Ο Αλέξης Τσίπρας, νέος πρόεδρος με νέο κόμμα αλλά με παλιά μυαλά και τακτικές, μιλά για πατριωτικό φόρο.
Και ξυπνά μνήμες. Το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης αλλά και όσα έλεγε τον Φεβρουάριο του 2015 στις προγραμματικές δηλώσεις της λαοπρόβλητης (συγ)κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ θυμίζει ο Αλέξης Τσίπρας με τα περί «πατριωτικών φόρων» και των σχετικών καταγγελιών κατά του πλούτου, της ελίτ, της ολιγαρχίας, των καρτέλ και όλων των σχετικών που κατά καιρούς αναφέρει.
Τα ίδια έλεγε στον δρόμο για την εξουσία, τα ίδια και το πρώτο «επαναστατικό» εξάμηνο του 2015 που οδήγησε στο κλείσιμο των τραπεζών, τα capital controls, τις ουρές στα ATMs και τους 30 νέους φόρους που επέβαλε, μαζί και με όσα υπέστησαν η μεσαία τάξη, οι χαμηλόμισθοι και οι συνταξιούχοι.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Αλέξης Τσίπρας χαρακτήριζε τον ΕΝΦΙΑ νόμο παράλογο και δήλωνε πως καταργείται, αλλά με το που ανέλαβε την εξουσία μίλησε για «πατριωτικό καθήκον» των πολιτών να πληρώσουν τον ΕΝΦΙΑ.
Ίσως αυτό να εννοεί όταν μιλά για πατριωτικό φόρο, διότι φόρο στον πλούτο και στην ελίτ δεν έβαλε. Το αντίθετο, μείωσε φόρους στα καζίνο για παράδειγμα. Αλλά και στα κανάλια επίσης. Η μεσαία τάξη υπέστη πανωλεθρία –για να μη θυμίσουμε την ακατάλληλη λέξη που χρησιμοποίηση ο Παύλος Πολάκης για να περιγράψει τι έκανε η κυβέρνησή του στη μεσαία τάξη–, το ίδιο και οι χαμηλόμισθοι αλλά και τα «περήφανα γηρατειά» όπως τα έλεγε ο Τσίπρας, μιμούμενος τον Ανδρέα Παπανδρέου όταν μοίραζε… αξιοπρέπεια ειδικά έξω από τις κλειστές τράπεζες αλλά και μετά.
Στην πολιτική η εμπιστοσύνη παίζει σημαντικό ρόλο. Το γεγονός ότι οι δημοσκοπήσεις τον εμφανίζουν στη δεύτερη θέση δεν ξεπλένει πολιτικά όσα έγιναν. Διότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει κυβερνήσει, διετέλεσε πρωθυπουργός και υπάρχουν πεπραγμένα, συγκρίσιμα και μετρήσιμα.
Ως προς τη φορολογία του μεγάλου πλούτου, πέραν από χιλιοειπωμένο, είναι και έωλο αν δεν καθορίσει κανείς ποιος και πώς θα φορολογηθεί, πόσα θα εισπραχθούν και για πόσο καιρό θα υφίσταται αυτός ο πατριωτικός φόρος. Όχι ότι αλλάζει τίποτα, αλλά ίσως έτσι μάθουν και οι υπόλοιποι πολίτες ποια είναι αυτά τα αόρατα καρτέλ και τα συμφέροντα που καταγγέλλονται γενικώς και αορίστως.
