Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ βάπτισε «εκτροπή» την κρίση του Ανωτάτου Δικαστηρίου.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν εκφράστηκε εν τη ρύμη του λόγου γιατί πλέον καθίσταται εμφανές ότι μεταξύ των… άλλων καθηκόντων του είναι η επιλεκτική προβολή στοιχείων –γνωστή ως framing– που απαξιώνουν τη νομική ουσία στο θυμικό.
Η επιλεκτική προβολή στοιχείων από την απόφαση που είχε χαρακτηρίσει «ιστορική», σε συνδυασμό με την επιθετική ρητορική που χρησιμοποίησε κατά του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, απομονώνουν τη νομική ουσία και εστιάζουν στο θυμικό.
Η μόχλευση αυτού του είδους δημιουργεί μια προκατειλημμένη κοινή γνώμη που «απαιτεί» μια συγκεκριμένη έκβαση, καθιστώντας οποιαδήποτε διαφορετική δικαστική κρίση «προκλητική» ή «επιμολυσμένη» στα μάτια της κοινής γνώμης.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, πριν καν η υπόθεση κριθεί δικαστικά, τα ΜΜΕ και τα κοινωνικά δίκτυα έχουν ήδη «εκδώσει» απόφαση.
Εξ αυτού του λόγου οι δικαστές «εκφοβίζονται» με το κατασκευασμένο αφήγημα του κοινού περί δικαίου αισθήματος και τίθενται ενώπιον του διλήμματος: να εφαρμόσουν τον νόμο αψηφώντας το πολιτικό bullying, ή να υποκύψουν στις πιέσεις;
Την απάντηση στους «λαϊκούς δικαστές» έδωσε ο εισαγγελέας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, που λειτούργησε ως θεσμικό «φίλτρο» διασφαλίζοντας ότι η αλήθεια προκύπτει από τα στοιχεία της δικογραφίας και όχι από τα «θέλω» του κάθε Ανδρουλάκη ή Τσίπρα.
