Η κονιορτοποίηση των κομμάτων της Κεντροαριστεράς δεν πρόκειται να σταματήσει κάπου εδώ, όπως και το μαρτύριο της σταγόνας για το πολιτικό προσωπικό, περιμένοντας τις δημοσκοπήσεις πριν από τις καλοκαιρινές διακοπές
Η όποια φαντασίωση ή βουλιμική πολιτική διάθεση για την αναδιάταξη της αυτοπροσδιοριζόμενης Κεντροαριστεράς εξελίζεται σε ένα σκηνικό με συντρίμμια, κουρνιαχτό και χάος. Υφιστάμενα κόμματα έγιναν θρύψαλα και γέννησαν άλλα που εύκολα γίνονται σκόνη, ενώ τμήματα του μιντιακού συστήματος και της εγχώριας διαπλοκής παίζουν τα ρέστα τους στην αναγέννηση ενός νέου δικομματισμού με κύριους πρωταγωνιστές τον Μητσοτάκη και τον Τσίπρα.
Πρωτοφανή φαινόμενα στα μεταπολιτευτικά χρονικά, που παραπέμπουν στις… άγριες ημέρες του 1965, τα Ιουλιανά και την Αποστασία. Ιούλιος ήταν και τότε, όταν εξαναγκάστηκε σε παραίτηση ο τότε πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου, ύστερα από σφοδρή σύγκρουση με τον βασιλιά Κωνσταντίνο Β' σχετικά με τον έλεγχο του υπουργείου Εθνικής Αμυνας.
Βαλίτσες γεμάτες χρήματα, σε καθημερινά δρομολόγια στα μεγάλα δικηγορικά γραφεία του κέντρου των Αθηνών και αυτοδιάλυση κομμάτων. Εκτεταμένες λαϊκές διαδηλώσεις, αποσκίρτηση βουλευτών και μια μακρά περίοδος ακυβερνησίας. Τώρα η διάλυση αλλάζει χαρακτηριστικά, ενώ η τάση που κυριαρχεί δεν είναι να διασωθούν ιδεολογίες, πιστεύω και συμφέροντα, αλλά πρωτίστως η πολιτική ατομική επιβίωση. Κάποιοι, ωστόσο, δείχνουν να επενδύουν και να επιδιώκουν ένα χάος αντίστοιχο εκείνης της σκοτεινής περιόδου.
Αλυσιδωτές διασπάσεις
Η οικοδόμηση του νέου πολιτικού εγχειρήματος του Αλέξη Τσίπρα και της αριστερής-πατριωτικής συμπαράταξης που φιλοδοξεί να ενθρονίσει στην ηγεμονία της Κεντροαριστεράς σηκώνει θεμέλια στις αλυσιδωτές διασπάσεις και αποχωρήσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΕΑΡ. Τα δύο αδελφά και… αδελφοκτόνα κόμματα του ηγέτη Τσίπρα διαλύθηκαν, τουλάχιστον σε κοινοβουλευτική βάση.
Οι Δημοκράτες του Κασσελάκη πέρασαν στη διάσταση της… πολιτικής επιθεώρησης και ο Κόσμος του Πέτρου Κόκκαλη μετακόμισε στην ΕΛΑΣ του Τσίπρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ μετρά κάθε μέρα βαλίτσες στελεχών, βουλευτών και μελών που αποχωρούν και όσοι και όποιοι απομείνουν θα αρχίσουν μια νέα περιπλάνηση για να επιβιώσουν μόνοι τους ή με συμμαχίες. Από κοντά και οι αγωνίες της Πλεύσης Ελευθερίας, που κάποτε πλανεύτηκε με την ιδέα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Και το ζητούμενο για το πολιτικό προσωπικό της χώρας που γεννήθηκε και γαλουχήθηκε με το… ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς είναι να βρει στέγη στο πολιτικό σπίτι του Τσίπρα ή στους κήπους του Ανδρουλάκη…
Κάπως έτσι, ξαναγεννιέται από στάχτες και αποκαΐδια ένας νέος κουτσός δικομματισμός, που όταν έρθει η ώρα της κάλπης θα κληθεί ενδεχομένως να αναδείξει την επόμενη κυβέρνηση του τόπου.
Η κονιορτοποίηση, ωστόσο, των υφιστάμενων κομμάτων της Κεντροαριστεράς δεν πρόκειται να σταματήσει κάπου εδώ, όπως και το μαρτύριο της σταγόνας για το πολιτικό προσωπικό, περιμένοντας τις δημοσκοπήσεις πριν από τις καλοκαιρινές διακοπές.
Και εκεί στην ΕΛΑΣ μαζί με τα εντιμόμετρα, που τα επιδεικνύουν σε κάθε δημόσια παρέμβαση και αντιπαράθεση, έχουν σίγουρα ανάγκη και από όργανα μέτρησης στατικότητας... Αφού, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, ό,τι κι αν αποφασίσει ο… πατερούλης Τσίπρας γι’ αυτούς που εγκατέλειψαν την Κουμουνδούρου και τη ΝΕΑΡ, το νέο κόμμα υψώνεται εκεί που κατέρρευσε η πρώτη φορά κυβερνώσα Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ.
Θλίψη και βλαστήμια για τα ιερά και όσια της αριστεροσύνης. Εσωκομματικές εκκαθαρίσεις Φάμελλου, λίγο πριν πάρει κι αυτός το καπελάκι του κι αναχωρήσει, ενώ όσοι γνώριζαν ότι δεν πρόκειται να έχουν τύχη στο κόμμα Τσίπρα (Πολάκης, Παππάς, Δούρου κ.ά.) απέκρουσαν ευθύς εξαρχής κάθε στρατηγική που θα έφερνε τον ΣΥΡΙΖΑ πιο κοντά στην ΕΛΑΣ.
Και τώρα που κατέρρευσε και η απόφαση της ΚΕ του Φάμελλου για την αποφυγή αντιπαράθεσης και κριτικής στο κόμμα Τσίπρα, απελευθερώθηκαν οι δυνάμεις των αυτονομιστών της επανάστασης. Με Δούρου, Παππά και Πολάκη βγήκε και η πρώτη επίσημη ανακοίνωση κόντρα στην ΕΛΑΣ του Τσίπρα, με αφορμή τη λειτουργία των ιδιωτικών πανεπιστημίων!
Κάποιοι λένε ότι μπορεί ο Πολάκης να απέσυρε την υποψηφιότητά του για την προεδρία της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν θα αφήσει τη Δούρου να κάνει παιχνίδι. Και ίσως να έχουν δίκιο, αφού η γραμμή Πολάκη είναι μετωπική με τον Τσίπρα, ενώ η Δούρου φέρεται να θέλει να αποφύγει τις συγκρούσεις με τον πρώην πρωθυπουργό. Η ανακοίνωση όμως κριτικής στις θέσεις της ΕΛΑΣ και αμφισβήτησης της αριστερής ταυτότητας του κόμματος Τσίπρα βγήκε… Κι όπως φαίνεται, η Κουμουνδούρου είναι έτοιμη να αντιπαραβάλει στα εντιμόμετρα του Τσίπρα, τα αριστερόμετρα!
Ο Τσίπρας, που ξέρει καλύτερα από τον καθένα ότι το κόμμα του πάτησε πάνω στα συντρίμμια του ΣΥΡΙΖΑ, είναι βέβαιο ότι κάπου στο βάθος ίσως και να έχει μια ανησυχία, καθώς δεν επιτεύχθηκε η ολική κατεδάφιση του παλιού! Είναι άραγε σε θέση ο ΣΥΡΙΖΑ να αφαιρέσει ένα σημαντικό ποσοστό από την ΕΛΑΣ και να την περιορίσει στο 15%-16%, που δεν οδηγεί πουθενά στον δεύτερο γύρο των εκλογών;
Ο κίνδυνος για ένα τέτοιο ενδεχόμενο ίσως και να γίνεται μεγαλύτερος με την επιλογή της ίδιας, πολυφορεμένης στρατηγικής από τον Τσίπρα και τα στελέχη της ΕΛΑΣ. Προσωπικές επιθέσεις στον Κυριάκο Μητσοτάκη, καταστροφολογία, φρενήρεις υποσχέσεις αντίστοιχες με το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης και μυθεύματα σαν κι εκείνα που θα χόρευε τις αγορές με νταούλια και ζουρνάδες. Σ
τον ίδιο ρυθμό και τα στελέχη της ΕΛΑΣ που, όσο κι αν… ξορκίζουν στις παρεμβάσεις τους τις πρακτικές που θυμίζουν ΣΥΡΙΖΑ, στο τέλος τις υιοθετούν, φτιασιδωμένες, για να κρύβουν τις ρωγμές από τα πολυκαιρισμένα, κατεστραμμένα υλικά της κατεδάφισης.
