Με μια έκτακτη συνέντευξη Τύπου αποφάσισε, χθες, ο Νίκος Ανδρουλάκης σε πανελλήνια μετάδοση να βάλει εκ νέου κατά του θεσμού της Δικαιοσύνης, μετά την απόφαση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να μην ανασυρθεί από το αρχείο η υπόθεση των παρακολουθήσεων.
Απόφαση που προφανώς δεν ήταν στα… μέτρα του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος επιδεικνύει επιλεκτικά και κατά περίσταση τον σεβασμό ή τον αποτροπιασμό του για τον θεσμό. Η στάση του Νίκου Ανδρουλάκη στο ζήτημα των παρακολουθήσεων εξελίσσεται πλέον σε ένα πολιτικό μοτίβο που ξεπερνά τα όρια της θεσμικής επιμονής και αγγίζει την εμμονή. Παρά το γεγονός ότι η υπόθεση έχει ήδη περάσει από το «κόσκινο» της Δικαιοσύνης και έχουν υπάρξει συγκεκριμένες εξελίξεις και αποφάσεις, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επιλέγει να την επαναφέρει στο προσκήνιο, όχι με όρους θεσμικής σοβαρότητας, αλλά με εμφανή πολιτική στόχευση.
Χθες ανακοίνωσε ότι θα υποβάλει στη Βουλή αίτημα σύστασης Εξεταστικής Επιτροπής και προς τούτο σήμανε προσκλητήριο στήριξης της πρότασης. «Καλώ την αντιπολίτευση να στηρίξει το αίτημα», είπε ο κ. Ανδρουλάκης και όλοι πλέον αντιλαμβάνονται πως ο σκοπός (να πέσει ο Μητσοτάκης) αγιάζει τα μέσα (ήτοι συνεργασίες με όλη την κοινοβουλευτική κομματική βεντάλια). Ισως είναι και ένα πρελούδιο για το τι εννοεί όταν μιλά περί συνεργασιών μετά τις εθνικές εκλογές…
Δεν είναι, όμως, η πρώτη φορά που ο κ. Ανδρουλάκης διολισθαίνει σε αυτήν τη ρητορική. Και στο παρελθόν, με δημόσιες δηλώσεις του, είχε αφήσει σαφείς αιχμές περί έλλειψης εμπιστοσύνης προς τη Δικαιοσύνη, ανοίγοντας ένα επικίνδυνο παράθυρο αμφισβήτησης θεσμών. Σήμερα, επανέρχεται στην ίδια γραμμή, επιβεβαιώνοντας ότι δεν πρόκειται για μια ατυχή στιγμή, αλλά για συνειδητή πολιτική επιλογή.
Ο κ. Ανδρουλάκης δείχνει να εγκλωβίζεται σε μια στρατηγική μονοθεματικής αντιπολίτευσης, επενδύοντας διαρκώς στο ίδιο αφήγημα, ακόμα και όταν οι εξελίξεις το έχουν ξεπεράσει. Αντί να διευρύνει την πολιτική ατζέντα του, επιλέγει να ανακυκλώνει ένα ζήτημα που, για μεγάλο μέρος της κοινωνίας, έχει ήδη κλείσει ως κύκλος. Αυτή η τακτική, όμως, έχει κόστος. Οταν ένας πολιτικός αρχηγός εμφανίζεται να αμφισβητεί ευθέως ή εμμέσως τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης, καλλιεργεί κλίμα δυσπιστίας και θεσμικής αβεβαιότητας. Και αυτό είναι ένα παιχνίδι επικίνδυνο, ειδικά σε μια περίοδο που οι θεσμοί χρειάζονται ενίσχυση και όχι υπονόμευση.
Τελικά, οι εμμονές του κ. Ανδρουλάκη δείχνουν αδυναμία να αρθρώσει ένα ευρύτερο, πειστικό αφήγημα για τη χώρα και να απευθυνθεί στην κοινωνία με όρους μέλλοντος και όχι παρελθόντος. Και όσο επιμένει σε αυτήν τη γραμμή, τόσο θα εγκλωβίζεται σε έναν φαύλο κύκλο πολιτικής φθοράς που ο ίδιος φαίνεται να συντηρεί.
Αναζήτηση «σωσιβίου»
Η νέα πρωτοβουλία του Νίκου Ανδρουλάκη να ζητήσει στήριξη από το σύνολο της αντιπολίτευσης για την πρόταση περί Εξεταστικής Επιτροπής επαναφέρει ένα γνώριμο πολιτικό μοτίβο: αυτό της αναζήτησης «σωσιβίου» μέσω ετερογενών συμμαχιών, χωρίς σαφή στρατηγική και χωρίς πολιτικό βάθος. Η εικόνα δεν είναι καινούργια. Ο ίδιος έχει επιχειρήσει στο παρελθόν να συγκροτήσει μέτωπα «ευκαιρίας», καταφεύγοντας σε μια ρητορική που θολώνει τα όρια μεταξύ διαφορετικών πολιτικών γραμμών. Δεν είναι τυχαίο ότι τότε χαρακτηρίστηκε από πολιτικούς παρατηρητές ως «ουρά» της Ζωής Κωνσταντοπούλου, ακριβώς γιατί έδειχνε να ακολουθεί –και όχι να χαράσσει– την ατζέντα. Σήμερα, η επανάληψη της ίδιας τακτικής ενισχύει αυτήν την εντύπωση, αντί να την αναιρεί. Η αναζήτηση ευρύτερων συναινέσεων δεν είναι από μόνη της προβληματική· αντιθέτως, αποτελεί στοιχείο της κοινοβουλευτικής λειτουργίας. Ομως, όταν γίνεται αποσπασματικά, χωρίς σαφές πολιτικό πλαίσιο και με μοναδικό στόχο την πρόσκαιρη πίεση, μετατρέπεται σε εργαλείο εντυπωσιασμού και όχι ουσίας. Ο κ. Ανδρουλάκης εμφανίζεται να επαναλαμβάνει το ίδιο πολιτικό ατόπημα: αντί να παρουσιάσει μια συνεκτική, αυτόνομη πρόταση που να πείθει από μόνη της, αναζητεί εκ των υστέρων στήριξη για να της δώσει βαρύτητα. Η τακτική των «δανεικών στηρίξεων» τελικά εγκλωβίζει τον ίδιο σε έναν φαύλο κύκλο εξάρτησης από τις διαθέσεις των άλλων, υπονομεύοντας την προοπτική να εμφανιστεί ως αυτόνομος και αξιόπιστος πόλος εξουσίας.
Σφοδρά πυρά Μαρινάκη στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ
Με ανακοίνωσή του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, απαντά στον Νίκο Ανδρουλάκη για τον «προαιρετικό» σεβασμό του στη Δικαιοσύνη. «Ούτε δύο μέρες πέρασαν από τότε που ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης έλεγε στο Φόρουμ των Δελφών, και μάλιστα με βαρύγδουπο τρόπο, ότι δεν έχει επιτεθεί ποτέ σε δικαστές και ότι στο DNA του ΠΑΣΟΚ υπάρχει “ο απόλυτος σεβασμός και ο αγώνας για μια ποιοτική δημοκρατία και για διάκριση των εξουσιών”. Δύο εικοσιτετράωρα μετά, όμως, απέδειξε ότι από τα μεγάλα λόγια στις μεγάλες επιθέσεις, είναι μια δικαστική απόφαση δρόμος. Κύριε Ανδρουλάκη, επικίνδυνος είναι αυτός που αμφισβητεί τη Δικαιοσύνη και την καταγγέλλει με σφοδρότητα, τροφοδοτώντας ακόμα περισσότερες επιθέσεις από τον ‘‘βούρκο’’ του Διαδικτύου και, μάλιστα, προσωπικά σε βάρος του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Του λειτουργού ο οποίος αναδείχθηκε στη θέση του με εισήγηση της πλειοψηφίας όλων των ανώτατων δικαστών και εισαγγελέων της χώρας. Θυμίζω ότι, ακόμα και όταν σύσσωμη η αντιπολίτευση εκμεταλλευόταν πολιτικά την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου –η οποία έχει ήδη εφεσιβληθεί– κανείς από την κυβέρνηση δεν διανοήθηκε να την κρίνει αρνητικά και δημοσίως. Πολύ δε περισσότερο να επιτεθεί στον πρωτοδίκη που την εξέδωσε. Κύριε Ανδρουλάκη, ο σεβασμός στη Δικαιοσύνη και στις αποφάσεις της δεν είναι προαιρετικός. Είναι επιβεβλημένος. Σεβαστείτε, επιτέλους, τον θεσμικό σας ρόλο. Και αντιληφθείτε ότι κάθε επίθεση κατά της Δικαιοσύνης αποτελεί προβληματική συμπεριφορά. Οταν δε η επίθεση αυτή προέρχεται προσωπικά από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, συνιστά συμπεριφορά επικίνδυνη για τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου».
