Με δύο εμφανίσεις τον Σεπτέμβριο στη Θεσσαλονίκη, ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να κερδίσει τις εντυπώσεις και να συζητηθεί στις… κοσμικές στήλες της πολιτικής παραμυθίας.
Στα γραφεία της ΕΛΑΣ, στη λεωφόρο Αμαλίας, το πλάνο εργασίας προβλέπει εντατικούς ρυθμούς από την επόμενη εβδομάδα για την πολιτική «Οδύσσεια», με την οποία ο πρώην πρωθυπουργός φιλοδοξεί να εγκαινιάσει και την προεκλογική εκστρατεία του.
Επειδή μία δοκιμασμένη συνταγή για την κάλυψη του προγραμματικού κενού είναι η επικοινωνία, ο Τσίπρας παίζει τα ρέστα του με μια… κινηματογραφική μεταφορά της τριλογίας του πολιτικού παραμυθιού της ΕΛΑΣ. Με τις «παραστάσεις» του στις 2 και στις 9 Σεπτεμβρίου στη Θεσσαλονίκη, επιδιώκει να «στριμώξει» επικοινωνιακά τόσο τον Κυριάκο Μητσοτάκη όσο και τον Νίκο Ανδρουλάκη και να γίνει εκείνος που θα ανοίξει τον κύκλο των προεκλογικών αντιπαραθέσεων.
Δημοσκοπικό άγχος
Ο βασικός άμεσος στόχος του πρώην πρωθυπουργού είναι η διατήρηση του δημοσκοπικού προβαδίσματος που καταγράφει η ΕΛΑΣ έναντι του ΠΑΣΟΚ και η απόλυτη κυριαρχία στη δεύτερη θέση. Παράλληλα, επιδιώκεται η μείωση της «ψαλίδας» με τη Νέα Δημοκρατία, ώστε να παραμείνει ζωντανό το πολιτικό παραμύθι με τον… επαναστατικό τίτλο «Δεύτερη κάλπη της ανατροπής».
Η ομάδα εργασίας υπό τους Γιώργο Χουλιαράκη, Φραγκίσκο Κουτεντάκη, Δημήτρη Λιάκο, Ευγενία Φωτονιάτα και Δημήτρη Τσέκερη βρίσκεται επί ποδός, προκειμένου να «υφάνει» το εργόχειρο με τις δήθεν συγκεκριμένες πολιτικές μείωσης των ανισοτήτων και ταυτόχρονης αύξησης των εισοδημάτων. Στον «καμβά» και στο «τελάρο», σε περίοπτη θέση, θα βρίσκεται και το πλέγμα μέτρων προστασίας από την αισχροκέρδεια, τη διαφθορά, το υπερβολικό κόστος ενέργειας και τη στεγαστική κρίση. Στους «αργαλειούς» της λεωφόρου Αμαλίας έχουν επιστρατεύσει νήματα με έντονα και λαμπερά χρώματα, ώστε να υπάρχει η δυνατότητα να καλυφθούν τα όποια λάθη και τα κενά στην… ύφανση.
Τα στελέχη της ΕΛΑΣ φέρονται αποφασισμένα να χρησιμοποιήσουν κάθε τερτίπι και κάθε υλικό οφθαλμαπάτης, προκειμένου να συνθέσουν τους μεγαλεπήβολους στόχους και τα μεγαλόπνοα σχέδια. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται διατηρήσιμοι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης την επόμενη τετραετία ή πενταετία, αλλαγή παραγωγικού μοντέλου, φορολόγηση του πλούτου, εξομάλυνση αδικιών στη φορολογική πολιτική, ελάφρυνση της μεσαίας τάξης, έλεγχοι στην αγορά, αύξηση μισθών και μείωση του κόστους ζωής.
«Θεσσαλονίκη» Season 2
Στις από… άμβωνος τοποθετήσεις του Τσίπρα αναμένεται να κυριαρχήσει και το ζήτημα της διαφθοράς, ώστε να μπορέσει να ξεδιπλώσει και το πολιτικό-εκλογικό παραμύθι της διά βίου και εκ προοιμίου εντιμότητας. Από την ίδια πόλη όπου, δέκα χρόνια πριν, είχε παρουσιάσει το… υπερφίαλο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, θα δεσμευθεί εκ νέου για την υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών –νερό, ΔΕΗ και ΔΕΔΔΗΕ–, ενώ για την αντιμετώπιση της ακρίβειας στα τρόφιμα θα υποσχεθεί Ψηφιακό Παρατηρητήριο Τιμών.
Με αφορμή την έναρξη της προεκλογικής περιόδου, ο Τσίπρας έρχεται με φόρα και επιλέγει όχι την ουσιαστική πολιτική αντιπαράθεση, αλλά την επικοινωνία. Κάπως έτσι, επιστρατεύει την ιδέα ενός ντοκιμαντέρ τριών επεισοδίων –«Το πρόσημο της πολιτικής», «Η ελπίδα της ανατροπής» και «Η ώρα της ευθύνης»– για να σηματοδοτήσει τη διαδρομή του στην κοινωνία και από εκεί στη συλλογική δράση, με άμεσο αποτέλεσμα τη συγκρότηση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης.
Να ’χαμε να λέγαμε
Ο «συγγραφέας» Τσίπρας αναλαμβάνει να «σκηνοθετήσει» τη μεταφορά της πολιτικής παραμυθίας του, η οποία ξεκίνησε από την… «Ιθάκη», στην κεντρική πολιτική σκηνή, σε τρεις πράξεις. Στην πρώτη, με τίτλο «Το πρόσημο της πολιτικής», αυτοσυστήνεται μέσα από εσωτερικό μονόλογο, μνήμες και στοχασμό, αναζητώντας απαντήσεις για την ουσία της δημόσιας ευθύνης και το σύγχρονο νόημα της πολιτικής.
Στην «Ελπίδα της ανατροπής», ο… δημιουργός δίνει τον λόγο στη νέα γενιά. Νέοι άνθρωποι περιγράφουν τις πραγματικές εμπειρίες τους γύρω από την εργασία, τη στέγη, την αβεβαιότητα και τα σχέδιά τους για το μέλλον, επιδιώκοντας με αυτό το… τέχνασμα να δώσει κοινωνικό περιεχόμενο στην έννοια της ελπίδας. Στην «Ωρα της ευθύνης», η παραμυθία κορυφώνεται με τη σύνδεση της κοινωνικής αγωνίας με τη συλλογική πολιτική πράξη και την… κυοφορία της ΕΛΑΣ. Πολίτες διαφορετικών ηλικιών και διαδρομών μιλούν για τη συμμετοχή στα κοινά και την ανάγκη για μια νέα πολιτική αρχή. Κάπως έτσι, ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται ότι θέλει να προσθέσει στο βιογραφικό του πως είναι… συνάδελφος του Κόπολα ή, πιο σωστά, του Μάικλ Μουρ και του Στιβ Τζέιμς.
Εγκαταλείπει τις κλασικές προεκλογικές καμπάνιες, όπου κυρίαρχο λόγο είχαν οι γρήγορες σκηνές και τα συνθήματα, και υιοθετεί τεχνικές ντοκιμαντέρ. Το νέο, φιλόδοξο εγχείρημα του πάλαι ποτέ ηγέτη της κυβερνώσας Αριστεράς υλοποιήθηκε από νέους καλλιτέχνες, σκηνοθέτες, κινηματογραφιστές και σπουδαστές, με στόχο να καταγραφεί στην κοινή γνώμη ως χειροποίητο έργο πολιτικής τέχνης.
Για τα υπόλοιπα θα μιλήσει η σκηνή της Θεσσαλονίκης τις πρώτες ημέρες του Σεπτέμβρη. Μέχρι τότε, θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες…
