Επανεκλογή για τον Δημήτρη Κουτσούμπα, που ήταν ο μοναδικός υποψήφιος στο κόμμα-μονόκερως.
Με την ολοκλήρωση των εργασιών του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΕ και την ομόφωνη επανεκλογή του Δημήτρη Κουτσούμπα στη θέση του γενικού γραμματέα, το κόμμα επιβεβαιώνει τη… μεταπολιτευτική του ιστορία από τη στιγμή της νομιμοποίησής του, το 1974.
Τη σταθερή, πολύχρονη ηγεσία, τον γραμματέα χωρίς αμφισβήτηση και αστερίσκους, το… πολιτικό κόμμα-μονόκερο. Ταυτόχρονα η επανεκλογή –και μάλιστα χωρίς άλλο υποψήφιο– του Κουτσούμπα διέψευσε και πολλούς πέριξ του Περισσού που θεωρούσαν ότι ο Καρδιτσιώτης οικονομολόγος θα ταυτιζόταν με την εκλογική συρρίκνωση και απομόνωση του ΚΚΕ. Εξελέγη πρώτη φορά στις 13/4/2013. Εχει επανεκλεγεί ομόφωνα το 2017 και το 2021, επιβεβαιώνοντας την ηγετική του παρουσία στο κόμμα ως ο 18ος γενικός γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ.
Η κομουνιστική παράδοση στην οικογένεια του Δ. Κουτσούμπα ήταν συνεχής. Ο πατέρας του, Αποστόλης Κουτσούμπας, είχε εξοριστεί λόγω της πολιτικής του δράσης και ο ίδιος αφιερώθηκε από νωρίς στο κόμμα. Από τα φοιτητικά του χρόνια, όταν εντάχθηκε στην Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας (ΚΝΕ) και συμμετείχε στα γεγονότα του Πολυτεχνείου και, στη συνέχεια, πήρε σειρά θέσεων κομματικής ευθύνης. Το 1996 ανέλαβε τη διεύθυνση του «Ριζοσπάστη», όπου παρέμεινε έως το 2006.
Τον προσεχή Απρίλιο, ο Δημήτρης Κουτσούμπας συμπληρώνει 13 χρόνια στην ηγεσία του ΚΚΕ και… απειλεί τη θητεία του ιστορικού ηγέτη της κομμουνιστικής Αριστεράς, Χαρίλαου Φλωράκη.
Ο Χαρίλαος Φλωράκης διετέλεσε γενικός γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ από το 1972 έως το 1989 και ήταν ίσως ο μόνος ηγέτης που τιμήθηκε από το κόμμα έως το τέλος του. Αποτέλεσε πρόσωπο-σύμβολο της επανένωσης της Αριστεράς το 1989, χωρίς ωστόσο να αποφύγει και τους εσωκομματικούς τριγμούς, όπως η διάσπαση της ΚΝΕ, αλλά και χωρίς ποτέ να… ανασκαλέψει κανείς τη «δήλωση μετανοίας» το 1974 για τη μη ανατροπή του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος!
Ο Φλωράκης διαδέχτηκε τον Γρηγόρη Φαράκο (1989-1991), τον οποίο το ΚΚΕ τον κατηγόρησε ως «μπουρζουά» γιατί στα κείμενά του υποστήριξε ότι ήταν λάθος η απόφαση του κόμματος για τον Εμφύλιο.
Σκυτάλη στον Δημήτρη Κουτσούμπα έδωσε η μακροβιότερη γενική γραμματέας της μεταπολίτευσης. Η Αλέκα Παπαρήγα παρέμεινε στην ηγεσία του ΚΚΕ από το 1991-2013, δηλαδή για 22 χρόνια. Επί θητείας της το κόμμα, στις εκλογές του 2012, κατέγραψε το χαμηλότερο ποσοστό που έχει πάρει ιστορικά το ΚΚΕ, της τάξης του 4,5%.
Άγριες, σκληρές και κατά περιόδους σταλινικές ήταν οι συνθήκες με τις οποίες λειτουργούσε το ΚΚΕ για τα στελέχη και τα μέλη του, την περίοδο της παρανομίας. Από τους 18 γενικούς γραμματείς στην ιστορία του ΚΚΕ, οι περισσότεροι εκδιώχθηκαν και λοιδορήθηκαν από το ίδιο τους το κόμμα, υπό την αυστηρή καθοδήγηση της Γ΄ Διεθνούς και της πάλαι ποτέ σοβιετικής ηγεσίας.
Ο ιδρυτής του ΣΕΚΕ το 1918 (όπως ονομαζόταν το ΚΚΕ μέχρι το 1924), ο Αβραάμ Μπεναρόγια, διαγράφηκε το 1924 ως «οπορτουνιστής». Ο πρώτος γενικός γραμματέας, ο Νίκος Δημητράτος, το 1921 παύθηκε από τα καθήκοντά του και το 1924 διαγράφηκε και αυτός ως «οπορτουνιστής» και «ύποπτο στοιχείο».
Ο Γιάννης Κορδάτος το 1924 διαγράφηκε ως «σοβινιστής», όταν διαφώνησε με τη συμμόρφωση του ΚΚΕ με τη θέση υπέρ της «ανεξάρτητης Μακεδονίας και Θράκης». Η… καρατόμησή του συνοδεύτηκε με τις κατηγορίες «υμνητής της μπουρζουαζίας και του σοσιαλφασισμού», «τροτσκιστής» κ.ά.
Τον διαδέχτηκε ο Νίκος Σαργολόγος έως τον Σεπτέμβριο του 1923, όταν χαρακτηρίστηκε «πράκτορας» και διαγράφηκε από το κόμμα. Αποδείχτηκε, ωστόσο, ότι ο Σαργολόγος καταχράστηκε 7.500 δολάρια που είχε πάρει από τη Μόσχα ως «διεθνιστική βοήθεια» προς το ΚΚΕ.
Την τύχη του Κορδάτου είχε και ο Θωμάς Αποστολίδης, ο οποίος διαδέχτηκε τον Σαργολόγο, αλλά διαφώνησε και αυτός το 1924 για την «ανεξάρτητη Μακεδονία-Θράκη». Ο Παντελής Πουλιόπουλος, τον Σεπτέμβριο του 1925, διαγράφηκε ως «τροτσκιστής» και «προβοκάτορας».
Ο Ελευθέριος Σταυρίδης αποχώρησε από το κόμμα αηδιασμένος για τη σαθρή και αντιδημοκρατική λειτουργία του, εξαφανίστηκε και άλλαξε ονοματεπώνυμο. Για έναν χρόνο ανέλαβε καθήκοντα γραμματέα ο Παστίας Γιατσόπουλος, ο οποίος διαγράφηκε και αυτός ως «πράκτορας» και εκτελέστηκε το 1937 στη Σοβιετική Ένωση μετά από υπόδειξη του Ζαχαριάδη. Ο Ανδρόνικος Χαϊτάς παρέμεινε ΓΓ ως τον Νοέμβριο του 1931, οπότε ανέλαβε ο Ζαχαριάδης, ο οποίος διετέλεσε ΓΓ δύο περιόδους (1931-1936 και 1945-1956). Το 1956 καθαιρέθηκε και διαγράφηκε για «οπορτουνισμό» και «αντισοβιετισμό».
Στις κομματικές αναφορές χαρακτηρίστηκε ως «καταστροφέας του ΚΚΕ», «κακός δαίμονας του κινήματος», «φραξιονιστής» και «προβοκάτορας». Παρέμεινε για πολλά χρόνια έγκλειστος σε γκουλάγκ στο Σουργκούτ της Σιβηρίας, όπου το 1973 αυτοκτόνησε. Το 1971 είχε κάνει αίτηση στην τότε ελληνική κυβέρνηση για τον επαναπατρισμό του, η οποία έγινε αποδεκτή, αλλά το ΚΚΕ και η ΕΣΣΔ αρνήθηκαν.
Ο Ανδρέας Τσίπας αναλαμβάνει ΓΓ το 1941 και σύντομα απομακρύνεται ως «τυχοδιώκτης». Τη θέση του πήρε ο Γιώργης Σιάντος, που παρέμεινε γραμματέας ως το 1945, όταν επέστρεψε ο Νίκος Ζαχαριάδης από το Νταχάου. Ο Σιάντος μετά τον θάνατό του χαρακτηρίστηκε «πράκτορας» και «προδότης». Μετά την καθαίρεση του Ζαχαριάδη, μεταβατικός ΓΓ ορίστηκε ο Απόστολος Γκρόζος, ο οποίος πέθανε ξεχασμένος στο Βουκουρέστι το 1981.
Ο Κώστας Κολιγιάννης ήταν ο «γραμματέας της διάσπασης» του 1968. Το 1972 οι Σοβιετικοί τον εξανάγκασαν σε παραίτηση, αφού πρώτα φρόντισαν να απελευθερωθεί από την εξορία στη Λέρο ο αντικαταστάτης του, ο Χαρίλαος Φλωράκης.
Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η ιστορία της κομματικής λειτουργίας ΚΚΕ είναι τόσο σκοτεινή, που μόνο μερικά… ανεκτά και υποφερτά γεγονότα έχουν γίνει γνωστά…
