Σαν σήμερα, στις 23 Δεκεμβρίου 1972, ο κόσμος έμαθε ότι το αδύνατο δεν είναι πάντα αδύνατο.
Στα παγωμένα βουνά των Άνδεων, εκεί όπου για εβδομάδες επικρατούσε μόνο σιωπή και θάνατος, εντοπίζονταν ζωντανοί οι 16 τελευταίοι επιζώντες μιας αεροπορικής τραγωδίας που είχε ήδη καταγραφεί ως χαμένη υπόθεση.
Η ιστορία είχε ξεκινήσει δύο μήνες νωρίτερα, στις 13 Οκτωβρίου. Ένα στρατιωτικό αεροσκάφος της Ουρουγουάης, που μετέφερε την ομάδα ράγκμπι Old Christians Club μαζί με φίλους και συγγενείς, προσπαθούσε να διασχίσει τις Άνδεις με προορισμό τη Χιλή.
Ο καιρός ήταν εχθρικός, τα σύννεφα πυκνά και η ορατότητα ελάχιστη. Ένα μοιραίο λάθος υπολογισμού αρκούσε για να στείλει το αεροπλάνο να συντριβεί πάνω στις χιονισμένες πλαγιές, σε υψόμετρο που έκοβε την ανάσα.
Δώδεκα άνθρωποι σκοτώθηκαν ακαριαία. Οι υπόλοιποι βρέθηκαν εγκλωβισμένοι σε ένα λευκό τοπίο χωρίς τροφή, χωρίς εξοπλισμό, χωρίς καμία βεβαιότητα ότι κάποιος θα τους βρει. Οι έρευνες σταμάτησαν λίγες μέρες αργότερα. Επισήμως, θεωρούνταν νεκροί.
Οι μέρες έγιναν εβδομάδες και οι εβδομάδες μήνες. Το κρύο πάγωνε τα πάντα, ακόμη και την ελπίδα. Οι λιγοστές προμήθειες τελείωσαν γρήγορα και οι επιζώντες ήρθαν αντιμέτωποι με μια απόφαση που κανείς δεν θα ήθελε να πάρει.
Για να μείνουν ζωντανοί, αναγκάστηκαν να τραφούν από τους νεκρούς συντρόφους τους. Δεν ήταν επιλογή, ήταν ένστικτο επιβίωσης. Και όμως, μέσα στην απόγνωση, κάποιοι αρνήθηκαν να περιμένουν απλώς τον θάνατο.
Ο Νάντο Παράντο και ο Ρομπέρτο Κανέσα, με ελάχιστα μέσα και χωρίς να γνωρίζουν τι τους περιμένει, πήραν την απόφαση να φύγουν με τα πόδια μέσα στα βουνά, αναζητώντας βοήθεια.
Περπάτησαν για μέρες σε υψόμετρα που δοκιμάζουν ακόμα και έμπειρους ορειβάτες, μέχρι που συνάντησαν έναν Χιλιανό βοσκό στην άλλη πλευρά των Άνδεων.
Λίγο αργότερα, σαν σήμερα, τα ελικόπτερα έσκιζαν τον ουρανό και προσγειώνονταν στο σημείο της συντριβής. Οι 16 επιζώντες διασώζονταν, αδύναμοι αλλά ζωντανοί.
Η είδηση έκανε τον γύρο του κόσμου και η ιστορία τους έμεινε γνωστή ως το «Θαύμα των Άνδεων».
Γιατί δεν ήταν απλώς μια διάσωση. Ήταν η απόδειξη ότι η ανθρώπινη θέληση αντέχει ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα. Και ότι, κάποιες φορές, η ζωή καταφέρνει να νικήσει ακόμη και στο πιο παγωμένο τοπίο.
