Με αφορμή τη συμπλήρωση τριών ετών από τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου 2023 και τα επακόλουθα στη Γάζα, διάφορες συλλογικότητες, οργανώσεις και ακτιβιστικές ομάδες διοργανώνουν σειρά από συγκεντρώσεις, πορείες και καμπάνιες αλληλεγγύης.
Μόνο που στις διαδηλώσεις και πορείες της περασμένης Δευτέρας, 5 Οκτωβρίου, και ενδεχομένως και στο διήμερο φεστιβάλ της πρωτοβουλίας March to Gaza Greece, το ερχόμενο Σαββατοκύριακο στο Θέατρο Λυκαβηττού, η αλληλεγγύη δείχνει αυστηρά… επιλεκτική και να αφορά μόνο τη σημερινή κατάσταση στη Γάζα, με συνθήματα και συμπεράσματα, μάλιστα, που συχνά παραβλέπουν ή ακόμη και δικαιολογούν τη δολοφονική επίθεση της Χαμάς.
Βεβήλωση της αλήθειας
Οι «κοντόφθαλμοι» αλληλέγγυοι προσπαθούν συστηματικά να αλλάξουν τα γεγονότα, βεβηλώνοντας τη μνήμη των σφαγιασθέντων στο μουσικό Φεστιβάλ Supernova και των 1.200 συνολικά νεκρών Ισραηλινών, οι περισσότεροι εκ των οποίων ήταν άμαχοι, γυναίκες και παιδιά. Σε αυτή την περίπτωση, για τους… ευαίσθητους δικαιωματιστές και ανθρωπιστές δεν υπάρχουν θύτες και θύματα.
Μάλιστα, η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό Εργατικών Σωματείων και Συλλογικοτήτων διοργανώνει σήμερα, ανήμερα της σφαγής, συγκέντρωση και πορεία εναντίον του Ισραήλ, ενώ πενθεί τους νεκρούς και τιμά τους 252 ανθρώπους που βασανίστηκαν άγρια και εξευτελίστηκαν από τη Χαμάς.
«Διαδηλώνουμε για να απαιτήσουμε τον άμεσο τερματισμό της γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού, το τέλος της κατοχής και την πλήρη απεμπλοκή της Ελλάδας από το σφαγείο στη Μέση Ανατολή», λένε οι διοργανωτές και μιλούν για πάνω από 74.900 νεκρούς Παλαιστίνιους -στη συντριπτική τους πλειονότητα γυναίκες και παιδιά-, περισσότερους από 174.000 τραυματίες και χιλιάδες που παραμένουν θαμμένοι κάτω από τα συντρίμμια που προκάλεσαν οι επιχειρήσεις του ισραηλινού στρατού.
Αυτούς τους αριθμούς, λοιπόν, τους κατέγραψαν, τους συγκράτησαν και τους αποτυπώνουν. Μόνο που η Επιτροπή Ερευνας του ΟΗΕ χαρακτήρισε εγκλήματα πολέμου και τις σκόπιμες δολοφονίες αμάχων, τις απαγωγές, τους βασανισμούς και τη σεξουαλική βία της Χαμάς.
Οι α λα καρτ αλληλέγγυοι επιλέγουν να θυμούνται και να αναγνωρίζουν την 7η Οκτωβρίου ως ημέρα έναρξης της «γενοκτονίας των Παλαιστινίων», όταν «ξαφνικά το Ισραήλ αποφάσισε να βομβαρδίσει τη Γάζα». Μοναδικό τους ζητούμενο ήταν και είναι να παρουσιαστεί το Ισραήλ ως «κράτος δολοφόνος».
Κάπως έτσι εξελίσσεται το πογκρόμ της βεβήλωσης και της σκύλευσης της ιστορικής αλήθειας. Γιατί, αν και είναι θεμιτό να καταδικάζει κάποιος την ισραηλινή κυβέρνηση και τις στρατιωτικές επιθέσεις σε νοσοκομεία, σχολεία, δίκτυα ηλεκτροδότησης, σταθμούς αφαλάτωσης και αντλιοστάσια νερού, αγωνιώντας ταυτόχρονα για την προστασία των Παλαιστινίων αμάχων, δεν χρειάζεται ωστόσο να σβήσει κάθε αναφορά στα εγκλήματα της Χαμάς, ακόμη κι όταν αυτή αποτυπώνεται με στοιχεία και αριθμούς.
Γιατί πίσω από τα νούμερα υπήρχαν νέοι και ηλικιωμένοι που πέθαναν βίαια, παιδιά που δεν πρόλαβαν να μεγαλώσουν, όμηροι που βίωσαν τον εξευτελισμό, την κακοποίηση και τον τρόμο, και οικογένειες που διαλύθηκαν.
Δεν μπορεί η δήθεν αλληλεγγύη, στον βωμό μιας απάνθρωπης, τελικά, ιδεολογίας, να ποδοπατά νεκρούς και να τους αντιμετωπίζει ως αστερίσκο που πότε συμπεριλαμβάνεται και πότε απαλείφεται. Είναι τουλάχιστον ανιστόρητη η σκόπιμη αλλοίωση της συγκεκριμένης επετείου σε βολικά συνθήματα.
Απάνθρωπη ταύτιση
Γιατί είναι τα γεγονότα που δημιουργούν τα αληθινά συνθήματα, που συνδυάζονται με ιδέες, ανθρώπους και πράξεις και όχι ψεύτικα και χαλκευμένα, με κάλπικα μηνύματα. Αλήθεια, τι σχέση έχει το «οι λαοί δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν», όταν σε κάθε αφορμή ταυτίζουν το κράτος του Ισραήλ συλλήβδην με τον λαό και τους πολίτες; Τελικά, η ανθρώπινη ζωή έχει ή δεν έχει εθνικότητα;
Η σφαγή της 7ης Οκτωβρίου 2023 από τη Χαμάς δεν διαγράφεται και η ιστορία δεν ξαναγράφεται όπως βολεύει. Ανθρωπισμός και αλληλεγγύη σίγουρα δεν είναι ο διαχωρισμός των νεκρών μεταξύ όσων αξίζουν να μνημονεύονται και άλλων που η μνήμη τους πρέπει να ξεχαστεί. Διαφορετικά, μιλάμε για ιδεολογία που αφορά υπανθρώπους.
