Η νέα ΕΛ.Α.Σ. απέκτησε και τη δική της κινηματογραφική τριλογία. Τρία επεισόδια για την επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα και τη δημιουργία του νέου πολιτικού του εγχειρήματος.
Σύμφωνα με το περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού, η παραγωγή έγινε από «εθελοντές». Μόνο που το αποτέλεσμα θυμίζει περισσότερο Νόλαν παρά εθελοντική δουλειά. Εικόνα, σκηνοθεσία, αφήγηση και παραγωγή που κάθε άλλο παρά πρόχειρη δείχνουν. Εθελοντές, λοιπόν. Μάλιστα.
Μόνο που υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια. Το ντοκιμαντέρ δεν είναι το μόνο πράγμα που χρειάζεται χρηματοδότηση.
Υπάρχουν γραφεία στη Λεωφόρο Αμαλίας. Υπάρχουν συγκεντρώσεις. Υπάρχουν εξέδρες, μικροφωνικές εγκαταστάσεις, τεχνικοί, μετακινήσεις και οργανωτική υποστήριξη. Υπάρχει περιοδεία σε ολόκληρη τη χώρα. Υπάρχει ένας μηχανισμός που δουλεύει καθημερινά. Και υπάρχουν άνθρωποι που εμφανίζονται σχεδόν κάθε μέρα στα τηλεοπτικά πάνελ για να εκπροσωπήσουν το νέο εγχείρημα.
Όλα αυτά έχουν κάτι κοινό. Δεν είναι εθελοντικά. Είναι έξοδα.
Και κάπου εδώ η τριλογία χρειάζεται ένα τέταρτο επεισόδιο. Όχι κινηματογραφικό. Λογιστικό. Τίτλος: «Ποιος πληρώνει τον λογαριασμό;»
Γιατί το ερώτημα δεν είναι αν ο Τσίπρας έχει δικαίωμα να επιστρέψει στην πολιτική. Έχει. Ούτε αν μπορεί να νοικιάσει γραφεία, να οργανώσει συγκεντρώσεις και να κάνει περιοδείες. Μπορεί. Το ερώτημα είναι πολύ πιο απλό. Ποιος πληρώνει όλα αυτά;
Και μέχρι στιγμής, η απάντηση δεν έχει γίνει γνωστή με την καθαρότητα που θα περίμενε κανείς από έναν άνθρωπο που αυτοχαρακτηρίζεται ως «ο εντιμότερος πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης».
Γιατί η εντιμότητα δεν είναι σκηνοθεσία. Δεν είναι κοντινό πλάνο. Δεν είναι μουσική υπόκρουση και σωστός φωτισμός. Είναι παραστατικά, αριθμοί και καθαρές απαντήσεις.
Και τότε εμφανίζεται και η άβολη ανάμνηση των δημόσιων καταγγελιών του Στέφανου Κασσελάκη για «μαύρα ταμεία», εικονικά τιμολόγια και οικονομικές εκκρεμότητες στον ΣΥΡΙΖΑ επί προεδρίας Τσίπρα. Καταγγελίες, ασφαλώς. Όχι αποδεδειγμένα γεγονότα. Αλλά καταγγελίες που δεν διαψεύστηκαν ούτε εξαφανίζονται επειδή γυρίστηκε ένα καλοφτιαγμένο ντοκιμαντέρ.
Και κάπως έτσι το όνομα της νέας ΕΛ.Α.Σ. προσφέρει μόνο του το καλύτερο λογοπαίγνιο. Ο παλιός ΕΛΑΣ είχε τον Άρη Βελουχιώτη. Η νέα ΕΛ.Α.Σ. έχει τον Αλέξη Τσίπρα. Ο πρώτος ήταν το βουνό. Ο δεύτερος στην Αμαλίας.
Το μόνο που δεν έχουμε μάθει ακόμη είναι ποιος έχει το ταμείο.
Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη. Ποιος τα βάζει;
