Το αβυσσαλέο μίσος κατά του λαού των Εβραίων πυροδοτείται εκ βάθρων, από ανιστορήτους και γνωσιακώς αδαείς «χούλιγκανς».
Την παρελθούσα Κυριακή 23-08-2026, τιμήσαμε δεόντως ως κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, τα θύματα του ολοκληρωτισμού, απότοκα των αυταρχικών καθεστώτων τοσούτον της Ναζιστικής θηριωδίας όσο, επί μάλλον και μάλλον, της κομμουνιστικής επελάσεως, συνελόντι ειπείν, μία παγκόσμια ημερομηνία μνήμης, παγκοίνως γνωστής, παρά τω κόσμω, ως ημέρα της «Μαύρης Κορδέλας».
Η επιλεγείσα σημειολογικώς χρονομηνοημερολογία είναι, ούχ ήττον σημαίνουσα, καθότι σηματοδοτεί ευθέως, τις πιο μελανές περιόδους της παγκοσμίας ιστορίας, αίτινες, σήμερον, ένιοι, προτιμούν πολλαχώς να παρασιωπήσουν ή καθοιονδήποτε τρόπο να διαστρεβλώσουν, πλήν όμως τα ίδια απτά γεγονότα βοούν, τουτέστιν πρόκειται δια την περιλάλητη συμφωνία «Ρίμπεντροπ-Μολότοφ», ήτοι το σύμφωνο της Ναζιστικής Γερμανίας και της Σταλινικής Σοβιετικής Ενώσεως, περί, της, κατ’ ουσίαν, ομοθυμαδόν, εκεχειρίας, υπό την έννοια, της, εκατέρωθεν αμοιβαίας συνεννοήσεως, περί, της, μην, κατ’ αλλήλων, στρατιωτικής επιθέσεως, αλλά και της, εν γένει, ευρυτέρας πάσης φύσεως συνεργασίας, ως προς τον μεταξύ των, διαχωρισμό της Ανατολικής Ευρώπης, εις αυστηρώς, οριοθετημένες και διακεκριμένες, ένθεν κακείθεν, σφαίρες επιρροής των.
Εν άλλοις λόγοις, απεφάσισαν, όλως αυθαιρέτως και αντιδημοκρατικώς, πλήν όμως από κοινού τε και κατά παραυτουργία, δυνάμει της αλκής, της εξουσίας των, την βιαία στρατιωτική επιβολή, προς τας χώρας αυτάς,, επεκτείνοντας τοιουτοτρόπως την στυγνή κυριαρχία των, με ό,τι τούτο αυτόχρημα συνεπάγεται, περί των εξανδραποδιζομένων αμυνομένων κρατών, άτινα, αναποδράστως υπέστησαν, εισβολές, προσαρτήσεις, εκτοπίσεις και μαζικές εκτελέσεις.
Η ιστορία δέον όπως διδάσκεται βάσει των αφτιασιδώτων γεγονότων, άνευ εξωραϊσμών και ωραιοποιήσων, ή τυχόν ετεροχρονισμένης αλλοιώσεως και εσκεμμένης παραχαράξεως της αντικειμενικής πραγματικότητας, χάριν εξυπηρετήσεως επιγενομένων αλλοτρίων και δη προπαγανδιστικής υφής συμφερόντων, διότι εάν, εξ εναντίας, η ιστορία διδάσκεται κατ’ ευφημισμόν των συμβεβηκότων γεγονότων, οι λαοί καθίστανται εκ προοιμίου καταδικασμένοι, εκόντες άκοντες, να επαναλάβουν τα βδελυρά σφάλματα του απωτάτου παρελθόντος των.
Εξ αυτού του λόγου, εμφατικώς εορτάζονται με πανηγυρικές εκδηλώσεις οι αποφράδες αυτές ημέρες μνήμης, προκειμένου, εν τέλει, τα έθνη παραδειγματιζόμενα ή ενίοτε σωφρωνιζόμενα εκ του παρεληλυθότως, να εξελίσσονται και να μην επαναλαμβάνουν, λεληθότως, τις ανοσιουργηματικές αυτές πράξεις εις το μέλλον.
Πλην όμως, παρά ταύτα, ενιαχού, εν τη Πατρίδι μας, εμφανίζονται πολλαχού, ορισμένα γκρουπούσκουλα ή αντισημιτικοί θύλακες, οίτινες, εκδηλώνουν μισαλλόδοξα και προκατειλημμένα, ρατσιστικό μίσος, εξαπολύοντας δριμείες επιθέσεις κατά του έθνους των Εβραίων, προσάπτοντας συλλήβδην και αδιακρίτως το στίγμα, ότι ανεξαιρέτως ο λαός του Ισραήλ καθίσταται, άνευ ετέρου τινός, εξ ορισμού και εκ των προτέρων, ως δολοφόνος και γενοκτόνος.
Το αβυσσαλέο μίσος κατά του λαού των Εβραίων πυροδοτείται εκ βάθρων, από ανιστορήτους και γνωσιακώς αδαείς «χούλιγκανς», οίτινες, εν ενί λόγω, φέρουν την δορά της αυτοαναγορευομένου ανεντάχτου αριστερού ή του προσφυώς προσαγορευομένου ως αναρχικού, ομνύωντες από κοινού, σιδηρά πίστη προς την Παλαιστίνη.
Το αυγό δηλαδή του φιδιού, εκκινείται από τα συλλογικά «ποκγρόμ», κατά του λαού του Ισραήλ, εκ των «ταγμάτων εφόδου» της αριστεράς, άτινα, αναπεταννύασι, παντάπασι ανιστόρητα και άκρατα, σημαίες της Παλαιστίνης, με την οποία, η χώρα μας ανέκαθεν διατηρούσε αγαστές μεν και άριστες διπλωματικές σχέσεις, πλην όμως δε, η Παλαιστίνη, έκπαλαι και ανέκαθεν, αφίστατο εκ των παραδοσιακών μας συμμαχιών.
Η τρικυμία εν κρανίω των εν θέματι θερμοκέφαλων αριστεριστών, καθίσταται αφεύκτως παροιμιώδης καθότι, στερούνται στοιχειώδους ιστορικής ακολουθίας αλλά και ιστορικής γνώσεως, τασσόμενοι, δίκην ακαταλήπτου πολιτικής μοδός, υπέρ της Παλαιστίνης, δρώντες δήθεν, ως «σταυροφόροι», ήτοι υποκριτικώς και βιομηχανοποιημένα υπέρ της Παλαιστίνης, με στερεότυπα συνθήματα και δη, εκ του ασφαλούς, την στιγμή την οποία, ουδέποτε διαμαρτυρήθηκαν έστω και εν ψήγματι δια την αιματοβαμμένη Κύπρο, επί της συντελεσμένης, πυορρούσης διχοτομήσεως και τους μέχρι τούδε αγνοούντες αγνοουμένους αιχμαλώτους κατά τον επέλαση των Τουρκικών στρατευμάτων το μνησιπήμον έτος 1974 ή δια τις διαρκείς απειλές της εθνικής μας αυτοδιαθέσεως, εκ μέρους της Τουρκίας, παντί προσφόρω τρόπω.
Οι κατ’ επάγγελμα προοδευτικοί δήθεν αλληλέγγυοι και κατά το δοκούν «αγαπούληδες» μονομερώς υπέρ της Παλαιστίνης, τάσσονται κατά του έθνους και πολιτισμού του κράτους, το οποίο τους στεγάζει, ρυπαίνοντας την Ελληνική σημαία, στιγματίζοντας ως φασίστα όποιον κραδαίνει την Ελληνική σημαία, και «χριστιανοταλιμπάν» όποιον σχηματίζει το σημείο του Σταυρού, διερχόμενος έξωθεν Ιερού Ορθόδοξου Ναού, εν άλλοις λέξεσιν πάσχουν από «εθνοφοβία» και «αλλοκεντρισμό».
Δύο μέτρα και δύο σταθμά, μίσος για τον Ελληνισμό, κατασυκοφάντηση των Ιερών και οσίων του τόπου μας, υπέρμετρη εκδήλωση αγάπης προς τον ξένο πολιτισμό, αγκαλιάζοντας εισέτι, τω όντι, τον θρησκευτικό φουντομενταλισμό του Ισλάμ καθώς και την σαφώς μη δημοκρατική τρομοκρατία.
Ακκίζονται διπρόσωπα ως ανθρωπισταί καταρρακώνοντες, εν ταυτώ, την ανθρώπινη αξία του λαού του Ισραήλ, υποτιμώντας το έθνος και τον πολιτισμό, ενστερνιζόμενοι ναζιστικές πρακτικές, διωγμού του καθημαγμένου λαού του Ισραήλ, υπομημνίσκοντας προς όλους ότι καθίστανται αμετανόητα θεματοφύλακες του ως άνω δυσόσμου οιχομένου συμφώνου στυγνού ολοκληρωτισμού, «Ρίμπεντροπ-Μολότοφ».
Η ψευδεπίγραφη αυτή κουλτούρα των αυτοαποκαλούμενων θυλάκων της ακροαριστεράς, οίτινες καταστρατηγούν ευθέως την νομιμότητα, αυτοδικώντας ανενδοιάστως εις βάρος του λαού του Ισραήλ, υποκαθιστώντας το κράτος και στρεφόμενοι κατ’ ουσίαν προς το εθνικό συμφέρον, δέον όπως ληφθούν σοβαρώς υπόψιν παρά των Αρχών.
Εν κατακλείδι, ραδίως νοεί έκαστος, αναλογιζόμενος τι μέλλει γενέσθαι, εάν δεν παταχθεί αυθωρεί και παραχρήμα, η εν θέματι ενδημούσα και δη επεκτεινόμενη σεσηπυῖα, ικατάσταση, ενάντια εις το λαό του Ισραήλ αλλά και καθάπερ αλλαχού, ως εκ τούτου καθίσταται επιτακτική ανάγκη η αστεμφής κυβερνητική πολιτική να επέμβει, ούτως ώστε αφενός, να διασφαλιστεί το διεθνές κύρος της Πατρίδας μας, και εξ ετέρου να θωρακισθεί η εσωτερική νομιμότητα από τον ευτελή και παραληρηματικό λαϊκισμό των ασχημονούντων, ό,τι επιστρατεύεται, χάριν μίας, φαυλεπιφαύλου φληναφηματικής εντυπωσιοθηρίας.
* Ο Χάρης Κατσιβαρδάς είναι δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω και Σ.τ.Ε., ανεξάρτητος βουλευτής.
