Τα κόμματα της αντιπολίτευσης «παράγουν» περισσότερους ανεξάρτητους βουλευτές απ’ όσους μπορούν να «καταναλώσουν».
Το πρωτοφανές για τα κοινοβουλευτικά χρονικά της χώρας είναι αποκαλυπτικό της βασικής ανωμαλίας του τρόπου λειτουργίας των κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Το φαινόμενο της μαζικής «παραγωγής» ανεξάρτητων βουλευτών έχει οδηγήσει σ’ ένα ιστορικό παράδοξο για τα κοινοβουλευτικά χρονικά μια και η αριθμητική δύναμη των «ανεξάρτητων» βουλευτών είναι μεγαλύτερη από τα κόμματα που επέλεξαν οι ψηφοφόροι για να τους εκπροσωπήσουν.
Πρόκειται για «σειριακό» ελάττωμα της αντιπολίτευσης που οφείλεται στη γραμμική και ετεροπροσδιορισμένη προσέγγιση της πολιτικής, όπου κάθε δράση της αποτελεί απλή, παθητική αντίδραση στις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αντί να παράγουν πολιτική, λειτουργούν ως ο επόμενος «κρίκος» μιας αλυσίδας γεγονότων που ελέγχει πλήρως το μιντιακό σύστημα, το οποίο και καθορίζει τη στάση τους απέναντι στην κυβέρνηση.
Η δραματοποίηση ενός γεγονότος και η μετατροπή του σε «σκάνδαλο» γίνεται μέσω μιας συντονισμένης διαδικασίας επιλογής, μεγέθυνσης και πολιτικής εκμετάλλευσης.
Είναι αλήθεια ότι αυτό έχει συμβεί και σε άλλες περιόδους, αλλά το αξιοσημείωτο αυτής που διανύουμε είναι ότι οι ηγεσίες των κομμάτων της αντιπολίτευσης εμφανίζονται κατώτερες των περιστάσεων, των προσδοκιών των ψηφοφόρων τους καθώς και του στελεχικού δυναμικού τους, γιατί αντί να ηγούνται… καθοδηγούνται.
