Οι αναλυτές και οι δημοσκόποι συγκλίνουν στην άποψη μιας μάχης για τη δεύτερη θέση μεταξύ Τσίπρα, Ανδρουλάκη, ίσως και Καρυστιανού.
Το γεγονός ότι η βελόνα του ΠΑΣΟΚ –αλλά και του Νίκου Ανδρουλάκη ως προς την καταλληλότητα για πρωθυπουργός– δεν ξεκολλάει, αλλά και ότι τα δεδομένα που καταγράφονται για τα υπό ίδρυση κόμματα του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού δεν έχουν τον… αέρα να προκαλέσουν δραματικές πολιτικές αλλαγές, επιβεβαιώνουν πως στις εθνικές εκλογές θα δοθεί μάχη για τη δεύτερη θέση.
Ως εδώ τα πράγματα είναι σχεδόν γνωστά, με βάση πάντα τις έρευνες και τα προγνωστικά ως προς τη δυναμική που καταγράφουν τα τρία αυτά κόμματα σε συνδυασμό φυσικά με την πρωτοκαθεδρία της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη αλλά και το double score –στην καλύτερη περίπτωση για την αντιπολίτευση– στη διαφορά με το δεύτερο κόμμα που στην παρούσα φάση είναι το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη.
Το ερώτημα που τίθεται –με την απάντηση να αρχίσει να διαμορφώνεται επίσημα στις δημοσκοπήσεις μετά την ίδρυση των δύο κομμάτων που αναμένονται– είναι αυτή η μάχη που θα δοθεί. Δηλαδή, αν η μάχη θα δοθεί σε κάποια ποσοστά που θα καταγράφουν κάποια δυναμική για τον δεύτερο ή αν θα δοθεί σε ποσοστά που θα επιβεβαιώσουν την αδυναμία εμφάνισης και καταγραφής ενός δεύτερου πόλου στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Παίρνοντας ως δεδομένα τα ποσοστά που καταγράφει το ΠΑΣΟΚ και τα οποία –στα καλύτερά του– έχουν ταβάνι ένα 15% με 16% στην εκτίμηση ψήφου και γύρω στο 11% με 12% στην πρόθεση, έχει σημασία το ποσοστό που θα καταγράψει ο δεύτερος στις δημοσκοπήσεις.
Για παράδειγμα, αν η μάχη δοθεί γύρω στο 12% τότε είναι κατανοητό ότι θα αρχίσει και η αποδόμηση όχι μόνο του τρίτου ή του τέταρτου κόμματος αλλά και του δεύτερου. Και γιατί βάζουμε αυτό το ποσοστό ως μέσο όρο; Διότι αυτό είναι το ποσοστό που καταγράφει στις δημοσκοπήσεις το ΠΑΣΟΚ –εκτός από τις περιπτώσεις που το σπρώχνει η περιρρέουσα ατμόσφαιρα που διαμορφώνουν διάφορα ΜΜΕ και οι κραυγές της μειοψηφίας που φωνάζει– και που αποτελεί και την αιτία των εσωκομματικών φωνών περί κολλημένης βελόνας.
Είναι σχεδόν βέβαιο ότι το ΠΑΣΟΚ θα χάσει ψηφοφόρους από ένα κόμμα Τσίπρα. Την ίδια στιγμή, ένα κόμμα Τσίπρα έχει συγκεκριμένη δεξαμενή ψηφοφόρων στην οποία απευθύνεται μετά την απομάκρυνση από το… rebranding του κέντρου. Απευθύνεται σε ψηφοφόρους που μετακινήθηκαν προς το ΠΑΣΟΚ και σε αυτούς που έμειναν στον ΣΥΡΙΖΑ ή κινήθηκαν προς την πλευρά της Ζωής Κωνσταντοπούλου και του Γιάνη Βαρουφάκη, άντε και σε αυτούς που στις ευρωεκλογές ψήφισαν Νέα Αριστερά.
Είναι επίσης σχεδόν βέβαιο ότι από αυτούς δεν θα πάνε όλοι στο νέο κάλεσμα του μεσσία και θα παραμείνουν στα κόμματα που θεωρούν ότι είναι όντως αντισυστημικά ή και στον ΣΥΡΙΖΑ εφόσον περάσει στα χέρια του Παύλου Πολάκη.
Τώρα από την άλλη, ένα κόμμα Καρυστιανού θα πλήξει τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, ίσως και το κόμμα Τσίπρα όταν αυτό γίνει μαζεύοντας αντισυστημικούς αλλά και τα κόμματα δεξιά της ΝΔ που ουσιαστικά έστησαν πολιτικές καριέρες πάνω στην τραγωδία των Τεμπών και σε διάφορες θεωρίες συνωμοσίας.
Σε κάθε περίπτωση, στη μάχη ή καλύτερα στον πόλεμο που θα εξελιχθεί πέραν της δεύτερης θέσης και το ποιος θα την πάρει έχει σημασία και η… βαθμολογία.
