Ο κύβος ερρίφθη. Οι ατέρμονες, αδιέξοδες συζητήσεις περί πρόωρων εκλογών διεψεύσθησαν εκκωφαντικώς εις την καθιερωμένη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, καθότι ο Πρωθυπουργός έθεσε τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων, αναφορικώς με τον ολοκληρωτικό τερματισμό των άσκοπων πιθανολογήσεων.
Περαιτέρω δε έθεσε επί τάπητος τον ορίζοντα προοπτικής της κοινωνικής πολιτικής, με ορισμένες χρονικές δεσμεύσεις σε βάθος τετραετίας, άνευ αποσπασματικών μέτρων, καταλείποντας το αποτύπωμα της αληθούς βουλήσεως προς την εκ βάθρων, άρδην και ράγδην ανασύσταση και θωράκιση της ραχοκοκαλιάς της οικονομίας και της ελλαδικής κοινωνίας, ήτις καθίσταται εκ των ων ουκ άνευ, η μικρομεσαία τάξη.
Με τα αμείλικτα ρεαλιστικά μέτρα, ορώντας ενώπιον ενωπίω τους Έλληνες και έχοντας την ειλικρινή διάθεση αυτοκριτικής, τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι ο κυρίαρχος στόχος είναι η πάταξη της ακρίβειας μέσω φοροελαφρύνσεων και αυξήσεως του μηνιαίου εισοδήματος, ούτως ώστε να αποκατασταθεί καθ’ ολοκληρίαν η οικονομική δυστοκία, ήτις πλήττει και μαστίζει σήμερον την ελληνική κοινωνία.
Ως εκ τούτου, έθεσε τα αναγκαία οικονομικά προαπαιτούμενα διά τη βελτίωση των συνθηκών και την οικονομική ενίσχυση των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, των απασχολουμένων, των συνταξιούχων, των νέων προσώπων, των νέων επιχειρηματιών και των ελεύθερων επαγγελματιών, αναδεικνύοντας τα άμεσα κοινωνιοκεντρικά αντανακλαστικά της κυβερνήσεως, τα οποία αποδεικνύουν την ετοιμότητα, ωσαύτως τον μακροπρόθεσμο στρατηγικό σχεδιασμό, αλλά και την πλήρη επίγνωση των τρωτών της σημείων.
Διά πρώτη φορά, εξ αντιδιαστολής προς τον υπερφίαλα αλαζονικό κ. Τσίπρα, όστις έχει προφανώς λησμονήσει ότι κυβέρνησε την Πατρίδα εις την πιο κρίσιμη οικονομική περίοδο και παρ’ ολίγον να την κατακρημνίσει, ως σφοδρός λυμεών, διά της ανακόλουθης, αντικρουόμενης, ανερμάτιστης και αλλοπρόσαλλης πολιτικής του, όπερ και μετέτρεψε ανενδοιάστως το «όχι» σε «ναι», παρακούοντας και καταστρατηγώντας το θεμέλιο του δημοκρατικού πολιτεύματος, δηλονότι τη λαϊκή κυριαρχία.
Η αντιδημοκρατική αυτή στάση του τότε Πρωθυπουργού της φενακισμένης Αριστεράς, εν συνδυασμώ με την ανθελληνική και εθνομηδενιστική τακτική του, επιτρέποντας σε άδηλης νομικής υποστάσεως και καταγωγικής προελεύσεως Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις να λυμαίνονται το ελληνικό έδαφος, να προάγουν χιλιάδες λαθρομετανάστες εν κρυπτώ και παραβύστω, αλλά, άξιο μνείας συν τοις άλλοις καθίσταται ότι, επί των ημερών του, υπεγράφη η κατάπτυστη Συμφωνία των Πρεσπών, δυνάμει της οποίας εκχωρήθηκε εθνική κυριαρχία, διότι το όνομα συνεπάγεται εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας διά της παραχαράξεως της Ιστορίας. Ως εκ τούτου, όλα τα προπαρατιθέμενα συμβάντα συνιστούν, συμπερασματικώς, μία απευκταία δεινή κατάσταση διά το μέλλον, αλλά και το διαδραμόν παρόν.
Εν άλλοις λόγοις, η κυβέρνηση, έχουσα πλήρη επίγνωση της καταβαράθρωσης της κοινωνίας, ένεκεν και συνεπεία των αλλεπάλληλων επαχθών μνημονίων, εξ αυτού του λόγου, εφεξής και μετά βεβαιότητας επιδιώκει υπεύθυνα να ανακουφίσει τους πολίτες, εγκαινιάζοντας σύμμετρα την κουλτούρα της λογοδοσίας.
Η εκ του σύνεγγυς επαφή με τον κόσμο, αλλά και το γεγονός ότι ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ενωτίσθηκε τα ζέοντα προβλήματα της κοινωνίας, υποστηρίζοντας σθεναρά τη μικρομεσαία τάξη, αποδεικνύουν τα ενεργά αντανακλαστικά, αλλά και την εν γένει πολιτική του υπεροχή ανά την Επικράτεια και εις το εξωτερικό.
Εις την Ελλάδα, διαρκούσης της περιόδου διακυβερνήσεως εκ μέρους του κ. Τσίπρα, εξουδετερώθηκε η πίστη προς τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη και η εμπέδωση μίας υπεύθυνης κοινωνικής στάσεως εκ μέρους των πολιτών, πρυτάνευσε ο λαολύμας ηθικός εκμαυλισμός, κατίσχυσε η κατάλυση των θεσμών και η προνομιακή μεταχείριση των ημετέρων.
Εις τον αντίποδα δε, σπουδαία στιγμή ήτο ότε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, κάνοντας διαρκώς την αυτοκριτική του, ανέφερε «mea culpa», δηλαδή αναγνώρισε ότι εμφιλοχώρησαν εσφαλμένες πράξεις και παραλείψεις του κατά τη διακυβέρνηση της χώρας. Ως εικός, δηλαδή συνειδητοποίησε ότι ουδείς είναι άτρωτος και αναντικατάστατος. Εξ αυτού του λόγου εξακολουθεί, ουχ ήττον, με αμείωτο ενδιαφέρον να προβαίνει σε διορθωτικές κινήσεις υπέρ του λαού, όπως είναι ορισμένες παροχές ικανές και πρόσφορες να επιφέρουν τελεσφόρως την ευδαιμονία με σταθερότητα και ασφάλεια.
Εν κατακλείδι, ο Πρωθυπουργός εμφανίσθηκε ευπροσήγορος, απόλυτα ενημερωμένος περί της πραγματικότητας, απαντώντας εμπεριστατωμένα σε όλες τις τεθείσες εις αυτόν ερωτήσεις, εν τούτοις θέτοντας με σοβαρότητα και υπευθυνότητα το διακύβευμα της επόμενης τετραετίας, τη στιγμή κατά την οποία η χώρα έχει ήδη, αρχής γενομένης εκ του έτους 2019, αποκτήσει αταλάντευτα διεθνές κύρος, αξιοπιστία, σταθερή εξωτερική πολιτική, σημαίνουσες συμμαχίες μείζονος γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής σημασίας διά το μέλλον, σοβαρή μεταναστευτική πολιτική, ανακτώντας την οικονομική δυναμική με βάσιμη προοπτική εις το μέλλον.
