Από τις αυταπάτες που κόντεψαν να χρεοκοπήσουν τη χώρα και έφεραν τους Έλληνες στα όρια της ανέχειας ο Τσίπρας στρέφεται στη… διεκδίκηση ονείρων.
Ο Αλέξης Τσίπρας έχει υποστηρίξει ότι είχε αυταπάτες όταν πίστευε ότι θα αλλάξει την Ευρώπη και τον κόσμο όλον. Ότι αυτές τις πλήρωσαν ακριβά οι πολίτες της χώρας όπως και τα… φροντιστήρια που έκανε στο πεδίο της πολιτικής και της άσκησης διακυβέρνησης δεν δείχνουν να τον απασχολούν.
Έτσι τώρα εμφανίζεται να απευθύνεται –κυρίως στους νέους– μιλώντας για διεκδικήσεις ονείρων και για αλλαγές που θα φέρει ως… πρωθυπουργός. Δεν είναι κακή τακτική, αν σκεφτεί ότι μέσα σε αυτά τα χρόνια που βρέθηκε εκτός Μεγάρου Μαξίμου απέκτησαν δικαίωμα ψήφου αρκετές χιλιάδες νέων ανθρώπων που έλκονται από αντισυμβατικές ρητορικές.
Μόνο που τα χρόνια που πέρασαν βάρυναν και τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα. Δεν είναι καν… ημιπιτσιρικάς ηλικιακά και δύσκολα μπορεί να εμφανιστεί ως νέος πολιτικός. Τον βαραίνουν 4,5 χρόνια διακυβέρνησης, πάνω από 100 δισ. ευρώ αφαίμαξη της μεσαίας τάξης και κυρίως μια κωλοτούμπα που έκανε τα νταούλια να χτυπούν, αλλά να χορεύουν οι πολίτες και όχι οι αγορές.
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ 2 επιμένει στην ίδια τακτική με μια πιο σοβαροφανή εικόνα, που όμως χάνεται πίσω από τον λαϊκισμό που παραμένει σήμα κατατεθέν της πολιτικής του. Η τριλογία του… ντοκιμαντέρ –όπως τα βάπτισε ο ίδιος– το μόνο που ανέδειξε είναι ότι δεν άλλαξε. Ότι τα φύκια που πουλά ως μεταξωτές κορδέλες παραμένουν φύκια για όσους θυμούνται και όσους μπορούν να ξεχωρίσουν την πραγματικότητα από τις νεράιδες, τους μάγους και τα μαγικά ραβδιά.
Η… τριλογία αυτή, όπως και η… τριλογία της συνέντευξης που έδωσε μέσα στον Αύγουστο, είχε έναν και μόνο στόχο: να δείξει ότι παράγει ειδήσεις και ότι διαμορφώνει την πολιτική ατζέντα με τα όσα λέει. Αρκεί να σημειωθεί ότι ο ίδιος χαρακτήρισε τη συνέντευξή του στο in.gr είδηση μέσα στον Αύγουστο – και αυτό τα λέει όλα.
Όπως και να έχει ο πρώην πρωθυπουργός, πρώην πρόεδρος και πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ θέλει να επανασυστηθεί ως κάτι νέο με τακτικές και ρητορικές που έρχονται από παλιά, από προηγούμενες δεκαετίες. Και να δημιουργήσει ένα νέο κύμα αγανάκτησης για να πατήσει πάνω σε αυτό όπως έκανε το 2012 και το 2015.