Το καλοκαιρινό θέατρο σκιών μεταξύ Αλέξη Τσίπρα και Νίκου Ανδρουλάκη έχει ξεπεράσει προ πολλού κάθε όριο παραδοσιακής πολιτικής σοβαρότητας.
Αυτή η άγρια βεντέτα δεν διεξάγεται πλέον σε κάποιο ιδεολογικό υπόβαθρο, αλλά έχει μετατραπεί σε μια αδυσώπητη σύγκρουση που προκαλεί ισχυρά εγκεφαλικά επεισόδια στα μεγάλα σαλόνια των εγχώριων «μεγαλομετόχων».
Εκεί που το οικονομικό κατεστημένο αναζητούσε μια προβλέψιμη, συστημική εναλλακτική λύση για να διασφαλίσει τα κεκτημένα του, βρίσκεται πλέον αντιμέτωπο με μια θορυβώδη πολιτική παιδική χαρά, όπου οι υποτιθέμενοι «εκλεκτοί» σπάνε τα παιχνίδια τους δημόσια.
Τοξική Κεντροαριστερά
Η Χαριλάου Τρικούπη πέρασε στην ολοκληρωτική αντεπίθεση, χαρακτηρίζοντας τον Τσίπρα «διευθύνοντα σύμβουλο μιας ανώνυμης εταιρείας με μετόχους τους “ολιγάρχες”» ενώ, για να δέσει το γλυκό, τον βάφτισε και «συμβιβασμένο Μαδούρο».
Φανταστείτε, λοιπόν, την αυθεντική απόγνωση των δύσμοιρων «ολιγαρχών» της χώρας. Εκεί που χρηματοδοτούσαν –πάντα κατά τις καταγγελίες Ανδρουλάκη– τα λειτουργικά έξοδα της ΕΛΑΣ, βλέπουν τώρα τον ακριβοπληρωμένο «CEO» τους να αλληλοεξοντώνεται με το ΠΑΣΟΚ σε ζωντανή μετάδοση, λίγο πριν από τη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης.
Αντί για ένα ελεγχόμενο, σοβαρό μέτωπο που θα εγγυάται τη σταθερότητα των αγορών, οι επενδυτές της διαπλοκής εισέπραξαν μια γκροτέσκο καλοκαιρινή επιθεώρηση επαρχιακού θιάσου. Η ουσία, ωστόσο, παραμένει σκληρή, κυνική και αυστηρά πολιτική. Αυτός ο άγριος εσωτερικός εμφύλιος της Κεντροαριστεράς δεν γίνεται σε καμία περίπτωση για τα μάτια του κόσμου ή για την ανακούφιση της κοινωνίας.
Το πραγματικό διακύβευμα πίσω από τις κουρτίνες είναι ποιος από τους δύο θα καταφέρει να πείσει το μεγάλο οικονομικό κατεστημένο ότι είναι ο πιο «συνετός», υπάκουος και αποτελεσματικός διαχειριστής της επόμενης ημέρας. Οταν όμως οι επίδοξοι προστάτες των μεγάλων συμφερόντων γίνονται τόσο απρόβλεπτοι και αυτοκαταστροφικοί, το «real estate» της εξουσίας χάνει ραγδαία την αξία του. Οι «ολιγάρχες» προφανώς και δεν θα χάσουν τα λεφτά τους στο τέλος της ημέρας, αλλά η συγκεκριμένη πολιτική τους επένδυση έχει αρχίσει να θυμίζει επικίνδυνα… «τοξικά ομόλογα».
Ραντεβού στη ΔΕΘ
Το μεγάλο ερώτημα πλέον μεταφέρεται στη Θεσσαλονίκη. Οι προβλέψεις για τη ΔΕΘ δείχνουν ότι το βήμα της Εκθεσης δεν θα χρησιμοποιηθεί για την κατάθεση ρεαλιστικών προγραμμάτων διακυβέρνησης, αλλά ως διαγωνισμός –επί το ορθότερον, διαγκωνισμός– για τον επόμενο γύρο της προσωπικής τους βεντέτας.
Τσίπρας και Ανδρουλάκης αναμένεται να αναλώσουν τις ομιλίες τους σε νέες, ακόμα πιο σκληρές προσωπικές επιθέσεις, προσπαθώντας να κερδίσουν τις εντυπώσεις. Για τους «ολιγάρχες», η φετινή ΔΕΘ δεν θα είναι η γιορτή της Οικονομίας, αλλά η επίσημη τελετή χρεοκοπίας των επενδύσεών τους. Καθώς θα παρακολουθούν τους δύο «εκλεκτούς» τους να ανταλλάσσουν φιλοφρονήσεις περί «Μαδούρο» και «συμφερόντων», οι ισχυροί του χρήματος θα συνειδητοποιούν με τρόμο ότι τα λεφτά τους πήγαν σε… κουμπαρά χωρίς πάτο.
Οταν το πολιτικό προσωπικό που υποτίθεται ότι θα τους εξασφάλιζε την «ησυχία» τους παράγει περισσότερο θόρυβο από ολόκληρη τη βιομηχανική ζώνη, τότε και ο τελευταίος μικρομέτοχος καταλαβαίνει ότι η επένδυση κινδυνεύει.
Η αγορά μισεί την αβεβαιότητα, αλλά οι «ολιγάρχες» μισούν ακόμα περισσότερο το γεγονός ότι οι «υπάλληλοί» τους έγιναν ξαφνικά τόσο προβλέψιμα αυτοκαταστροφικοί, αναγκάζοντάς τους να ψάξουν επειγόντως για νέο, πιο σοβαρό… «προσωπικό ασφαλείας».
