Οι καλοκαιρινές διακοπές προσφέρονται για αναγνώσματα που διευρύνουν τους ορίζοντες της σκέψης.
Μια ιδανική πρόταση για τη βαλίτσα του Νίκου Ανδρουλάκη και του Αλέξη Τσίπρα είναι το βιβλίο του Peter Foster «Γιατί δαγκώνουμε το αόρατο χέρι: Η ψυχολογία του αντικαπιταλισμού».
Ο Foster δεν κάνει μια τυπική οικονομική ανάλυση. Ανατομεί την εμμονική εχθρότητα απέναντι στην ελεύθερη αγορά, εξηγώντας πώς ο ανθρώπινος εγκέφαλος δυσκολεύεται να κατανοήσει την πολυπλοκότητα του σύγχρονου καπιταλισμού. Για τα κεντροαριστερά μυαλά, που επενδύουν στην κατανομή αντί στη δημιουργία πλούτου, το βιβλίο αποτελεί καθρέφτη των ιδεολογικών αγκυλώσεών τους.
Αν οι δύο αρχηγοί αφομοιώσουν το περιεχόμενό του –ειδικά ο Αλέξης Τσίπρας που εντρυφά στον καπιταλισμό στη μέση ηλικία– θα μπορέσουν να μεταλαμπαδεύσουν τη γνώση και σε κάποιους «σκληρούς» κεντροδεξιούς της εγχώριας πολιτικής σκηνής. Πρόκειται για εκείνους τους κρατικιστές οι οποίοι, αφού ευεργετήθηκαν από τον καπιταλισμό, ανακάλυψαν τον Μαρξ στα γεράματα. Με την πρώτη κρίση, οι όψιμοι αυτοί «κοινωνιστές» ζητούν κρατικοποιήσεις, πλαφόν και επιδόματα, αποδεικνύοντας ότι ο αντικαπιταλισμός στην Ελλάδα είναι ένα οριζόντιο, βαθιά ριζωμένο ένστικτο.
Λίγη «Ψυχολογία του Αντικαπιταλισμού», υπό τη σκιά της ομπρέλας, ίσως βοηθήσει Αλέξη Τσίπρα και Νίκο Ανδρουλάκη να αντιληφθούν ότι το «αόρατο χέρι» δεν είναι εχθρός, αλλά ο μηχανισμός που χρηματοδοτεί (μέχρι και) τις διακοπές τους.
