Αν ΕΛΑΣ, ΠΑΣΟΚ διεκδικούν ποιος θα γίνει αξιωματική αντιπολίτευση, οι επόμενες εκλογές αποκτούν πραγματικά ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Και ο λογαριασμός παραμένει στο τραπέζι.
Αχ βρε Κατερίνα Λιόλιου, πού να ήξερες χθες, όταν ήταν να ανέβαινες -πριν τον κατακλυσμό, στη σκηνή του Θεάτρου Γης στη Θεσσαλονίκη, ότι το «Μπορώ να έχω λίγο τον λογαριασμό;» έπρεπε να το τραγουδήσεις όχι στο κοινό σου, αλλά στον Αλέξη Τσίπρα, λίγα χιλιόμετρα παρακάτω, κατά την παρουσίαση των οικονομικών του προτάσεων. Και, φυσικά, να ζητήσεις κι έναν υπεύθυνο για τις απαραίτητες εξηγήσεις.
Διότι ο λογαριασμός, σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Οικονομικών, φτάνει περίπου τα 13 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως -και αυτά μόνο από όσα κατάφεραν να καταγράψουν. Επιτρέψτε μου, λοιπόν, να το αποκαλώ «Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης 2»: ίδια πόλη, ίδια συνταγή, ακριβότερο μενού. Η μοναδική διαφορά είναι πως αυτή τη φορά το μετρό απουσιάζει από τις εξαγγελίες. Λογικό: εγκαινιάστηκε, μπήκε στις ράγες και κυκλοφορεί, οπότε δεν μπορεί να εγκαινιαστεί ξανά. Ή μήπως τελικά μπορεί;
Ο Παύλος Μαρινάκης υποστήριξε ότι οι προτάσεις παραβιάζουν τους ευρωπαϊκούς δημοσιονομικούς κανόνες. Και γεννάται η απορία: όλοι εκείνοι οι οικονομολόγοι που συμβουλεύουν τον Αλέξη Τσίπρα δεν γνώριζαν; Δεν μπορούσαν να προσθέσουν, να αφαιρέσουν και τελικά να τον προστατεύσουν από τέτοια έκθεση;
Το καλύτερο, όμως, ήρθε από το ΠΑΣΟΚ. Αντί να εξηγήσει γιατί οι εξαγγελίες δεν βγαίνουν, διαμαρτυρήθηκε ότι ο Τσίπρας έκανε copy-paste το 80% του περσινού προγράμματος Ανδρουλάκη!
Εντάξει, άλλο έπος και αυτό!
Συγγνώμη εκεί στη Χαριλάου Τρικούπη, αλλά έτσι μαρτυράτε χωρίς ξύλο ότι και το δικό σας πρόγραμμα ήταν της σχολής «θα, θα, θα», χωρίς αντίκρισμα. Αντί να φωνάζετε «είναι λάθος», φωνάζετε «είναι δικό μας», ένας ένας παιδιά, μη μαλώνετε ποιος θα εκτεθεί πρώτος!
Αν, λοιπόν, αυτοί οι δύο διεκδικούν ποιος θα γίνει αξιωματική αντιπολίτευση, οι επόμενες εκλογές αποκτούν πραγματικά ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Και ο λογαριασμός παραμένει στο τραπέζι.
