Άραγε πώς νιώθουν σήμερα οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ μετά τις δηλώσεις Δούκα για σύμπραξη, μετεκλογική σύμπραξη, με το κόμμα του Τσίπρα και για επί της ουσίας αρχηγό τον Τσίπρα σε αυτόν τον συνδυασμό;
Άραγε είναι πολύ ευχαριστημένοι με την πορεία που κατέγραψαν τα τρία χρόνια από τις εκλογές; Είναι μήπως για να βγουν στα μπαλκόνια να χειροκροτήσουν τον δήμαρχο Αθηναίων που επιτέλους βρήκε τον τρόπο να τους φέρει στην εξουσία, έστω και σαν ουρά του Αλέξη Τσίπρα; Και σε ένα, έστω, σενάριο πολιτικής-επιστημονικής φαντασίας, αντί για τους «τσιπροκαμμένους», κάποιοι σκέφτονται τους «τσιπροδούκες»;
Στο ΠΑΣΟΚ πάντως, προσπαθούν ήδη να μαζέψουν τις δηλώσεις Δούκα, λέγοντας ότι πρόκειται για τη γνωστή συζήτηση περί συνεργασιών και κοινών συγκλίσεων. Δύσκολα όμως μαζεύεται η πολιτική φιλοδοξία του δημάρχου Αθηναίων. Από την πρώτη στιγμή που άνοιξε θέμα ηγεσίας και εσωκομματικών εξελίξεων, φάνηκε ότι είχε βλέψεις για κάτι μεγαλύτερο. Και αν κάποιος ήθελε να το δει πιο πονηρά, θα μπορούσε να πει ότι μια τέτοια σύμπραξη, όπως την ονειρεύεται, ίσως ανοίγει εκ νέου ζήτημα ηγεσίας την επόμενη μέρα, δίνοντας ακόμη μία ευκαιρία διεκδίκησης της προεδρικής καρέκλας.
Αυτά καλό είναι να τα βλέπουν, όχι μόνο οι φίλοι του κόμματος του, αλλά και κάθε σκεπτόμενος πολίτης. Γιατί η συζήτηση καταλήγει σε ένα απλό ερώτημα: αν το πρόσωπο που προβάλλεται μπροστά από το σύνολο της κεντροαριστεράς είναι ο Τσίπρας, τότε η κοινωνία καλείται να αποφασίσει αν θέλει ξανά μια πορεία με σημείο αναφοράς τον Μητσοτάκη ή τον Τσίπρα. Τα υπόλοιπα είναι πολιτικές «τσιπροδουκιές». Και το τι ακριβώς κρύβουν, μένει να φανεί.
