Τα πράγματα στο ΠΑΣΟΚ δεν πάνε καλά. Για την ακρίβεια, το κόμμα του Νίκου Ανδρουλάκη αντιμετωπίζει μείζονα ταυτοτικά προβλήματα.
Δεν γνωρίζω τίνος ιδέα ήταν να εγκαταλείψουν την Κεντροαριστερά και να ασπαστούν τις τακτικές της Ζωής Κωνσταντοπούλου, αλλά αυτά τα κολπάκια πλέον είναι ξεπερασμένα. Βαριά – βαριά να γελάσουν θαμώνες επαρχιακού καφενείου στο μεσοδιάστημα πρέφας και δηλωτής.
Αυτό που αδυνατούν να κατανοήσουν στο ΠΑΣΟΚ είναι ότι λέγοντας ψέματα δεν θα ξεκολλήσουν τα νούμερα. Τελευταίο κρούσμα, οι εξελίξεις στο πρόγραμμα SAFE.
Σε σημερινή συνέντευξη στον ΑΝΤ1, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ υποστήριξε ότι δεν ήταν η Ελλάδα που έθεσε φραγμούς στην Τουρκία να ενταχθεί στον αμυντικό σχεδιασμό SAFE της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά τα συμφέροντα των μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών. Τι έλεγε ο κ. Ανδρουλάκης μέχρι πρότινος; Ότι ο κανονισμός SAFE «ανοίγει την πόρτα» στις τρίτες χώρες και ότι η σαφής θέση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη ότι «όσο υπάρχει το casus belli δεν υπάρχει περίπτωση να μπει στο SAFE η Τουρκία» ήταν προσχηματική και θα μπορούσε να ξεπεραστεί από την Άγκυρα με μία προσωρινή άρση του casus belli.
Εν ολίγοις, τρεις λαλούν και δυο χορεύουν… Και θα αναρωτηθεί εύλογα κάποιος: Είναι δυνατόν η Αξιωματική Αντιπολίτευση της χώρας να είναι τόσο βαθιά κοιμισμένη που δεν γνωρίζει ότι ήταν η σθεναρή στάση της Ελλάδας στο COREPER και στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων η αιτία που προστέθηκε στις διατάξεις του Κανονισμού η υποχρέωση κάθε τρίτη χώρα που συμμετέχει στο SAFE να συνάπτει διμερή συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση; Και, μάλιστα, προβλέφθηκε ρητά ότι αυτή η διμερής συμφωνία θα πρέπει να τύχει ομόφωνης αποδοχής από όλα τα κράτη-μέλη της Ένωσης. Δημιουργήθηκε, δηλαδή, εκ του μηδενός και με βάση το άρθρο 17 του Κανονισμού, δικαίωμα βέτο κάθε κράτους-μέλους της Ένωσης.
Για τον βαθμό της υπνηλίας του ΠΑΣΟΚ δεν είμαι σε θέση να σας ενημερώσω, αλλά όλα αυτά τα γνωρίζουν οι συμβουλάτορες του Ανδρουλάκη. Όπως γνωρίζουν και σε τι κοινό απευθύνονται ομού με τη Ζωή…
