Ο Ανδρουλάκης έχει επιλέξει τον μονόδρομο του λαϊκισμού και της τοξικότητας οδηγώντας το ΠΑΣΟΚ σε αδιέξοδο.
Με ένα «σκληρό ροκ» χωρίς… αύριο ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει εγκλωβιστεί σε έναν μονόδρομο που οδηγεί τον ίδιο αλλά και το κόμμα του σε αδιέξοδο. Καταστροφολογία, τοξικότητα και λαϊκισμός σε μια μονότονη συλλογιστική και ενός προσωπικού θυμού που στο τέλος της ημέρας αποδομεί και όποια πρόταση μπορεί να καταθέσει το ΠΑΣΟΚ και να έχει μια βάση.
Χθες βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη όπου τα βρήκε όλα μαύρα ενώ αρνήθηκε να κάνει πίσω και στο αφήγημα περί «εγκληματικής οργάνωσης» με το οποίο θέλει να στιγματίσει την κυβέρνηση και τη ΝΔ παρά τον κουβά που πήγαν ανάλογες δηλώσεις του για βουλευτές της κυβερνώσας παράταξης και την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Επέμεινε στα περί «εγκληματικής οργάνωσης» και άφησε πίσω αυτά που είπε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ περί τεκμηρίου αθωότητας, επανερχόμενος στις θέσεις που εξέφρασε και πριν από την αρχειοθέτηση των δικογραφιών για τους 7 βουλευτές της Ν.Δ. που κρεμάστηκαν στα μανταλάκια, διασύρθηκαν και ενδεχομένως υπέστησαν, όπως τόνισε και ο πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης, πολιτική ζημιά.
Η ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ δείχνει να αδιαφορεί γι’ αυτά, όπως αδιαφορούσε και η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ όταν το 2018 στοχοποιούσε με τη σκευωρία της Novartis πολιτικούς αντιπάλους μεταξύ των οποίων και στελέχη, τότε, της Χαριλάου Τρικούπη. Εμμένει στη διχαστική πολεμική και δεν περιμένει να αποφασίσει η Δικαιοσύνη ακόμη και όταν αυτή η πολιτική τακτική πηγαίνει… κουβά.
Είναι σαφές πλέον ότι το ΠΑΣΟΚ θα πάει με τη λογική της καταστροφολογίας από τη μια πλευρά και του λαϊκισμού από την άλλη. Με υποσχέσεις και λεφτόδεντρα αλλά και με στοχοποίηση πολιτικών αντιπάλων επικαλούμενο και αυτό ένα ηθικό πλεονέκτημα ανάλογο με του Τσίπρα, του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων… παιδιών.
Το αδιέξοδο στον δρόμο που έχει χαραχτεί είναι ήδη ορατό, αλλά αναπτύσσουν όλο και μεγαλύτερη ταχύτητα προς αυτό.
