Ο Νίκος Ανδρουλάκης υποστήριξε, στη συνέντευξη που έδωσε τη Δευτέρα, ότι ασκεί δήθεν… κριτική στη Δικαιοσύνη και δεν εξαπολύει επίθεση.
Είναι όμως έτσι;
Η επίθεση που εξαπέλυσε ο Νίκος Ανδρουλάκης στη Δικαιοσύνη, την ηγεσία του Αρείου Πάγου και προσωπικά στον εισαγγελέα Κ. Τζαβέλλα ήταν ξεκάθαρη. Και αν στο ΠΑΣΟΚ θέλουν να κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους, δικαίωμά τους. Μόνο που η προσπάθεια αποδόμησης του θεσμού της Δικαιοσύνης είναι πλήγμα στην ίδια τη Δημοκρατία για την οποία μιλούν και δηλώνουν εκπρόσωποί τους.
Ας διαβάσουμε ορισμένα σημεία από τη συνέντευξη Ανδρουλάκη για να δούμε αν αυτό λέγεται κριτική ή κάτι άλλο.
Συγκεκριμένα, ο Νίκος Ανδρουλάκης στην εισήγηση που έκανε με αφορμή την απόφαση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για τη μη ανάσυρση από το αρχείο της απόφασης για τις υποκλοπές και την τεκμηριωμένη λέξη λέξη αναφορά του σχετικά με το αν προέκυψαν ή όχι νέα στοιχεία είπε:
«Σήμερα (σ.σ.: τη Δευτέρα) η ηγεσία του Αρείου Πάγου προσέβαλε και υπονόμευσε το κύρος της ίδιας της Δικαιοσύνης. Με την απόφαση αυτήν κακοποιείται το αίσθημα δικαίου στον βωμό παρασκηνιακών διαπραγματεύσεων του Μεγάρου Μαξίμου με έναν απόστρατο αξιωματικό που εκβιάζει δημοσίως τον πρωθυπουργό».
Και συνέχισε με τον γνωστό θυμό του λέγοντας ότι «σήμερα (σ.σ.: τη Δευτέρα) παίχτηκε ένα ακόμα επεισόδιο της απαξίωσης του κράτους δικαίου και της διάκρισης των εξουσιών».
Δεν σταμάτησε εκεί, αφού υποστήριξε πως «η ηγεσία της Δικαιοσύνης αρνήθηκε να κάνει την ελάχιστη ανακριτική πράξη. Δεν κάλεσε τον κύριο Ντίλιαν να προσκομίσει τα στοιχεία, στα οποία ο ίδιος αναφέρθηκε λέγοντας ότι το λογισμικό Predator πωλείται μόνο σε κράτη και κρατικές υπηρεσίες. Δεν έκαναν το ελάχιστο καθήκον τους. Αρνήθηκαν την έρευνα».
Στη συνέχεια ανέφερε πως «όλοι έχουν χρέος να τοποθετηθούν για αυτήν την παρακμή και την απαξίωση του κράτους δικαίου που περιφρονεί τη λογική και τη δημοκρατική ιστορία του ελληνικού λαού», ενώ απαντώντας σε ερώτηση τόνισε ότι «οι επόμενες εκλογές είναι πολύ κρίσιμες για τους θεσμούς. Πρέπει επιτέλους να κοπεί ο ομφάλιος λώρος της ηγεσίας της Δικαιοσύνης με τον εκάστοτε πρωθυπουργό και την εκάστοτε κυβέρνηση. Πρέπει επιτέλους να μπει ένα τέλος στην παρακμή και γι’ αυτό όλοι έχουμε χρέος να αγωνιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις».
Είχε και συνέχεια, πάλι απαντώντας σε ερώτηση: «Εδώ υπάρχει απειλή, καθαρή απειλή. Έχουμε εκτροπή. Έχει υπονομευθεί ευθέως η διάκριση των εξουσιών. Η σημερινή απόφαση δείχνει ότι δεν έχουμε γίνει Ουγγαρία. Πάμε και βήματα παρακάτω. Ο κατήφορος δεν έχει σταματημό».
Όπως απάντησε και σε άλλη ερώτηση λέγοντας: «Άρα εδώ επί της ουσίας έχουμε ένα ακόμα βήμα, ένα ακόμα βήμα στη συγκάλυψη. Γιατί; Για να μείνουν στην εξουσία. Άρα, ο μεγάλος στόχος είναι και παραμένει η πολιτική αλλαγή. Όσο μένουν, κάνουν ζημιά, γι’ αυτό πρέπει να φύγουν το γρηγορότερο δυνατόν».
Για να υποστηρίξει ότι «με μια ποιοτική δημοκρατία μπορούν να δοθούν απαντήσεις σε όλα τα προβλήματα. Με μια δημοκρατία που φθίνει, που απαξιώνεται, που δεν λειτουργεί η Δικαιοσύνη εύρυθμα, που δεν λειτουργεί το Κοινοβούλιο εύρυθμα, που δεν υπάρχει διάρρηξη των εξουσιών, κανένα πρόβλημα δεν θα λυθεί. Όλα θα επιδεινωθούν περαιτέρω».
Αλήθεια τώρα; Τα παραπάνω καθώς και άλλα που ανέφερε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, του κόμματος της –έστω και από σπόντα– αξιωματικής αντιπολίτευσης, ενός θεσμού δηλαδή του πολιτεύματος, είναι κριτική; Είναι κριτική τα περί συγκάλυψης, οι αναφορές στον ανώτατο εισαγγελικό λειτουργό που τον εμφανίζει ως υποχείριο της κυβέρνησης; Είναι μήπως κριτική τα περί εκτροπής αναφορικά με την απόφασή του;
Διότι αν αυτό είναι για τον κ. Ανδρουλάκη κριτική, τρέμουμε στην ιδέα του τι θα πει και τι θα κάνει όταν θα εξαπολύσει… επίθεση.
