Ως εικότως βαίνωμεν, εκόντες άκοντες προς την απόληξη και του εφετινού θέρους και ως εκ τούτου, η πλειονοψηφία του Ελληνικού λαού, ήδη γρηγορεί, καθότι η σκέψη της κοινωνίας εξικνείται πέραν, των πεπερασμένων υπολοιπομένων ημερών του ρεμβασμού του Αυγούστου, καταστρώνοντας τα πάσης φύσεως σχέδιά της, ενόψει του επικειμένου χειμώνος.
Είναι πρόδηλον ότι αναμένει τα ήδη, εν μέρει, διαρρεύσαντα και οσημέραι αναγγελθησόμενα, κατά τα λοιπά, μέτρα, της κυβερνήσεως, ενόψει της προσεχούς καθιερωμένης ενιαύσιας Διεθνούς εκθέσεως Θεσσαλονίκης, οίτινα, τα μέτρα, θα ανακουφίσουν τελεσφόρως τον καθημαγμένο Ελληνικό λαό.
Η σταθερότητα και η διάρκεια της κυβερνήσεως της Νέας Δημοκρατίας αποτελεί θεμελιώδες εχέγγυο και ουσιώδες πρόκριμα, δια την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού, όστις νιώθει απαγοητευμένος εκ των, ένθεν κακείθεν, αναφυομένων αυτοκλήτων εθνοσωτήρων οίτινες, αντιμετωπίζουν αμιγώς καιροσκοπικά την πολιτική, δηλαδή, ως πεδίο προσκαίρου ευκαιρίας, περί αποκλειστικής προβολής των ιδικών τους, μύχιων ατομικών φιλοδοξιών, ως εφαλτήριο, εν άλλαις λέξεσι, ράγδην αναρριχήσεως των, εις την εξουσία, υπό την δορά, της δήθεν εκ βαθέων ανιδιοτελούς προσφοράς προς τον λαό.
Πλην όμως, οι πολίτες έχουν ανανήψει και εν ενί λόγω, η κοινωνία έχει εναργώς συνειδητοιήσει, ότι η διαχρονική αυτή ταύτη προσφιλή απατηλή στάση των εκασταχού νεότευκτων κομμάτων ήδη, βαθμηδόν, καταρκημνίζεται εκκωφαντικά.
Η πολιτική δεν είναι πεδίο μία αυτοεκτόνωσης, των εξ απαλών ονύχων συσσωρευμένων ψυχοπαθολογικών προβλημάτων του εκάστοτε υποψηφίου πολιτικού ταγού, τα οποία ιαίνονται δια μέσου, της δημόσιας αποθεώσεως του αυτοειδώλου του ως προβατόσχημου λυκοποιμένος, όστις εν ονόματι της εξουσίας και της δόξης, απεμπολεί, άνευ ετέρου τινός, παν ψήγμα ηθικής τάξεως αλλά και σοβαράς μερίμνης δια τον λαό, αρκεί να μονοπωλεί ιταμώς, εν πάση περιπτώσει, ο ίδιος την διαδραμούσα πολιτική επικαιρότητα.
Ως εκ τούτου, το εκφυλιστικό τούτο παθογενές φαινόμενο, ήτοι, η πολιτική να αποτελεί πεδίο ψυχοσυναισθηματικής αναπλήρωσης των παθών ορισμένων αποδομημένων προσωπικοτήτων οίτινες διεκδικούν πολιτικό αξίωμα, άγει αναποδράστως και αφεύκτως προς τον ευτελισμό της πολιτικής ζωής, γεγονός το οποίο δηλονονότι έχει καταστεί αυτόχρημα αντιληπτό από την υγιή κοινή γνώμη, ήτις, ακολούθως, απαξιεί και καταφρονεί τέτοιου είδους θνησιγενή μορφώματα, ως αποκλειστικό άθροισμα φιλοδοξιών, απάδοντα προς την ενάσκηση σοβαρής πολιτικής.
Η φερεγγυότητα και η αξιοπιστία συνιστούν τα μείζονα κριτήρια δια τον Ελληνικό λαό, όστις «πεινά και διψά» για συνέπεια έργων και πράξεων καθώς και για την διάσωση της εθνικής ταυτότητας και αξιοπρέπειάς του, αποκηρύσσοντας μετά βδελυγμίας και αποτροπιασμό τις αλγεινές μνήμες της καθολικής εθνικής ταπεινώσεως επί της χειροτέρας κυβερνήσεως επί της μεταπολιτεύσεως, ήτοι της κυβερνήσεως του κ. Τσίπρα.
Περαιτέρω δε, η διολίσθηση της αριστεράς και ο πολυκακερματισμός της, έχουν δημιουργήσει αλγεινή εντύπωση εις την κοινωνία, δηλονότι τα ανηλεή «συντροφικά μαχαιρώματα» αλλήλοις, επιπολάζουν αποδεικνύοντας εμφατικώς, εις την κοινωνία, το έλλειμα εμπερίστατης πολιτικής αντιπροτάσεως δια την λυσιτελή επίλυση των ακανθωδών προβλημάτων του τόπου.
Επιπλέον, καταστήκαμε πολλαχώς δια πολλοστή φορά οπωσούν κοινωνοί της αποτροπιαστικής συμπεριφοράς ανεξέλεγκτων ακροαριστερών, οίτινες προέβησαν ανεπαίσχυντα και επονείδιστα, σε εγκλήματα, με αμιγώς ρατσιστικό ελατήριο, στοχοποιώντας συλλήβδην τους Εβραίους τουρίστες.
Η τηλικαύτη απαράδεκτη και αλγεινή εικόνα, σύγκειται τόσο εκ του καταφώρου αντισημιτισμού αλλά και εκ της εχθρότητας προς το εθνικό συμφέρον.
Η εκ του ασφαλούς αυτή μονομερής ευαισθησία, ορισμένων σφόδρα ανθελλήνων και αντισημιτών, οίτινες, εξαίρουν παντάπασι με γηπεδικού τύπου φανατισμού, τον φοντομενταλισμό των Παλαιστινίων, καταργώντας τις παραδοσιακές συμμαχίες και εξοβελίζοντας ανενδοιάστως παν ψήγμα κοινής λογικής της πορείας των ελληνικών συμφερόντων της εξωτερικής πολιτικής, συνιστά ανυπερθέτως μία σύγχρονη μάστιγα.
Οι εν λόγω άνοες δράστες, ως οιονεί «σταυροφόροι» δήθεν του ανθρωπισμού, εμπορευματικοποιούν υποκριτικώς, μία δογματικώς ψευδεπίγραφη ευαισθησία δια την Παλαιστίνη, αγνοούντες κατ’ ουσίαν, την ιστορία και εν τέλει, τα γεγονότα και τους διεθνούς συσχετισμούς, επί τω τέλει να συντηρήσουν, πάση δυνάμει, τις σαθρές ιδεοληψίες των.
Οι ορκισμένοι αυτοί ανθέλληνες, προτιμούν η Ελλάδα να απολέσει την εθνικής της κυριαρχία, τασσόμενοι προς τους διπλωματικούς εχθρούς της Ελλάδος, εκθειάζοντας το μουσουλμανικό τόξο αλλά και στρουθοκαμηλίζοντας δια την διαρκή Τουρκική απειλή.
Πρόκειται, εν άλλοις λόγοις, δια, την, εκ του ασφαλούς αρτηριοσκληρωτική και εθνομηδενιστική αντίληψη, προεξερχόντως με ρατσιστικά κίνητρα κατά του λαού του Ισραήλ, δηλαδή τηρείται εκ μέρους των, μία αισχρά στάση η οποία δρα, τω όντι, ως βραδυφλεγή βόμβα εις τα θεμέλια της Πατρίδος μας από πάσης απόψεως.
Εν κατακλείδι, η εν θέματι αυτοδικία, τα ως άνω ρατσιστικά απαξιωτικά και υποτιμητικά συνθήματα υπέρ του βασανισμένο, εν τη Ιστορία, λαού του Ισραήλ, επιτάσσεται να εκλείψουν αμελλητί δια μέσου της νομίμου οδού.
Συνελόντι ειπείν, φρονώ ότι το Συντεταγαμένο Κράτος δια μέσου των θεσμικών εντεταλμένων οργάνων του αλλά και η Εισαγγελική Αρχή, δέον όπως τελεί, εν εγρηγόρσει, ούτως ώστε να διασφαλίσει την νομιμότητα και να πατάξει ράγδην και αυτόχρημα, τις έκνομες ρατσιστικές ενέργειες, ελαυνομένες, εκ των φερομένων ως «ακροαριστερών» και στρεφόμενες, κατά των Εβραίων, και δια της τεθλασμένης κατά της ΕλληνοΙσραηλινής συμμαχίας.
Εν πάση δε περιπτώσει, η κρίσιμη, ούτως ή άλλως, προεκλογική επικείμενη περίοδος, συμπεριλαμβανομένων των ζεόντων, ανωτέρω, αυτών καίριων ζητημάτων, αναμένεται τουντεύθεν και εφεξής όλως διακεκαυμένη και άκρως θυελλώδης, το γε νυν έχον.
Οψόμεθα!
