Το σύνθημα «από την κοινωνία για την κοινωνία» που σήμερα ακούμε σε ομιλίες και παρουσιάσεις βιβλίων του Αλέξη Τσίπρα μάλλον εξαιρούσε τους εφοπλιστές και την ελίτ.
Το ντοκιμαντέρ «Στο χιλιοστό» των Ε. Βαρβιτσιώτη και Β. Δενδρινού –που μεταδίδεται από τον ΣΚΑΪ– είναι αρκετά κατατοπιστικό για τοτι συνέβη εκείνο το πρώτο δραματικό εξάμηνο του 2015, όταν η πρώτη φορά Αριστερά ανέλαβε τα ηνία της χώρας για να σκίσει τα μνημόνια και να χτυπά τα νταούλια προκειμένου να χορεύουν οι αγορές.
Αυτό που αποκάλυψε όμως –στο τέταρτο επεισόδιο που μεταδόθηκε τη Δευτέρα το βράδυ– ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν-Κλoντ Γιούνκερ, αναφορικά με τη συζήτηση που είχε με τον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα σχετικά με την επιβολή φορολογίας προκειμένου να καλυφθεί ένα κενό ύψους 380 εκατομμυρίων ευρώ, έρχεται απλά να αναδείξει τη διαφορά μεταξύ λόγων και πράξεων και κυρίως την εργαλειοποίηση και την εκμετάλλευση της αγανάκτησης των πολιτών μέσα από υποσχέσεις και ωραία λόγια, κυρίως… επαναστατικά.
Σύμφωνα με τον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, στη συζήτηση αυτή πρότεινε στον Αλέξη Τσίπρα να φορολογήσει τους εφοπλιστές. Να φορολογήσει δηλαδή τον… πλούτο, όπως δήλωναν οι αντισυστημικοί και οι αριστεροί πριν βρεθούν στην εξουσία και όπως επαναλαμβάνουν από τότε που την έχασαν μέχρι σήμερα. Να βάλει δηλαδή έναν… πατριωτικό φόρο για να μιλήσουμε με όρους που επανέρχονται στην πολιτική σκηνή μέσα από τις προαναγγελίες για τη δημιουργία νέου κόμματος από τον τότε πρωθυπουργό και πρώην πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ.
Και τι έγινε; Σύμφωνα με τον πρώην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, επελέγη από την ελληνική πλευρά και την πρώτη φορά Αριστερά να μην προχωρήσει σε κάτι τέτοιο, αλλά σε περικοπές που αφορούσαν τους συνταξιούχους. Δηλαδή το σύνθημα «από την κοινωνία για την κοινωνία» που σήμερα ακούμε σε ομιλίες και παρουσιάσεις βιβλίων μάλλον εξαιρούσε τους εφοπλιστές και την ελίτ.
Κι όμως ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε στην εξουσία το 2015 μιλώντας για «σεισάχθεια», για κατάργηση του ΕΝΦΙΑ –ως «άδικου νόμου»– και μια σειρά άλλων υπέρ των «φτωχών και αδυνάτων» μέτρων. Οι ίδιοι –άσχετα με το κόμμα στο οποίο βρίσκονται ή θα βρεθούν– επανέρχονται με την ίδια… σημαία. Και δεν είναι και οι μόνοι αφού πλέον και το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί αυτόν τον δρόμο. Τον δρόμο του… εκπροσώπου του λαού που θα ικανοποιήσει όλα τα αιτήματα και θα επιλύσει με ένα μαγικό ραβδί όλα τα προβλήματα.
«Μια από τις πολυτιμότερες υπηρεσίες που προσέφερε στον τόπο ο κ. Τσίπρας είναι ότι με τη διακυβέρνησή του διέλυσε πολλούς από τους μύθους με τους οποίους μεγαλώσαμε. Ένας απ’ αυτούς: ότι ο πολιτικός του χώρος ήταν μονοπωλιακά υπέρ των “φτωχών και αδυνάτων”», σχολίασε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, θέτοντας την ουσία του θέματος που δημιουργεί η αποκάλυψη του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ.
Διότι αυτό το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς ταλάνισε τη χώρα και κατεδαφίστηκε την περίοδο της διακυβέρνησής της. Επιχειρείται, όμως, να επανέλθει στο προσκήνιο μέσα από τις θεωρίες συνωμοσίας, τα fake news και κυρίως τον πολιτικό καιροσκοπισμό που επενδύει στις κρίσεις και στα προβλήματα που αυτές δημιουργούν κυρίως σε ζητήματα άμεσα συνδεδεμένα με την καθημερινότητα όπως η ακρίβεια.
Από την άλλη, μια σύγκριση με όσα έχουν γίνει τα τελευταία επτά χρόνια ίσως δίνει και μια απάντηση για το ποιοι λαμβάνουν μέριμνα για τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής μέσα από τη στήριξη ευάλωτων ομάδων.
*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του «Μανιφέστο».
