Η πρόσφατη σύλληψη του 37χρονου από τη Γάζα έφερε στο φως ένα ευρύ δίκτυο της Χαμάς που απλώνεται πέρα από τα ελληνικά σύνορα.
Πρόκειται για πολύ σοβαρή υπόθεση που επιβεβαιώνει τους φόβους για τη δράση εκπαιδευμένων τρομοκρατών που υπό την κάλυψη του πολιτικού ασύλου εξασφαλίζουν νόμιμη διαμονή και ελεύθερη μετακίνηση στις ευρωπαϊκές χώρες. Η αδυναμία ταυτοποίησης του ιστορικού των αιτούντων άσυλο, ειδικά των ισλαμιστών που έρχονται από εμπόλεμες ζώνες, αναδεικνύει την ουσία του προβλήματος που εντοπίζεται στη σχέση του πολιτικού ασύλου με την εθνική ασφάλεια.
Σ’ αυτήν τη σχέση δεν μπορεί να αγνοηθεί η δράση ενός συστήματος (δικηγόροι, οργανώσεις ακτιβιστών, ΜΚΟ κ.λπ.) που σχετίζεται με το παλαιστινιακό ζήτημα και ασκεί πιέσεις για την παροχή ασύλου, προφανώς για ανθρωπιστικούς λόγους, αλλά με τη ρητορική τους –όχι ηθελημένα– «διευκολύνουν» τη μετακίνηση ατόμων που συνδέονται με τρομοκρατικά δίκτυα για ιδεολογικούς λόγους. Κατ’ αυτούς η ταύτιση του πολιτικού ακτιβισμού με την τρομοκρατία υπονομεύει το κράτος δικαίου. Ωστόσο, τα γεγονότα διαψεύδουν αυτό το επιχείρημα.
Επιπροσθέτως, ορισμένα κόμματα, ως επί το πλείστον της Αριστεράς, κυρίως για ιστορικούς λόγους αντιμετωπίζουν τις παλαιστινιακές οργανώσεις ως απελευθερωτικά κινήματα. Αυτή η ιδεολογική σύγχυση δημιουργεί ένα «τείχος προστασίας» για τρομοκράτες που βαπτίζονται «αγωνιστές» δυσχεραίνοντας το έργο των αρχών ασφαλείας.
