Ο Νίκος Ανδρουλάκης, στην αγωνιώδη προσπάθειά του να πείσει ότι εκείνος είναι ο αντίπαλος του Κυριάκου Μητσοτάκη, περιέγραψε μια χώρα παραδομένη στα συμφέροντα.
Η μάχη για την πολιτική κυριαρχία
Αποφασισμένος να πείσει ότι αυτός είναι ο βασικός αντίπαλος της Νέας Δημοκρατίας και ότι διαθέτει πρόγραμμα -που δεν κοστολόγησε- εμφανίστηκε στη Θεσσαλονίκη ο Νίκος Ανδρουλάκης από το βήμα της 90ής Διεθνούς Εκθέσεως.
Τόσο στην ομιλία του όσο και στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επέλεξε να λαϊκίσει μοιράζοντας απατηλές υποσχέσεις, ανέβασε τους τόνους, εξαπέλυσε βαριές κατηγορίες και περιέγραψε μια χώρα παραδομένη στα συμφέροντα, στα ρουσφέτια, στα καρτέλ, στα «πάρτι» και πλέον στο «παρακράτος».
Η αγωνία του, όμως, αν και εμφανίστηκε αρκετά θυμωμένος, ήταν να αποδείξει ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να επιστρέψει στο κέντρο του πολιτικού παιχνιδιού και ο ίδιος να κατοχυρώσει τον ρόλο του όσο γίνεται γρηγορότερα.
Η ΔΕΘ ήταν η μεγάλη ευκαιρία του να δείξει ότι μπορεί να σηκώσει το βάρος της μετωπικής αντιπαράθεσης με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Στην προσπάθεια να ακουστεί πιο δυνατά από τους υπόλοιπους, όμως, αρκετές φορές ξεπέρασε τα όρια της σκληρής πολιτικής κριτικής και πέρασε σε μια ρητορική που θύμισε τον παλιό, γνώριμο αυριανισμό.
Το κλίμα φάνηκε από την αρχή, όταν έθεσε το ερώτημα αν η χώρα κυβερνάται «γι’ αυτούς που πάντα βρίσκουν μια πόρτα ανοιχτή, μια διευκόλυνση, μια απευθείας ανάθεση, μια προνομιακή μεταχείριση από το σημερινό σύστημα εξουσίας» ή για τον πολίτη.
Ακολούθησε η ευθεία επίθεση στην κυβέρνηση με αφορμή τα εθνικά θέματα. «Λίγο ντροπή, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Δεν μπορεί να παρουσιάζετε τη δημοκρατική εναλλαγή ως εθνικό κίνδυνο. Είστε επικίνδυνοι!», είπε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.
Λίγο αργότερα, περιέγραψε το ενδεχόμενο μιας νέας κυβερνητικής θητείας ως «μια τρίτη θητεία της Νέας Δημοκρατίας με περισσότερη διαφθορά, ατιμωρησία, αναξιοκρατία». Μάλιστα, χρησιμοποίησε λέξεις όπως «παρακμή», «διαφθορά», «ατιμωρησία», «αναξιοκρατία», «ξεπούλημα», «πελατειακά δίκτυα», «ρουσφέτια», «ισχυρά συμφέροντα» και «ανοιχτά γραμμάτια», προκειμένου να παρουσιάσει τη χώρα ως… failed state.
Οι οικονομικές υποσχέσεις
Στο οικονομικό πεδίο, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ μοίρασε μάλλον απατηλές και, φυσικά, ακοστολόγητες υποσχέσεις. Μείωση του ΦΠΑ σε βασικά αγαθά, μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα, 120 δόσεις, κατάργηση της τεκμαρτής φορολόγησης, μείωση της προκαταβολής φόρου, σταδιακή επαναφορά του 13ου μισθού στο Δημόσιο και της 13ης σύνταξης.
Το καλάθι είχε χώρο για σχεδόν όλους. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κατήγγειλε τα κυβερνητικά επιδόματα, φροντίζοντας παράλληλα να φύγει από τη Θεσσαλονίκη με έναν αρκετά μακρύ κατάλογο παροχών. Το αποκορύφωμα της ομιλίας ήρθε προς το τέλος, όταν ο Νίκος Ανδρουλάκης έστρεψε προσωπικά τα πυρά του προς τον πρωθυπουργό, την οικογένειά του και τα μέσα ενημέρωσης:
«Πώς μπορείς να χτυπήσεις το πελατειακό κράτος, αν εδώ και δεκαετίες εσύ, η οικογένειά σου, το σύστημα εξουσίας που σε στηρίζει στηρίχθηκε μόνο σε πελατειακά δίκτυα και ρουσφέτια;». Και συνέχισε: «Πώς μπορείς να υπερασπιστείς το δημόσιο συμφέρον, αν χρωστάς ανοιχτά γραμμάτια σε ιδιωτικά κέντρα εξουσίας και σε ισχυρούς των media;». Κι όλα αυτά τη στιγμή που… άλλα χοντρά συμφέροντα στηρίζουν συγκεκριμένους πολιτικούς και κόμματα.
Αξίζει δε να σημειωθεί ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου, είπε το… αμίμητο, επιχειρώντας να αποποιηθεί των ευθυνών του για τα χαμηλά ποσοστά: «Δεν έχω το χάρισμα να σερβίρω ψέματα με πλατύ χαμόγελο», καλώντας τους πολίτες να θυμηθούν «ποιος είναι αξιόπιστος και ποιος αναξιόπιστος». Στο τέλος του διημέρου, ένα πράγμα είχε γίνει σαφές. Ο Νίκος Ανδρουλάκης θέλησε να δείξει ότι η επόμενη πολιτική αναμέτρηση αφορά τον ίδιο και τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Το πρόγραμμα πέρασε συχνά σε δεύτερο πλάνο, καθώς την παράσταση έκλεψαν τα «πάρτι», τα «ανοιχτά γραμμάτια», τα «πελατειακά δίκτυα», η «οικογένεια», τα «ψέματα» και το «παρακράτος».
Τα καλύτερα του «θυμωμένου»
Η προσπάθεια του Νίκου Ανδρουλάκη να αναλύσει τα πάρκα καινοτομίας στο Βελλίδειο κατέληξε σε μια μνημειώδη γεωγραφική καινοτομία, η οποία θύμισε Αλέξη Τσίπρα. Διαχώρισε τη Λέσβο από τη Μυτιλήνη, σαν να πρόκειται για δύο διαφορετικά νησιά. Η ιστορία επαναλήφθηκε, αυτή τη φορά ως απόλυτη φάρσα.
Κι αν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ διεκδικεί τα εύσημα του «παιδιού της δημόσιας παιδείας», η συγκεκριμένη επίδοση μάλλον δεν περιποιεί ιδιαίτερη τιμή στα δημόσια ιδρύματα. Εκτός εάν το σχέδιο προβλέπει διπλασιασμό των νησιών διά της πολιτικής ρητορείας.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε και η επιμονή του να διαβεβαιώνει ότι δεν έχει εξαρτήσεις και δεν στηρίζεται από οικονομικά ή μιντιακά συμφέροντα. Το είχε επαναλάβει πολλές φορές ήδη από την ομιλία του: «Δεν είχαμε και δεν έχουμε εξαρτήσεις!», «Δεν έχουμε εξαρτήσεις!» και «Νικάμε την απογοήτευση γιατί δεν έχουμε καμία εξάρτηση».
Στη συνέντευξη Τύπου επανήλθε στην ίδια γραμμή. Τόσο πολλές διαβεβαιώσεις, πάντως, άρχισαν κάποια στιγμή να προκαλούν το εξής ερώτημα: από πού προκύπτει τόση αγωνία να πείσει γι’ αυτό;
Αίσθηση προκάλεσε και η αναφορά του Νίκου Ανδρουλάκη στα χωριά όπου, όπως είπε, τα νέα κορίτσια φεύγουν και τα αγόρια αναρωτιούνται «πώς θα κάνουμε οικογένεια; Δεν υπάρχουν γυναίκες στα χωριά». Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θέλησε να μιλήσει για το δημογραφικό και την εγκατάλειψη της περιφέρειας, όμως η διατύπωση παρέπεμπε περισσότερο σε συνοικέσιο παρά σε ολοκληρωμένη δημόσια πολιτική. Ως λύση πρότεινε γυναικείους συνεταιρισμούς, πολιτισμό και βελτίωση της ζωής των γυναικών. Η πρόθεση ήταν κοινωνικού χαρακτήρα, η περιγραφή όμως μάλλον ατυχής…
