Ο Νίκος Ανδρουλάκης διαβεβαίωσε από το βήμα της ΔΕΘ ότι η δική του πορεία είναι «διαυγής» και χωρίς δεσμεύσεις, αλλά η πραγματικότητα τον διαψεύδει.
Ο «κυνηγημένος» πρόεδρος
Περίπου ως «κυνηγημένος» από ισχυρά συμφέροντα και μέσα ενημέρωσης επιχειρεί να παρουσιαστεί ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Και με αυτόν τον τρόπο να δικαιολογήσει τα χαμηλά δημοσκοπικά του ποσοστά.
Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά τη διάρκεια της πρόσφατης συνέντευξης Τύπου στη ΔΕΘ μίλησε για εξαρτήσεις, για ολιγάρχες, για ισχυρά media και για έναν άνισο αγώνα που, όπως άφησε σαφώς να εννοηθεί, δίνει το κόμμα του απέναντι σε ένα σύστημα που αντιμετωπίζει διαφορετικά τον ίδιο από τους πολιτικούς του αντιπάλους.
«Οι εξαρτήσεις φαίνονται καθημερινά. Και φαίνεται πώς αντιμετωπίζεται ένας πολιτικός ή μια παράταξη από ισχυρά μέσα και από ισχυρά συμφέροντα», είπε χαρακτηριστικά, διαβεβαιώνοντας ότι η δική του πορεία είναι «διαυγής» και χωρίς δεσμεύσεις. Το πήγε μάλιστα και ένα βήμα παραπέρα, καθώς, περιγράφοντας τη διαδρομή του από το Ηράκλειο μέχρι την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, δήλωσε ότι πήγε σε δημόσιο σχολείο και δημόσιο πανεπιστήμιο, εργάστηκε στον ιδιωτικό τομέα και «δεν βολεύτηκε πουθενά».
«Δεν είχα κανέναν πίσω μου. Ούτε ολιγάρχες, ούτε συμφέροντα, ούτε πολιτικούς “μπαμπάδες”, ούτε ανίερες συμμαχίες», είπε.
Η «μονταζιέρα» των Τεμπών
Η ίδια όμως η πραγματικότητα τον διαψεύδει και μάλιστα με πάταγο. Θυμίζουμε, άλλωστε, ότι τον Μάρτιο του 2024, μετά από δημοσίευμα του «Βήματος» για τη λεγόμενη «μονταζιέρα» στις συνομιλίες μετά την τραγωδία των Τεμπών, έσπευσε να αναλάβει «θεσμική πρωτοβουλία» για πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης.
Δύο ημέρες αργότερα, η πρόταση κατατέθηκε στη Βουλή με 85 υπογραφές από ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά και Πλεύση Ελευθερίας. Τότε, δηλαδή, ένα δημοσίευμα ενός από τα ισχυρότερα μέσα ενημέρωσης της χώρας ήταν αρκετό για να πυροδοτήσει μια κορυφαία κοινοβουλευτική σύγκρουση.
Σήμερα, τα «ισχυρά μέσα» και τα «ισχυρά συμφέροντα» επιστρατεύονται για να εξηγηθεί γιατί ο πολιτικός αγώνας του ΠΑΣΟΚ διεξάγεται υπό δυσμενείς συνθήκες. Επιστρέφοντας στο σήμερα, όταν ο Ν. Ανδρουλάκης έκανε τις συγκεκριμένες καταγγελίες, δεχόταν ερωτήσεις από ΜΜΕ τα οποία ο ίδιος… κατήγγειλε -«Τα Νέα», Open, «Το Βήμα» και το Mega!
Με λίγα λόγια, στη συνέντευξη στη ΔΕΘ οι πρώτες ερωτήσεις δόθηκαν σε όλα τα ΜΜΕ του ομίλου Μαρινάκη και των άλλων ολιγαρχών…
Η καρέκλα και τα μη κρατικά πανεπιστήμια
Την ίδια ώρα, το «παιδί του λαού» και της «εργατιάς» -όπως αυτοχαρακτηρίστηκε- απέφυγε δύο φορές να απαντήσει αν θα αφήσει την καρέκλα του σε περίπτωση εκλογικής ήττας. Απάντησε ότι «η μάχη των εθνικών εκλογών είναι μάχη πολιτικής αλλαγής και όχι προσωπικών σχεδιασμών». Για την καρέκλα ούτε λέξη, αφού προφανώς δεν σκοπεύει να την αφήσει εύκολα. Λίγο αργότερα, μάλιστα, κατηγόρησε άλλους ότι όταν έχουν «ένα προσωπικό κόμμα» ή έχουν μετατρέψει «ένα ιστορικό κόμμα σε ένα κόμμα παρέας», προτεραιότητά τους είναι το προσωπικό τους μέλλον.
Υπάρχει, βέβαια, και η ιστορία με τα μη κρατικά πανεπιστήμια.
Στις 12 Φεβρουαρίου του 2024 ο Νίκος Ανδρουλάκης δήλωνε ότι το ΠΑΣΟΚ δεν ήταν αντίθετο στην ίδρυση μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων, θέση που άλλωστε περιλαμβανόταν στις συνεδριακές αποφάσεις του κόμματος. Μόλις δέκα ημέρες αργότερα, όμως, ανακοίνωνε ότι δεν θα ψηφίσει το νομοσχέδιο της κυβέρνησης και μιλούσε πλέον για «ιδιωτικά πανεπιστήμια». Μέσα σε δέκα ημέρες άλλαξαν και η στάση και το λεξιλόγιο.
Στο παρασκήνιο εκείνης της περιόδου κυκλοφορούσαν έντονα πληροφορίες για παρέμβαση πανίσχυρου επιχειρηματικού παράγοντα των μέσων ενημέρωσης, ο οποίος φέρεται να είχε ενοχληθεί από την αρχική θέση του ΠΑΣΟΚ. Σε κάθε περίπτωση, ο Νίκος Ανδρουλάκης δηλώνει ότι δεν έχει πίσω του ολιγάρχες και συμφέροντα, καταγγέλλει την αντιμετώπιση του ΠΑΣΟΚ από ισχυρά media και εμφανίζεται περίπου ως το θύμα ενός συστήματος που ευνοεί τους αντιπάλους του.
Την ίδια ώρα, όμως, η πολιτική διαδρομή των τελευταίων ετών δείχνει ότι τα ίδια «ισχυρά μέσα» κάθε άλλο παρά ανεπιθύμητα ήταν, όταν τα δημοσιεύματά τους μπορούσαν να μετατραπούν σε πολιτικό όπλο ή όταν τον… νουθετούσαν ως προς την πολιτική θέση που πρέπει να λάβει. Ακόμα κι αν αυτή σημαίνει μια στροφή 180 μοιρών.
