Το Δημοσιονομικό Συμβούλιο καλεί Τσίπρα και Ανδρουλάκη να κοστολογήσουν τα προγράμματά τους και σε όσα τάζουν έως τώρα.
Η διαχρονική παθογένεια των ανέξοδων υποσχέσεων
Στην ελληνική πολιτική υπάρχει μια σταθερά που επιβιώνει σχεδόν σε κάθε εκλογική αναμέτρηση.
Οι υποσχέσεις κοστίζουν ελάχιστα όταν εκφωνούνται από το βήμα μιας προεκλογικής συγκέντρωσης, αλλά ο λογαριασμός έρχεται αργότερα και συνήθως καταλήγει στα χέρια των φορολογουμένων, που αποτελούν τα συνήθη υποζύγια των «Μαυρογυαλούρων» αυτών των πολιτικών.
Τα ιστορικά παραδείγματα: Από τον ΓΑΠ στο Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης
Να θυμηθούμε το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου που έμεινε στην πολιτική ιστορία με το σύνθημα «λεφτά υπάρχουν».
Λίγους μήνες αργότερα η χώρα βρέθηκε αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη δημοσιονομική κρίση της μεταπολίτευσης, οδηγούμενη στο πρώτο μνημόνιο.
Πέντε χρόνια αργότερα, τη σκυτάλη πήρε ο Αλέξης Τσίπρας με το περίφημο Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης.
Η τότε κυβέρνηση υπολόγιζε ότι το πραγματικό δημοσιονομικό αποτύπωμα, αυτά που έταξε στη χώρα των μνημονίων του ΓΑΠ ξεπερνούσε τα 27 δισ. ευρώ.
Μέχρι και ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πρόσφατα είπε στο ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ ότι «αν ήμουν εγώ με αυτά που έταξε ο Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη, θα είχα πάρει στις εκλογές 80%»!
Οι σύγχρονοι «Μαυρογυαλούροι»
Οι παροχές παρουσιάζονταν εύκολα και δυστυχώς όσοι απομακρύνονται από την κάλπη και τους είχαν ψηφίσει έκλαιγαν έπειτα.
Οι δύο αυτές περιπτώσεις, όσο διαφορετικές κι αν ήταν πολιτικά, απέκτησαν ένα κοινό χαρακτηριστικό: θύμισαν τον κινηματογραφικό Μαυρογυαλούρο, τον πολιτευτή που μοίραζε υποσχέσεις σε κάθε πλατεία, χωρίς να εξηγεί ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό.
Οι σύγχρονοι «Μαυρογυαλούροι» δεν κρατούν σακούλες με ρουσφέτια.
Κρατούν παρουσιάσεις, power point και πολυσέλιδα προγράμματα με δισεκατομμύρια παροχών.
Η κοστολόγηση από το Δημοσιονομικό Συμβούλιο
Γι’ αυτό και η καθιέρωση της αξιολόγησης των προεκλογικών οικονομικών προγραμμάτων από το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο αποκτά ιδιαίτερη σημασία.
Οι εξαγγελίες δεν θα κρίνονται μόνο στο τηλεοπτικό στούντιο ή στην κομματική αντιπαράθεση, αλλά και από την αριθμητική.
Η Νέα Δημοκρατία θα είναι η πρώτη που θα καταθέσει το οικονομικό πρόγραμμα για κοστολόγηση.
Κάθε μέτρο θα πρέπει να συνοδεύεται από αντίστοιχη πηγή χρηματοδότησης, σαφείς παραδοχές και πραγματικό δημοσιονομικό αποτύπωμα και η κυβέρνηση επιμένει σε αυτό.
Η ώρα των αριθμών για Ανδρουλάκη και Τσίπρα
Το ίδιο ισχύει και για τον Νίκο Ανδρουλάκη, που αποφεύγει το θέμα κοστολόγησης για τα όσα έχει τάξει έως τώρα.
Πλέον καλείται να αποδείξει ότι κάθε εξαγγελία μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς να αναπαράγει λάθη του παρελθόντος.
Το ίδιο ισχύει και για τον Αλέξη Τσίπρα, που ήδη έχει ξεκινήσει το αγαπημένο του «τάξε».
Οι πολίτες έχουν ακούσει πολλές φορές ότι «τα χρήματα υπάρχουν».
Αυτήν τη φορά, η απάντηση δεν θα δοθεί με συνθήματα.
Θα δοθεί με αριθμούς.
Η εποχή των εύκολων υποσχέσεων πλησιάζει στο τέλος της.
«Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα».
Όποιος ζητάει την εμπιστοσύνη των πολιτών, οφείλει να αποδείξει ότι το πρόγραμμά του αντέχει όχι μόνο στην πολιτική αντιπαράθεση, αλλά και στον έλεγχο της πραγματικότητας.
