Η αναθέωρηση του Συντάγματος μολονότι εψηφίσθη με σχετική πλειονοψηφία, δεν συγκέντρωσε τους απαιτουμένους 180 ψήφους, ήτοι ευρεία συναίνεση, επί του συνόλου των κοινοβουλευτικών κομμάτων, εν τούτοις όμως, απεδείχθη ότι συλλήβδην τα κόμματα της αντιπολιτεύσεως, δεν ψήφισαν καταφατικά δια την Συνταγματική κατοχύρωση της Ελληνικής γλώσσης καθώς και της Ελληνικής σημαίας, ήτοι δημόσια και μείζονος αγαθά τα οποία αφορούν όλους τους Έλληνες.
Είναι πρόδηλον ότι το Σύνταγμα του έτους 1975 αποτελεί το θέμεθλον της Συνταγματικής σταθερότητας έκπαλαι, καθότι απετέλεσε την μήτρα των επενεχθεισών αναθεωρήσεων άχρι σήμερον, καθότι η εκάστοτε αναθεώρηση αποτελεί μία ώριμη διαδακασία την οποία επιτάσσει η ίδια η κοινωνία, καθότι το Σύνταγμα αποτελεί τον Ιερό Ευαγγέλιο της Κοινωνίας, συνελόντι ειπείν, την Ιερά σύμβαση μεταξύ της Πολιτείας και της Κοινωνίας.
Ως εκ τούτου λοιπόν, η Συνταγματική αναθεώρηση καθίσταται αξεδιάλυτα συνυφασμένη με τον Συνταγματικό Πατριωτισμό, ο οποίος κατοχυρώνεται ρητώς εις την αρκοτελεύτια διάταξη του άρθρου 120, δυνάμει του οποίου, ιδίως εις την παράγραφο 4, αναγορεύει τον λαό ως ύπατη αξία της Συνταγματικής νομιμότητας καθώς και την φιλοπατρία ως συστατικό στοιχείο της Συνταγματικής νομιμοφροσύνης.
Συναφώς η παράγραφος 2 του αυτού άρθρου, περιέχει εμμέσως τον ορισμό του Πατριωτισμού δυνάμει της οποίας αναφέρει ότι ο σεβασμός προς την Πατρίδα και την Δημοκρατία αποτελεί την θεμελιώδη υποχρεώση των Ελλήνων πολιτών, ως εκ τούτου η Πατρίδα και το Δημοκρατικό Πολίτευμα ανάγεται σε μείζον και θεμελίωδες δημόσιο αγαθό, την προστασία των οποίων εγγυάται η απρόσκοπτος και η εύρυθμη λειτουργία της Συνταγματικής Νομιμότητας.
Ως εκ τούτου, ο Συνταγματικός δηλαδη Πατριωτισμός αφορά όλους τους Έλληνες, και επιτάσσει, οψέποτε δει και οι συνθήκες το επιτάσσουν την Συνταγματική αναθεώρηση επ’ ωφελεία και επ’ αγαθώ απάντων των Ελλήνων.
Ειρήσθω εν παρόδω ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ήτο ο ιδρυτής της Νέας Δημοκρατίας και ο προσβευτής της εθνικής ενότητας και συμφυλιώσως, όστις νομιμοποίησε το Κ.Κ.Ε, ωθώντας, γιγαντίοις βήμασι προς τα πρόσω, την Ελλάδα και διασφάλισε την ομαλή μετάβαση από την λαομίσητη επταετή δικτατορία, εις τα καθημαγμένα ερείπια της αιμοταβαμμένης και κατακερματισμένης Κύπρου, ως εκ τούτου λοιπόν, το Σύνταγμα αποτελεί αδιακρίτως υπόθεση όλων των Ελλήνων ανεξαρτήτως κομματικών περιχαρακώσεων ή ιδεολογικών αποχρώσεων, διότι ενώνει τους πάντες.
Ως εκ τούτου η πρωτοβουλία της Νέας Δημοκρατίας περί της αναθεωρήσεως καιρίων διατάξεων του Συντάγματος θέτει το δάκτυλον επί των τύπων των ήλων, αναφορικώς με τις ριζοτόμες και ρηξικέλευθες τομές τις οποίες έχει αδηρίτως ανάγκη ο τόπος, όπως η ίδρυση των μη κρατικών Πανεπιστημίων, η ενσωμάτωση της απολύτως αναγκαίας τεχνητής νοημοσύνης, η αναβάθμιση του ρόλου του Βουλευτού ως αντιπροσώπου του έθνους, η διαδικασία της ποινικής διερεύνησης των ευθυνών, των Υπουργών και των μελών της κυβερνήσεως, ούτως ώστε να υφίστανται ασφαλή εχέγγυα αμεροληψίας με την διερυμένη λειτουργία της δικαιοσύνης, η γνωμοδότηση της ολομελείας των ανωτέρων δικαστών δια την ανάδειξη των αντιπροσώπων εις τις θέσεις των Προέδρων των ανώτατων δικαστηρίων και ούτω καθ’ εξής.
Πέραν όμως από τις ακανθώδεις αυτές διατάξεις, για πρώτη φορά, κατοχυρώνεται η Ελληνική σημαία ως εθνικό σύμβολο, γεγονός το οποίο ανάγει την αιμοταβαμμένη Ελληνική σημαία μαζί με την γλώσσα μας, ως συστατικά στοιχεία της εθνικής μας ταυτότητας και δομική σταθερά της εθνικής μας ιδιοπροσωπίας, προστατεύοτνας ούτως για το μέλλον την Ελληνική μας σημαία, από τυχόν ακραίες φωνές αφαιρέσεως του Σταυρού εκ τη σημαίας εν περιπτώσει διαχωρισμού Εκκλησίας και Πολιτείας, ως είχε διακινηθεί, εις την συζήτηση περί της αναθεωρήσεως του Συντάγματος εν έτει 2019 εκ της κυβερνήσεως του κ. Τσίπρα.
Περαιτέρω η εν θέματι κατοχύρωση, αποτελεί πρόκριμα δια την τροποποίηση του άρθρου 191 Α του Π.Κ, το οποιό προστατεύει την ελληνική σημαία ως κρατικό σύμβολο της πολιτειακής εξουσίας και όχι ως διαχρονικό εθνικό σύμβολο, καθιστώντας το εγκλημα απλώς δυνητικής διακυνδινεύσεως, όπερ και τούτο σημαίνει, ότι μειούται το εύρος της αξιόποινης πράξεως, εν άλλοις λόγοις, απισχαίνεται και υποβαθμίζεται το εθνικό μας σύμβολο, διάταξη η οποία ισχύει εισέτι και σήμερον.
Εν κατακλείδι, το κρίσμο και το απαγοητευτικό είναι ότι ουδένα εκ των κομμάτων της αντιπολιτεύσεως δεν ψήφισαν ούτε την γλώσσα ούτε την σημαία, καταδεικνύοντας την εθνομηδενιστική και αποδομοτική στάση τους έναντι των θεμελιωδών αγαθών του απανταχού Ελληνισμού, προσβάλλοντας και προξενώντας ούτως αποτροπιασμό προς τον Ελληνισμό της διασποράς.
Χάρης Κατσιβαρδάς
Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω και Στ.Ε
Ανεξάρτητος Βουλευτής
