Ο Αλέξης Τσίπρας διαλύει τον ΣΥΡΙΖΑ για να φτιάξει την ΕΛΑΣ και ο Νίκος Ανδρουλάκης φτιάχνει τον νέο ΣΥΡΙΖΑ διαλύοντας το ΠΑΣΟΚ.
Η «διεύρυνση» και η απώλεια πολιτικής ταυτότητας
Ο λόγος για τις μεταγραφές της Χαριλάου Τρικούπη (σ.σ.: τη λεγόμενη διεύρυνση) που στην ουσία εξαντλούνται σε… επιστροφές καταστροφές!
Πρώην ΠΑΣΟΚοι –στελέχη που πήγαν στην Κουμουνδούρου για να επιβιώσουν πολιτικά την περίοδο της κρίσης, για να γίνουν ή να παραμείνουν βουλευτές και υπουργοί– επιστρέφουν, καθώς ο… πνιγμένος Νίκος (ο οποίος είναι και θυμωμένος βεβαίως βεβαίως) από τα μαλλιά πιάνεται.
Στο πλαίσιο αυτό, στη Χαριλάου Τρικούπη προσπαθούν, ακόμη και μέρες που είναι, να συντηρήσουν ένα μεταγραφικό κλίμα, επιχειρώντας βασικά να τραβήξουν τα βλέμματα από την κολλημένη βελόνα.
Η πίεση στον αρχηγό από όλους όσοι βλέπουν το τρένο της εξουσίας να απομακρύνεται μία ακόμη φορά είναι μεγάλη.
Το ερώτημα, ωστόσο, δεν είναι πόσες μεταγραφές μπορεί να κάνει ένα κόμμα, αλλά τι ακριβώς υπηρετούν αυτές οι μετακινήσεις στελεχών.
Αποτελούν μέρος ενός συνεκτικού πολιτικού σχεδίου ή είναι απλώς μια προσπάθεια να καλυφθούν δημοσκοπικές και πολιτικές αδυναμίες;
Η απάντηση είναι ένα «όχι» και ένα «ναι».
Σχέδιο δεν φαίνεται να υπάρχει, δημοσκοπικές και πολιτικές αδυναμίες υπάρχουν πολλές.
Και, το χειρότερο, με τις επιλογές της ηγεσίας διευρύνονται (σ.σ.: η απάντηση δεν είναι του «Κόκκινου Γάτου», αυτό λένε οι περισσότεροι στο Κίνημα).
Γιατί ανοίγοντας τις πόρτες σε στελέχη με προέλευση το ΠΑΣΟΚ που διαλύθηκε την προηγούμενη δεκαετία, τον ΣΥΡΙΖΑ και την Πλεύση Ελευθερίας τόσο μεγαλύτερη γίνεται η ανάγκη να απαντηθεί το επόμενο ερώτημα: Ποια είναι η πολιτική του ταυτότητα;
Η επιλογή να πάει αριστερά, αφήνοντας το κέντρο στη ΝΔ και την ΕΛΑΣ, θεωρείται από τα κορυφαία στελέχη του κόμματος «αυτοκαταστροφική».
Ψηφίζουν ιδέες
Οι μεταγραφές μπορούν να προσθέτουν πρόσωπα, δεν αρκούν όμως για να δημιουργήσουν πολιτικό αφήγημα.
Οι πολίτες δεν ψηφίζουν μόνο αναγνωρίσιμα ονόματα, ψηφίζουν ιδέες, αξίες και προτάσεις διακυβέρνησης.
Ένα κόμμα δεν μεγαλώνει αποκλειστικά με προσθήκες στελεχών που ηττήθηκαν κατά κράτος στον φορέα από τον οποίο αποχωρούν και στον οποίο είναι πλέον ανεπιθύμητα.
Μεγαλώνει όταν πείθει ότι γνωρίζει πού θέλει να οδηγήσει τη χώρα.
Αλλιώς, η διεύρυνση χωρίς πολιτική συνοχή μπορεί εύκολα να εξελιχθεί σε άθροισμα προσωπικών διαδρομών χωρίς κοινό προορισμό.
Σήμερα, όποιος αισθάνεται πολιτικά άστεγος στον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς, όποιος απογοητεύτηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ, όποιος αναζητεί έναν νέο πολιτικό σταθμό στην καριέρα του, φαίνεται πως βρίσκει μια ανοιχτή πόρτα στη Χαριλάου Τρικούπη.
«Αντί για ένα σύγχρονο κόμμα διακυβέρνησης, το ΠΑΣΟΚ έχει γίνει πολιτικός ξενώνας φιλοξενίας στελεχών», επισήμανε στον «Κόκκινο Γάτο» βουλευτής του κόμματος και προσέθεσε πως «όταν επιχειρείς να γίνεις ταυτόχρονα το παλιό ΠΑΣΟΚ, ο νέος ΣΥΡΙΖΑ, η ανανεωτική Αριστερά και το προοδευτικό κέντρο, στο τέλος ίσως καταλήξεις να μην είσαι τίποτα από όλα αυτά».
Και η συμβουλή του γάτου μας στον θυμωμένο αρχηγό, ο οποίος κανονικά θα έπρεπε να είναι ευγνώμων για την τύχη του: Η πολιτική δεν είναι πρωτάθλημα μεταγραφών.
Οι πολίτες δεν ψηφίζουν με όρους ποδοσφαιρικής ενίσχυσης του ρόστερ.
Αναζητούν καθαρές θέσεις, πολιτική αξιοπιστία και συγκεκριμένες προτάσεις για το μέλλον της χώρας.
Γιατί οι μεταγραφές μπορεί να φέρνουν πρωτοσέλιδα.
Τα κόμματα, όμως, δεν γίνονται μεγάλα από τα ονόματα που υποδέχονται, αλλά από την πολιτική που παράγουν.
Αν δεν θέλει να ακούσει τον γάτο, ας ρωτήσει τα στελέχη του.
Λίγο-πολύ τα ίδια θα του πουν.
Σύντομα αυτά θα ειπωθούν ανοικτά, η κλεψύδρα έχει γυρίσει.
Το φθινόπωρο στο ΠΑΣΟΚ θα είναι θερμό.
Παππάς παντού!
Όπου και να μπει κανείς στα σόσιαλ της Κουμουνδούρου, αλλά και στα ΜΜΕ του κόμματος, θα δει μπροστά του τον Νίκο Παππά.
Σχεδόν μία στις δύο αναρτήσεις είναι για κάποια δήλωση, συνάντηση ή δραστηριότητα γενικά του πρώην κολλητού του Αλέξη Τσίπρα.
Εξόριστος πλέον από τον πρώην φίλο του, έχοντας πληρώσει με δικαστική απόφαση αυτή του τη φιλία, αναζητεί τη δική του χρησιμότητα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη Ρένα Δούρου.
Το γεγονός, βέβαια, ότι διεκδικεί συνεχώς τα φώτα της δημοσιότητας δεν είναι σίγουρο πως θα το εισπράξει πολιτικά η κόκκινη Ρένα.
Πεντάδα έκτακτης ανάγκης
Γιάννης Μπουλέκος, Δημήτρης Μελίδης, Γιώργος Παναγιωτόπουλος, Θεόφιλος Ξανθόπουλος, Χρήστος Γιαννούλης.
Κάποια ονόματα μπορεί να σας θυμίζουν κάτι, άλλα όχι.
Πρόκειται για τη βασική πεντάδα της Κουμουνδούρου –οργανωτικό, επικοινωνιακό επιτελείο και έμπειροι βουλευτές– μετά και την τελευταία λεηλασία στελεχών από τον Αλέξη Τσίπρα.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά, είναι λογικό λοιπόν να βγαίνει λίγο παραπάνω ο Νίκος Παππάς.
Αφήστε που αυτήν την περίοδο κρατά στάση αναμονής και ο Παύλος Πολάκης, ο οποίος περιμένει να δει πώς θα πάνε τα πράγματα.
Και για τον ΣΥΡΙΖΑ και για την ΕΛΑΣ.
Χάθηκε η «Ελπίδα»
Αγνοείται πλέον δημοσκοπικά η «Ελπίδα» της Μαρίας Καρυστιανού.
Ο λόγος είναι απλός: τελικά δεν ήταν νέο κόμμα, αλλά μία προσωποπαγής προσπάθεια.
Η πρώην πρόεδρος του συλλόγου των θυμάτων στα Τέμπη έγινε συμπαθής με άλλη ιδιότητα.
Προς στιγμήν φάνηκε ότι θα μπορούσε εκείνη η στήριξη να μεταφραστεί σε ψήφο.
Αλλά για να συμβεί αυτό απαιτούνταν και άλλες προϋποθέσεις που φαίνεται ότι δεν συντρέχουν.
Θα μπορούσαμε, λοιπόν, να γράψουμε και… «μόνη στο σπίτι» (σ.σ.: με τη Μαρία Γρατσία).
Λέτε να το κάνουμε μανιέρα;
Γιατί και άλλοι φαίνεται ότι θα μείνουν μόνοι στο κόμμα τους (στην αντιπολίτευση)…
