Η ΕΛΑΣ, μετά το αρχικό μπαμ, κινείται ήδη κάτω από τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ το 2023.
«Δεν έχετε ομάδα, δεν έχετε λαό, τι ήρθατε να κάνετε στο γήπεδο αυτό;» Το ποδοσφαιρικό σύνθημα από τα βάθη του χρόνου ταιριάζει γάντι στην ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα.
Ένα κόμμα που έχει πρόεδρο, σήμα και λογαριασμούς στα social, αλλά δεν έχει θέσεις -το ριμέικ του «Τσοβόλα, δώσ’ τα όλα» δεν είναι πρόγραμμα-, δεν έχει στελέχη και δεν έχει αξιοπιστία. Οι μνήμες από την αλήστου μνήμης περίοδο 2015-2019 είναι ακόμη νωπές, όσο κι αν ο πρόεδρος Αλέξης αλλάζει πουκάμισα και σακάκια για να μπερδέψει την οπτική μνήμη.
Διεκδικεί την ολική επαναφορά και έχει θέσει τον πήχη, αυθαίρετα προφανώς, στο ψυχολογικό και πολιτικό όριο του 20%. Ένα ποσοστό που, στο μυαλό του πρώην πρωθυπουργού, φαντάζει ως το «εισιτήριο» για να εδραιωθεί ξανά ως ο αδιαμφισβήτητος πόλος της Κεντροαριστεράς και της προοδευτικής παράταξης.
Φρούδες ελπίδες είναι το ηπιότερο που μπορεί να σκεφτεί όποιος διαβάζει τις μετρήσεις της κοινής γνώμης. Η ΕΛΑΣ, μετά το αρχικό μπαμ, κινείται ήδη κάτω από τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ το 2023. Ναι, ακριβώς: τα ποσοστά που οδήγησαν τον «άχαστο» να… παραμερίσει.
Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν είναι οι φιλοδοξίες, αλλά η πλήρης απουσία επαφής με την πολιτική πραγματικότητα. Για να ζητήσεις από το εκλογικό σώμα 20%, πρέπει να έχεις κάτι να του προσφέρεις. Και αυτή τη στιγμή, το εγχείρημα μπάζει από τρεις βασικές πλευρές.
Δεν έχει πρόγραμμα
Η πολιτική επιστροφή δεν μπορεί να βασιστεί στην ανακύκλωση συνθημάτων της περασμένης δεκαετίας. Ποια είναι η σύγχρονη, κοστολογημένη και ρεαλιστική εναλλακτική πρόταση για την οικονομία, την ακρίβεια, την εξωτερική πολιτική ή τους θεσμούς;
Οι γενικόλογες διακηρύξεις για «προοδευτικά μέτωπα» δεν αποτελούν κυβερνητικό σχέδιο. Ούτε οι σκηνοθετημένες παρουσιάσεις, όπως αυτή που είδαμε χθες από τη Θεσσαλονίκη.
Δεν έχει στελέχη
Η εικόνα της πολιτικής «αυλής» του είναι αποκαρδιωτική. Μεγάλο μέρος της παλιάς φρουράς έχει φθαρεί ανεπανόρθωτα, ενώ όσοι διεκδικούν σήμερα ρόλο πρωταγωνιστή δεν διαθέτουν το ειδικό βάρος για να εμπνεύσουν εμπιστοσύνη.
Μέχρι και ο φιλικός Τύπος -φιλικός προς τον πρόεδρο Αλέξη- ασκεί κριτική. Ποιοι είναι οι τεχνοκράτες, οι νέοι πολιτικοί επιστήμονες ή οι άνθρωποι της αγοράς που θα τον πλαισιώσουν και θα πείσουν τους κεντρώους ψηφοφόρους ότι υπάρχει μια σοβαρή «ομάδα κρούσης»;
Η στήλη στηρίζει τη Θεώνη Κουφονικολάκου στην εσωτερική αμφισβήτηση που δέχεται, αλλά και η ίδια θα πρέπει να διαβάσει με προσοχή τις παρατηρήσεις έμπειρων δημοσιογράφων, οι οποίοι γράφουν σε αντίστοιχες στήλες μέσων ενημέρωσης που έχουν επενδύσει στον πρόεδρο Αλέξη.
Για το ύφος, τη ροή του λόγου, τους ισχυρισμούς και -το κυριότερο- τους χαρακτηρισμούς. Δεν μπορεί να λέει ό,τι θέλει, όπως θέλει. Δεν είναι σχολιάστρια, είναι δημόσιο πρόσωπο.
Δεν έχει αξιοπιστία
Ίσως αυτό είναι το μεγαλύτερο «αγκάθι». Οι ψηφοφόροι θυμούνται την κωλοτούμπα του δημοψηφίσματος, τις περικοπές και τους ασήκωτους φόρους, αλλά και την καταστροφική αντιπολιτευτική στρατηγική που οδήγησε στο 17% το 2023.
Το να επανεμφανίζεσαι ζητώντας υψηλά ποσοστά, χωρίς να έχει προηγηθεί μια ειλικρινής αυτοκριτική για τα λάθη, τις αυταπάτες και τις τοξικές επιλογές του παρελθόντος, συνιστά πολιτική ύβρη. Η εμπιστοσύνη του κόσμου κάηκε και δεν ξαναχτίζεται με παλιές συνταγές.
Το 20% δεν χαρίζεται, κατακτιέται. Και για να κατακτηθεί, απαιτείται καθαρό σχέδιο, ικανή ομάδα και, κυρίως, πειστικότητα. Όσο ο Αλέξης Τσίπρας και το περιβάλλον του στερούνται και τα τρία, τα σενάρια περί επιστροφής στα υψηλά πατώματα θα παραμένουν απλές, θερινές -και φθινοπωρινές- νυχτερινές φαντασιώσεις.
Ένα άλμα στο κενό χωρίς δίχτυ ασφαλείας, στο οποίο δύσκολα πλέον θα βρει πρόθυμους να τον ακολουθήσουν.
Γκρίνιες
Για την επέτειο της 3ης του Σεπτέμβρη, ο Νίκος Ανδρουλάκης μετακόμισε όλο το ΠΑΣΟΚ στον τόπο καταγωγής του, αλλά το νησί δεν είναι πλέον το πράσινο κάστρο που ήταν. Οι καιροί έχουν αλλάξει και κανείς από τους νέους δεν συγκινείται από τέτοιου είδους συμβολισμούς.
Ούτε καν οι βουλευτές του πάλαι ποτέ κραταιού κόμματος, που κατέβηκαν στην Κρήτη μάλλον άκεφα και απρόθυμα. Οι γκρίνιες για τα… έξοδα, μεταξύ άλλων, είναι πολλές, ακόμη και από στελέχη που και οικονομική άνεση έχουν και τον θυμωμένο Νίκο συμπαθούν.
Βέβαια, ποτέ δεν είναι αργά για ένα ακόμη καλοκαιρινό μπάνιο. Ορισμένοι συνδύασαν την παρουσία τους στην Κρήτη και τους εορτασμούς με σύντομες διακοπές.
«Ανδρέας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι»!
«Ανδρέας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι»! Η φράση ανήκει σε πράσινο στέλεχος που μεγάλωσε μαζί του. Ήταν παιδί όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου τού έκανε… νεύμα να τον ακολουθήσει και ήταν μαζί του μέχρι τη στιγμή που ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ έκανε νεύμα στη Δήμητρα Λιάνη.
Κάπου εκεί οι δρόμοι τους χώρισαν, αλλά ακόμη πονάει τον χώρο. Θλίβεται, όπως είπε στον «Γάτο» μας, που «η 3η του Σεπτέμβρη έχει πλέον καταντήσει ένα άδειο πουκάμισο, το οποίο πασχίζουν να φορέσουν όλοι οι wannabe ΑΠ».
Αλλά, «από τους νόμιμους κληρονόμους της Χαριλάου Τρικούπη μέχρι τους ιδρυτές νέων σχηματισμών, η σύγκριση με τον ιστορικό ηγέτη είναι αμείλικτη και καταθλιπτική για τους σημερινούς πρωταγωνιστές».
Διαλυμένο παζλ
Αλέξης Τσίπρας, Νίκος Ανδρουλάκης -με καμιά δεκαριά επίδοξους διαδόχους-, Ρένα Δούρου με τον Παύλο Πολάκη και τον Νίκο Παππά, τα ορφανά του Αλέξη -η Έφη, ο Τζανακό και τα άλλα παιδιά-, ο Φάμελλος και η Όλγα του εξώστη, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, ο Τσακαλώτος, ο Γιάνης, η Ζωή και έχει κι άλλους.
Πραγματικά, δεν σας θυμίζει διαλυμένο παζλ η Κεντροαριστερά;
