Σκληρή επίθεση του ΚΚΕ σε ΕΕ και Frontex με αιχμή το μεταναστευτικό, επιμένοντας σε γραμμή συνολικής ρήξης με τους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς ελέγχου συνόρων.
Η νέα παρέμβαση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ δεν περιορίζεται σε μια ακόμη κριτική προς την ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική, αλλά επαναφέρει με απόλυτη ένταση μια πάγια πολιτική γραμμή συνολικής απόρριψης των μηχανισμών φύλαξης συνόρων της ΕΕ. Η Frontex και το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο ασύλου παρουσιάζονται εκ νέου ως μέρος ενός ενιαίου κατασταλτικού συστήματος, με το κόμμα να υιοθετεί ρητορική που απορρίπτει εξ αρχής όχι μόνο τη λειτουργία τους, αλλά και την ίδια τη λογική του ελέγχου των μεταναστευτικών ροών στο πλαίσιο της ΕΕ.
Η προσέγγιση αυτή, ωστόσο, δεν αφήνει περιθώριο για ενδιάμεσες πολιτικές λύσεις ή διαχειριστικές απαντήσεις, καθώς αντιμετωπίζει κάθε ευρωπαϊκό εργαλείο ως δομικά προβληματικό και εκ προοιμίου απορριπτέο.
Η Frontex ως «σύμβολο» και όχι ως μηχανισμός
Στην επιχειρηματολογία του ΚΚΕ, η Frontex δεν αντιμετωπίζεται ως επιχειρησιακός ευρωπαϊκός οργανισμός φύλαξης συνόρων και διάσωσης, αλλά ως βασικό σύμβολο μιας πολιτικής που συνδέεται με αποτροπή και αυστηροποίηση. Με αυτόν τον τρόπο, κάθε επιχείρηση επιτήρησης ή διάσωσης εντάσσεται σε ένα συνολικό αφήγημα «καταστολής», χωρίς διάκριση μεταξύ επιχειρησιακής διαχείρισης και πολιτικής στόχευσης.
Η επιλογή αυτή οδηγεί σε μια απόλυτη ανάγνωση του μεταναστευτικού, όπου η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι θεσμοί της δεν εμφανίζονται ως πεδίο διαπραγμάτευσης πολιτικών, αλλά ως ενιαίο σύστημα που παράγει το ίδιο το πρόβλημα που καλείται να διαχειριστεί.
Μια γραμμή χωρίς περιθώριο ρεαλισμού διαχείρισης
Πίσω από τη σκληρή ρητορική περί «ευθυνών» και «μηχανισμών καταστολής» αναδεικνύεται ένα σταθερό πολιτικό μοτίβο: η απόλυτη απόρριψη του ευρωπαϊκού πλαισίου χωρίς ταυτόχρονη διατύπωση εφαρμόσιμων εναλλακτικών εντός του υπάρχοντος συστήματος. Το αποτέλεσμα είναι μια πολιτική τοποθέτηση που λειτουργεί κυρίως σε επίπεδο καταγγελίας, αφήνοντας εκτός συζήτησης τα πρακτικά ζητήματα ελέγχου συνόρων, διεθνούς συνεργασίας και διαχείρισης μεταναστευτικών ροών σε πραγματικό χρόνο.
Έτσι, το μεταναστευτικό μετατρέπεται σε πεδίο ιδεολογικής αντιπαράθεσης υψηλής έντασης, όπου η σύγκρουση με την ΕΕ και τη Frontex δεν αφορά επιμέρους πολιτικές επιλογές, αλλά τη συνολική απόρριψη της αρχιτεκτονικής πάνω στην οποία βασίζεται σήμερα η ευρωπαϊκή διαχείριση των συνόρων.
