Τα όσα εδώ και καιρό υφαίνουν τα στελέχη της «δημοκρατικής» αντιπολίτευσης γύρω από την υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ, θυμίζουν τον παντοδύναμο ηγέτη της Γαλλικής Επανάστασης.
Τα μεγάλα δήθεν σκάνδαλα και τα κραυγαλέα κατηγορώ της «δημοκρατικής» αντιπολίτευσης, η τοξικότητα και η επιχείρηση δολοφονίας χαρακτήρων των πολιτικών αντιπάλων της, με αφορμή τις δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τις παράνομες επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ, την πραγματογνωμοσύνη της Τυχεροπούλου και την αρχειοθέτηση των υποθέσεων Αθανασίου και Χατζηβασιλείου, ανασύρουν από την ιστορία το κεφάλαιο της Γαλλικής Επανάστασης και το βλέμμα σταματά στο λήμμα Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος.
Ο παντοδύναμος ηγέτης που δεν έδειχνε ίχνος οίκτου ούτε για τους πολιτικούς αντιπάλους του, αλλά ούτε και για τους πρώην συντρόφους του. Μέσα σε ένα περιβάλλον, όπου κυριαρχούσαν οι μηχανορραφίες οι συκοφαντίες και η πολιτική ίντριγκα, με συνοπτικές διαδικασίες ο καθένας μπορούσε να κατηγορηθεί ενώπιον του Επαναστατικού Δικαστηρίου ως «εχθρός του λαού» και της Επανάστασης και να οδηγηθεί στην γκιλοτίνα.
Όλοι ήταν υποψήφιοι για τη λαιμητόμο, αν και τις περισσότερες φορές οι πληροφορίες για το κατηγορητήριο ήταν αβάσιμες και ασφαλώς δεν προβλεπόταν η διεξαγωγή δίκης. Με τους δικούς του νόμους, τελικά έχασε το κεφάλι του και ο Ροβεσπιέρος!
Οι κραυγές ακόμα ηχούν
Χρήσιμα μαθήματα ιστορίας για τους αντιπολιτευόμενους που έπαθαν αφωνία, μετά την αρχειοθέτηση υποθέσεων δήθεν εμπλεκομένων βουλευτών της ΝΔ στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Οι κραυγές και οι βιαστικές ετυμηγορίες της αντιπολίτευσης περί δήθεν «κυβέρνησης υποδίκων» ηχούν ακόμη, σαν το αγριεμένο πλήθος πέριξ της γκιλοτίνας.
Και μέσα σε αυτόν τον θόρυβο, κάποιοι δεν άκουσαν ενδεχομένως ότι με απόφαση της Εισαγγελίας Πρωτοδικών τέθηκαν στο αρχείο οι δικογραφίες του ΟΠΕΚΕΠΕ για τους βουλευτές της ΝΔ, Χαράλαμπο Αθανασίου και Τάσο Χατζηβασιλείου.
Όπως δεν άκουσαν και το πόρισμα της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης της Παρασκευής Τυχεροπούλου, πρώην ελεγκτή του Οργανισμού, η οποία διαβιβάστηκε στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και απαλλάσσει κατ’ ουσίαν τα περισσότερα πολιτικά πρόσωπα, που εύκολα «κρεμάστηκαν στα μανταλάκια» τους προηγούμενους μήνες.
Μηδενική η ζημιά που προκάλεσαν στα ταμεία των Βρυξελλών οι Κώστας Καραμανλής, Παναγιώτης Μηταράκης, Δημήτρης Βαρτζόπουλος, Μάξιμος Σενετάκης, Χρήστος Μπουκώρος, Θεόφιλος Λεονταρίδης, Σπήλιος Λιβανός και Φωτεινή Αραμπατζή. Για τους έτερους δύο «κατηγορούμενους», η μεν Κατερίνα Παπακώστα κατηγορήθηκε για ζημία 142.000 ευρώ και η έρευνα εντόπισε 7.000 ευρώ, ενώ στον Κώστα Σκρέκα χρεώνεται τελικά το ποσό των 700 ευρώ. «Έκπτωση» και στα «χρέη» του Κώστα Τσιάρα. Από τις 141.000 το ποσό «έπεσε» στα περίπου τρία χιλιάρικα.
Στο ταμείο, ωστόσο δεν είναι μόνο… η ζημία στα ευρωπαϊκά ταμεία είναι και η πτώχευση των αξιών της πολιτικής. Σχεδόν για έναν χρόνο η πολιτική συζήτηση στη χώρα έχει εγκλωβιστεί σε μία παραφιλολογία, η οποία πυροδοτήθηκε από τυπογραφικά λάθη και εμπρηστικές μεθόδους της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και του προσωπικού της στην Αθήνα.
Αναδεικνύεται ότι μοναδικός στόχος των εκπροσώπων του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ, της Πλεύσης Ελευθερίας και όλων των λαϊκιστικών κομματικών σχηματισμών –παλαιότερων και νεόκοπων– της αριστερής και κεντροαριστερής αντιπολίτευσης ήταν η καλλιέργεια εντυπώσεων. Έσπευσαν να απαγγείλουν κατηγορίες και να εκδώσουν ετυμηγορίες, δήθεν στο όνομα υπεράσπισης της χώρας και της Δημοκρατίας. Και ήταν πρόθυμοι και έτοιμοι από καιρό να στήσουν τις… γκιλοτίνες.
Και ξαφνικά... σιωπή
Η έκθεση της Παρασκευής Τυχεροπούλου, μετά από παραγγελία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, καταρρίπτει ένα ακόμη τοξικό αφήγημα της «προοδευτικής» αντιπολίτευσης και ρίχνει τους προβολείς στη σπουδή και στη ζέση κάποιων να κατηγορηθούν πολιτικά πρόσωπα, προτού καν υπάρξει πόρισμα για το εάν προκλήθηκε ζημιά στο Δημόσιο.
Αλλά, προφανώς, το ζητούμενο ήταν ένα και μόνο ένα: η πολιτική αντάρα και η ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής, αφού ελάχιστη έως μηδαμινή είναι η θέρμη και το ενδιαφέρον των αντιπολιτευόμενων, και ιδιαίτερα αυτών που αυτοπροσδιορίζονται ως πολέμιοι της διαφθοράς, όπως το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Ζωή Κωνσταντοπούλου, για τις πραγματικές διαστάσεις των παράνομων επιδοτήσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπως αποκαλύπτονται με τις συλλήψεις σε σχεδόν ημερήσια βάση, σε όλη την Ελλάδα και με την εξάρθρωση δικτύων και κυκλωμάτων από το ελληνικό FBI. Και προφανώς δεν σχολιάζουν ούτε την καταδίκη δεκάδων αγροτών για παράνομες επιδοτήσεις από τον ΟΠΕΚΕΠΕ την περίοδο 2015-2018, όταν στη διακυβέρνηση της χώρας ήταν οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και ο Αλέξης Τσίπρας.
Πού πήγε άραγε εκείνος ο… βομβαρδισμός των δεκάδων ανακοινώσεων για κάθε εξέλιξη στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ; Τότε που μιλούσαν για «κλέφτες» και «γαλάζιες ακρίδες»; Δεν είχαν τίποτε να πουν για την έκθεση της Τυχεροπούλου; Ούτε για την αρχειοθέτηση των υποθέσεων Αθανασίου και Χατζηβασιλείου; Αυτή η αλήθεια ίσως τελικά δεν τους αφορά, γιατί μάλλον δεν είναι χρήσιμη για τους ίδιους. Εξαίρεση που μάλλον επιβεβαιώνει τον κανόνα, αποτελεί ο γραμματέας του Τομέα Δικαιοσύνης του ΠΑΣΟΚ, Χρήστος Κακλαμάνης, ο οποίος μετά από πιέσεις των δημοσιογράφων παραδέχτηκε ότι εάν γνώριζαν το πόρισμα Τυχεροπούλου, δεν θα ζητούσαν Προανακριτική…
«Χάθηκε» η συγγνώμη
Και εκεί που λίγους μήνες πριν είχαν κάνει σύμβολο την Παρασκευή Τυχεροπούλου, υπηρετώντας το αφήγημα ότι δήθεν η κυβέρνηση την πολεμάει επειδή αποκάλυψε το σκάνδαλο, τώρα που με επίσημο πόρισμα προς την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία επιβεβαιώνει ότι δεν υπήρξε οικονομική ζημιά από πολιτικά πρόσωπα, την αγνοούν και σιωπούν.
Το πόρισμα της υπαλλήλου του Οργανισμού παραδόθηκε στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στην Αθήνα στις 18 Μαΐου. Στις 21 Μαΐου Σπήλιος Λιβανός και Φωτεινή Αραμπατζή βρέθηκαν στο βήμα της Βουλής, προκειμένου να υπερασπιστούν την αθωότητα και την ηθική τους ακεραιότητα, για να ακούνε τους ωρυόμενους Νίκο Ανδρουλάκη (μόνιμα θυμωμένο), τον… ειδικό πολιτικό εκκαθαριστή του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτη Φάμελλο και την κοινοβουλευτική «εισαγγελέα» Ζωή Κωνσταντοπούλου να τους αποκαλούν… κλέφτες και λωποδύτες.
Τώρα που διαπιστώθηκε ότι όλες αυτές οι κατηγορίες δεν ευσταθούν, οι δήθεν υπερασπιστές του κράτους Δικαίου απλά σιωπούν. Και αυτή ίσως και να είναι η πλέον σώφρων στάση, αφού το συγγνώμη δύσκολα θα έβγαινε από τα χείλη σας, εντιμότατοι φίλοι μας.
