Στις 15 Μαΐου 2011 στην Ισπανία έκαναν την εμφάνισή τους οι «Los Indignados» (Αγανακτισμένοι) και 10 ημέρες μετά το φαινόμενο εμφανιζόταν και στην Ελλάδα όπου στήθηκαν οι πάνω και οι κάτω «πλατείες».
Και στις δύο περιπτώσεις στήθηκαν πολιτικές καριέρες. Ξεπήδησαν κόμματα που βρέθηκαν στην πορεία στη Βουλή, παράλληλα όμως σήκωσαν κεφάλι και στο άλλο άκρο με φασιστικά μορφώματα να βρίσκονται στο προσκήνιο.
Στις εδώ «πλατείες» στήθηκαν λαϊκά δικαστήρια και κρεμάλες. Τόσο στην Ισπανία, που και σήμερα βρίσκεται στο προσκήνιο, όσο και στην Ελλάδα είδαμε να δημιουργούνται ή να εκτινάσσονται κόμματα που έφτασαν να συγκυβερνήσουν. Τα αποτελέσματα, γνωστά.
Για την Ισπανία και όσα έγιναν και γίνονται, αν κάποιος παρακολουθήσει την αρθρογραφία της βουλευτή της ΝΔ Σοφίας Βούλτεψη, μπορεί να βγάλει αρκετά συμπεράσματα που καταρρίπτουν όσα ακούμε από την εδώ αντιπολίτευση.
Η επανάληψη ενός γνωστού αφηγήματος
Γιατί τα αναφέρουμε όμως αυτά; Διότι κάποιοι επιχειρούν να επαναφέρουν στο προσκήνιο ανάλογες καταστάσεις. Το έχουν επιχειρήσει με την πολιτική ομπρέλα της αντιπολίτευσης και στο παρελθόν. Ακόμη και στην περίοδο της πανδημίας είδαμε κάποιους να δηλώνουν ότι αναλαμβάνουν το… ρίσκο για τα συλλαλητήρια που έγιναν.
Οπως είδαμε και την προσπάθεια της ακραίας εργαλειοποίησης και εκμετάλλευσης της τραγωδίας των Τεμπών με τις κινητοποιήσεις και τα συλλαλητήρια τα οποία τα κόμματα της αντιπολίτευσης θέλησαν να καπελώσουν και να καπηλευτούν. Με fake news και θεωρίες συνωμοσίας, αλλά και με στοχοποιήσεις πολιτικών, φυσικά και του πρωθυπουργού.
Σήμερα βλέπουμε ότι από την ημέρα που ξεκίνησαν οι κινητοποιήσεις στην Ισπανία –και στη συνέχεια στη Γαλλία με τις μαθητικές καταλήψεις– ξαναστήνονται τα αφηγήματα της «οργής» και της «αγανάκτησης».
Ηδη έχουν ανακοινωθεί κινητοποιήσεις για αύριο Τρίτη 13 Οκτωβρίου, την ίδια δηλαδή ημέρα που υπάρχει κάλεσμα και στη Γαλλία, ενώ στην Ισπανία οι κινητοποιήσεις συνεχίζονται με μειωμένο όμως ρυθμό εν όψει των εκλογών που προκήρυξε ο Σάντσεθ.
«Κατασκηνώνουμε στο Σύνταγμα» είναι το σύνθημα αυτών που καλούν στη συγκέντρωση δείχνοντας πρόθεση να διαμορφώσουν εικόνες ανάλογες με το όχι και τόσο μακρινό παρελθόν. Θα δούμε κόμματα να στηρίζουν; Δεν νομίζουμε να πιστεύει κάποιος το αντίθετο. Εδώ έσπευσαν να υιοθετήσουν τα ξυλόλια και τα χαμένα βαγόνια.
Το 2026 δεν είναι 2011
Βέβαια, το 2026 δεν είναι 2011. Δεν υπάρχουν μνημόνια και αντιμνημόνια. Δηλαδή, δεν υπάρχουν προβλήματα; Υπάρχουν, και δεν είναι λίγα. Η κρίση έχει χτυπήσει δυνατά όλες τις χώρες. Ομως, αν δούμε για παράδειγμα την κατάσταση στη Γαλλία, θα διαπιστώσουμε, όπως και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ότι η οικονομία της πλήττεται σε βαθμό που κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί.
Οι διαφορές είναι μεγάλες. Στη Γαλλία λαμβάνονται μέτρα ύψους 43 δισ. ευρώ με περικοπές σε δαπάνες και αυξήσεις ακόμη και σε φόρους. Οπως έχει συμβεί στη Γερμανία.
Αντιθέτως στην Ελλάδα, εδώ και επτά χρόνια μειώνονται φόροι, αυξάνονται μισθοί και συντάξεις, ενισχύεται το εισόδημα, αυξάνονται οι θέσεις εργασίας, μειώνεται η ανεργία, ειδικά στους νέους. Η δε στήριξη της κοινωνίας για την κρίση της ενέργειας και τα καύσιμα είναι ίσως από τις μεγαλύτερες σε επίπεδο Ευρώπης. Αρκεί κάποιος να ανατρέξει στα στοιχεία και όχι στους… τίτλους. Διότι το θέμα είναι πόση είναι η στήριξη αυτή και όχι πώς την ονομάζουμε.
Το τονίσαμε. Και προβλήματα υπάρχουν και πολίτες που τα βγάζουν πολύ δύσκολα πέρα. Ο χειμώνας θα είναι δύσκολος, και αυτό δεν το έχει κρύψει κανείς. Μαγικά ραβδιά όμως δεν υπάρχουν. Αλλο αυτό και άλλο να επιχειρείται να στηθεί ένα σκηνικό που θα οδηγήσει τη χώρα πολλά χρόνια πίσω.
* Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του «Μανιφέστο»
