Με γενικεύσεις, υπαινιγμούς και βαριές λέξεις, ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί πολιτική αντεπίθεση χωρίς στοιχεία και χωρίς αυτοκριτική.
Ο ΣΥΡΙΖΑ επανέρχεται στο γνώριμο μοτίβο της καταγγελίας χωρίς μέτρο και χωρίς αποδείξεις, επιχειρώντας να μετατρέψει μια υπό διερεύνηση υπόθεση σε συνολικό κατηγορητήριο κατά της κυβέρνησης. Η ανακοίνωση δεν στοχεύει στη διαλεύκανση, αλλά στη δημιουργία εντυπώσεων, με τη γνωστή συνταγή της συλλογικής ενοχοποίησης και της ηθικής υπεροψίας.
Οι βαρύγδουπες αναφορές σε «ξέπλυμα», «διασπάθιση» και «παραβίαση κανόνων της ΕΕ» λειτουργούν ως πολιτικά συνθήματα και όχι ως τεκμηριωμένος λόγος. Όταν όλα παρουσιάζονται ως σκάνδαλο, τότε τίποτα δεν εξετάζεται σοβαρά. Ο ΣΥΡΙΖΑ επιλέγει να προκαταλάβει τη Δικαιοσύνη και να υποκαταστήσει τους ελέγχους με ανακοινώσεις, επενδύοντας στην τοξικότητα που υποτίθεται ότι καταγγέλλει.
Επιλεκτική μνήμη
Ιδιαίτερη ειρωνεία προκαλεί το γεγονός ότι το κόμμα που κυβέρνησε με τις απευθείας αναθέσεις και τις θεσμικές ακροβασίες εμφανίζεται σήμερα ως εγγυητής της διαφάνειας. Η επιλεκτική μνήμη δεν συνιστά πολιτική πρόταση, ούτε πείθει μια κοινωνία που έχει βιώσει πρακτικά τι σημαίνει ανευθυνότητα και πρόχειρη διακυβέρνηση.
Τελικά, η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ δεν αποκαλύπτει κάποιο νέο στοιχείο. Αποκαλύπτει την αδυναμία του να αρθρώσει πειστικό λόγο αντιπολίτευσης. Όταν η πολιτική περιορίζεται σε καταγγελίες επί παντός επιστητού και σε αιτήματα παραιτήσεων πριν από τα πορίσματα, τότε δεν μιλάμε για έλεγχο της εξουσίας, αλλά για καθαρό πολιτικό θόρυβο.
