά περιστατικά έφεραν στην επιφάνεια την ίδια πολιτική δυσκολία για τη Χαριλάου Τρικούπη. Από τη μία ο κ. Πάνας μιλά ανοιχτά για τις συγκλίσεις με την ΕΛΑΣ και από την άλλη η εικόνα στη Βουλή του κ. Δουδωνή, σε έντονο εκνευρισμό, να προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.
Σε κάθε περίπτωση, το «προξενιό» με την ΕΛΑΣ ασφαλώς δεν έχει ακόμη ημερομηνία, ούτε υπάρχει κάποια επίσημη συμφωνία. Η σχετική συζήτηση, όμως, έχει πλέον περάσει από τους διαδρόμους της Βουλής στις δημόσιες τοποθετήσεις στελεχών. Και όσο πλησιάζουν οι εκλογές τόσο περισσότερο θα πρέπει να απαντηθεί το ερώτημα των συνεργασιών, από τη στιγμή που οι ίδιοι οι βουλευτές το βάζουν στο τραπέζι.
