Από τα «θεωρεία» του πολιτικού σκηνικού, ο Στάτλερ του ΠΑΣΟΚ και ο Γουόλντορφ της ΕΛΑΣ διεκδικούν τα πρωτεία της εντιμότητας.
Η ουσία της μεταξύ τους αντιπαράθεσης, ποιος έκανε και ποιος δεν κάνει μήνυση στον Αδωνι Γεωργιάδη, αποκαλύπτει το βαθύ στρατηγικό τους αδιέξοδο απέναντι στην κυβέρνηση και στον Αδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος με τις παρεμβάσεις του αναδεικνύει συστηματικά τις αντιφάσεις τους. Ο Νίκος Ανδρουλάκης επέλεξε να απαντήσει με μήνυση στον Αδωνι Γεωργιάδη για το «χαμένο» εκατομμύριο στο πόθεν έσχες του.
Ο Αλέξης Τσίπρας, που καταγγέλθηκε για «χρηματισμό» για τους Ποινικούς Κώδικες, δεν προτίθεται να καταθέσει μήνυση.
Προφανώς ο Αλέξης Τσίπρας γνωρίζει καλά ότι μια δικαστική ανάγνωση της δικής του κυβερνητικής θητείας θα άνοιγε τον ασκό του Αιόλου.
Θέματα όπως η σκευωρία Novartis ή οι τηλεοπτικές άδειες δεν προσφέρονται για δικαστικές αντιπαραθέσεις αφού θα έδιναν στον υπουργό το βήμα να επαναφέρει στην επικαιρότητα όλα τα πεπραγμένα της περιόδου ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
Ο πρώην πρωθυπουργός προτιμά να εμφανίζεται ως «κεφαλαιούχος» του χώρου της Κεντροαριστεράς, έναντι του Νίκου Ανδρουλάκη που εξελίσσεται σε «εθνικό μηνυτή» προκειμένου να φαίνεται εκείνος ως ο βασικός αντίπαλος της Νέας Δημοκρατίας.
Πρόκειται για θέατρο του παραλόγου με πρωταγωνιστές δύο εμμονικούς αντιδεξιούς που ερίζουν για το ποιος είναι λιγότερο εκτεθειμένος στο παρελθόν και περισσότερο ανεπαρκής για το μέλλον.
