Ο πρωθυπουργός της Μόριας και της Ειδομένης «εργαλειοποιεί» την πολύνεκρη τραγωδία ανοιχτά της Χίου και ψάχνει σωσίβιο στους... λωτοφάγους.
Όσο κι αν κάποιοι επιλέγουν να εμφανίζονται με περιορισμένη ή επιλεκτική ακοή και όραση, το πολιτικό πρόβλημα στην παρούσα συγκυρία, έναν χρόνο πριν τις εθνικές κάλπες, δεν το έχει η κυβέρνηση. Το έχει η αντιπολίτευση, η υπάρχουσα και η… εξαγγελλόμενη.
Κατακερματισμένη, δεν πείθει ότι μπορεί να αποτελέσει την αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και… μετεωρίζεται ανάμεσα σε fake news και τοξικότητα.
Ο δήθεν διαχωρισμός, μάλιστα, σε συστημικούς-αντισυστημικούς, που φιλοδοξεί να διαμορφώσει εκλογικά ακροατήρια, αντίστοιχα των παλαιότερων αντιμνημονιακών, αποδεικνύεται πουκάμισο αδειανό. Όπως η πολύφερνη πολιτική Ιθάκη του Τσίπρα και το κυοφορούμενο κίνημα-κόμμα της Καρυστιανού. Έρχονται να προστεθούν στη… δουλεμένη εργαλειοποίηση και τυμβωρυχία από τους πρωτομάστορες της τοξικότητας των πολιτικών άκρων. Από τον ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπά του, μέχρι την Κωνσταντοπούλου και τον Βελόπουλο.
Σταθερά… ανερυθρίαστος
Με αιχμές κατά της κυβέρνησης και του υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνου Πλεύρη, ο Αλέξης Τσίπρας πήρε θέση για το πολύνεκρο περιστατικό με μετανάστες ανοιχτά της Χίου και μίλησε για… συγκάλυψη. Λες και δεν πήρε μαθήματα να είναι πιο φειδωλός και προσεκτικός, όταν μία δήθεν συγκάλυψη αποδείχτηκε περίτρανα ότι ήταν μια μεγάλη σκευωρία. Λες και η Ελλάδα… μεταμορφώθηκε σε Χώρα των Λωτοφάγων και δεν θυμάται τίποτα από τον πρωθυπουργό που στη φονική πυρκαγιά στο Μάτι ρωτούσε να μάθει πότε θα σηκωθούν το επόμενο πρωί τα πυροσβεστικά αεροσκάφη, ενώ η Αττική ήδη θρηνούσε στα αποκαΐδια τους νεκρούς της…
«Για άλλη μια φορά το Αιγαίο γίνεται τάφος για “ανώνυμους απελπισμένους”, που αναζητούν ασφάλεια και ένα καλύτερο μέλλον», είπε ο δήθεν άχαστος, ο οποίος θυμήθηκε το ναυάγιο της Πύλου και χαρακτήρισε το σύνθημα «καμία συγκάλυψη» ως «καθολική απαίτηση».
Σπανίως, άλλωστε, θυμάται την ύπαρξη νεκρών πριν από τη σύσκεψη-παρωδία που έγινε παρουσία του λίγο πριν τα μεσάνυχτα, στο συντονιστικό κέντρο στο Χαλάνδρι, τον Ιούλιο του 2018, όταν υπήρξαν αναφορές πως ο τότε αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Νίκος Τόσκας, ήταν ενήμερος για νεκρούς από τις 6.36 το απόγευμα.
Τα πορίσματα για τη φονική πυρκαγιά επιβεβαίωσαν τόσο τις ευθύνες για τη διαχείριση από τους αρμοδίους, όσο και την προσπάθεια επικοινωνιακής συγκάλυψης αναφορικά με την ύπαρξη νεκρών, έως ότου ο Τσίπρας αποχωρήσει από το συντονιστικό στο Χαλάνδρι.
«Τόσο κατά τον χρόνο άφιξης του τότε πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, στο ΕΣΚΕ (μετά τις 23:00) όσο και κατά τη διάρκεια της φερόμενης ενημέρωσης του πρωθυπουργού από τον Ματθαιόπουλο και τα λοιπά στελέχη του ΕΣΚΕ ήταν γνωστό σε όλους τους αρμόδιους ότι στο Μάτι και τον Νέο Βουτζά υπήρχε μεγάλος αριθμός νεκρών».
Τον Ιούλιο του 2019, λίγο πριν τις εκλογές, ο Τσίπρας δίνει τη δική του εκδοχή, όπως επιχειρεί να πράξει και τώρα στο rebranding του, μέσω της «Ιθάκης». «Εκείνη την ώρα το μόνο που είχα ως φήμη ήταν ότι υπήρχε πιθανότητα για έναν ή δύο ανθρώπους που εισπνέοντας αναθυμιάσεις είχαν χάσει τη ζωή τους», σημειώνοντας πως «αυτοί που ήταν στο τραπέζι, ακριβώς επειδή αιφνιδιάστηκαν με την ύπαρξη της κάμερας και της ζωντανής σύνδεσης, παγώσανε και δεν μου είπαν τίποτα. Όταν έφυγε η κάμερα, τους λέω “Γιατί είστε έτσι, τι έχει γίνει; Πείτε μου” και μου λένε “Πρόεδρε, υπάρχει πιθανότητα να έχουμε περισσότερους νεκρούς”».
Κάθε φορά που εκτυλίσσεται μία ανθρώπινη τραγωδία, οι αντιπολιτευόμενοι –κόμματα και ΜΜΕ– δείχνουν σαν έτοιμοι από καιρό για την επιχείρηση «εργαλειοποίησης» διαμορφώνοντας ένα κίνημα τυμβωρύχων και ψευδολόγων. Οι ίδιες, κατά βάση, πολιτικές δυνάμεις που καταλάμβαναν την Πλατεία Συντάγματος απαιτώντας το σχίσιμο των μνημονίων και την επιστροφή στη δραχμή, φλερτάρουν τώρα με την πολιτική τυμβωρυχία στην Πύλο, στα Τέμπη, στο εργοστάσιο Βιολάντα στα Τρίκαλα και στην πρόσφατη τραγωδία στη Χίο.
Όχι γιατί αγωνιούν και αναζητούν την αλήθεια τού τι πραγματικά συνέβη, αλλά γιατί αυτοματοποιημένα σχεδόν αντιμετωπίζουν τον ανθρώπινο πόνο και τη δυστυχία ως εφαλτήριο για την κομματική επιβίωσή τους, φθάνοντας μάλιστα στο σημείο να κατηγορούν τον πρωθυπουργό για συγκάλυψη (βλέπε Τέμπη).
Ειδικά η… νομενκλατούρα των αριστερών αναφέρει συχνά πυκνά εκείνη τη νύχτα, στις 14 Ιουνίου του 2023, το ναυάγιο σκάφους, νοτιοδυτικά της Πύλου, το οποίο μετέφερε περίπου 750 άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Ανασύρθηκαν 82 νεκροί, ενώ ακόμη και σήμερα εκατοντάδες αγνοούνται.
Οι επιζώντες, ανάμεσά τους οκτώ ανήλικα αγόρια, είπαν ότι οι γυναίκες και τα παιδιά βρίσκονταν στα αμπάρια του αλιευτικού σκάφους τη στιγμή του ναυαγίου. Και σε αυτή την περίπτωση διάβασαν με τα παραμορφωτικά γυαλιά τους ευθύνες και συγκάλυψη Μητσοτάκη.
Α λα καρτ ευαισθησίες
Όπως στα Τέμπη, με τις… αναβαθμισμένες ακροδεξιές θεωρίες συνωμοσίας του Βελόπουλου για τα ξυλόλια, τα μεταφερόμενα βαγόνια και το δήθεν λαθρεμπόριο.
Όπως και στη φονική έκρηξη στην μπισκοτοβιομηχανία Βιολάντα, τα ξημερώματα της 26ης Ιανουαρίου, όπου δεν μπορούσαν να βρουν κακό ρόλο Μητσοτάκη γι’ αυτό καθ’ αυτό το γεγονός και έστησαν καβγά για τους αριθμούς των εργατικών δυστυχημάτων.
Όπως πράττουν τις τελευταίες ώρες με την πολύνεκρη τραγωδία ανοιχτά της Χίου, το βράδυ της Τρίτης 3 Φεβρουαρίου, μετά από σφοδρή σύγκρουση ταχύπλοου σκάφους που μετέφερε παράτυπους μετανάστες με περιπολικό σκάφος του Λιμενικού, εστιάζοντας, μεταξύ άλλων, στις ανενεργές θερμικές κάμερες.
Σε αυτό το φαιδρό και άσκοπο κυνήγι… κυβερνητικών μαγισσών, οι αδίστακτοι επενδυτές στον ανθρώπινο πόνο, οι α λα καρτ «ευαίσθητοι δικαιωματιστές» δεν άρθρωσαν λέξη ούτε για τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι ούτε για τη φονική πλημμύρα της 15ης Νοεμβρίου του 2017 στη Μάνδρα Αττικής, που στοίχισε τη ζωή σε 24 ανθρώπους.
