Ο Νίκος Ανδρουλάκης με τις χθεσινές του δηλώσεις γράφει τη δική του… ιστορία με το παρωνύμιο «Τραμπάλας» δίπλα στον Δημήτριο Παπασπύρου που έμεινε στην ιστορία ως «Παλάντζας».
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ από τη μία θέλει να παρουσιάζεται ως ο θεματοφύλακας των θεσμών και από την άλλη αμφισβητεί ευθέως την απόφαση του Αρείου Πάγου. Πρόκειται για κορυφαία αντίφαση μεταξύ της επίκλησης των θεσμών και της επίθεσης σε αυτούς όταν οι αποφάσεις τους δεν είναι επιθυμητές.
Κατά το… νόμος είναι το δίκιο του Ανδρουλάκη, «ιστορικές» είναι μόνο οι αποφάσεις που βολεύουντο σχέδιο «απονομιμοποίησης» της κυβέρνησης στα μάτια της κοινής γνώμης. Οταν κάνει λόγο για «επιμόλυνση και της Δικαιοσύνης», οι επιθέσεις του δεν περιορίζονται πλέον μόνο στην κυβέρνηση, αλλά στρέφονται ευθέως κατά των χειρισμών της ηγεσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με βαριές εκφράσεις όπως «Σκάνδαλο συγκάλυψης».
Χαρακτηρίζει την απόφαση για αρχειοθέτηση της υπόθεσης ως μια προσπάθεια «ενταφιασμού» της αλήθειας σχετικά με τη σύνδεση ΕΥΠ και Predator, ενώ εμμέσως πλην σαφώς κατηγορεί την ηγεσία της Δικαιοσύνης ότι ευθυγραμμίζεται με τις κυβερνητικές επιδιώξεις, μιλώντας για μια «απροσχημάτιστη προσπάθεια» να κλείσει η υπόθεση χωρίς να ερευνηθούν οι κοινοί στόχοι παρακολούθησης.
Για όποια σημασία έχει, η λέξη traballare σημαίνει «παραπατώ» ή «κλυδωνίζομαι» και είναι χαρακτηριστική της πορείας του Νίκου Ανδρουλάκη
