Από τους χίλιους και πλέον πολιτικούς κρατούμενους στη Βενεζουέλα, το καθεστώς αποφυλάκισε περίπου δεκαοκτώ!
Αλλά και αυτοί που αποφυλακίστηκαν δεν απελευθερώθηκαν. Είναι ακόμα στη φυλακή, όταν δεν μπορούν να μιλούν ελεύθερα και δημόσια. Προφανώς αντάλλαξαν μια φυλακή με μια άλλη.
Για όσους κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν –και συνήθως αυτοί είναι οι διαμαρτυρόμενοι για την παραβίαση των κανόνων του διεθνούς δικαίου– ο Μαδούρο έπεσε, αλλά το καθεστώς στέκεται. Και χρυσώνει το χάπι σε όσους με ευκολία το καταπίνουν. Το καθεστώς δεν ανακάλυψε ξαφνικά το κράτος δικαίου, ούτε οι «προοδευτικοί» τη διεθνή νομιμότητα.
Όλα θα συνέχιζαν να κυλούν κανονικά στην Μπολιβαριανή «Δημοκρατία» στην περίπτωση που ο Τραμπ θεωρούσε φετίχ το διεθνές δίκαιο. Είναι σαφές ότι οι πολιτικοί κρατούμενοι του καθεστώτος Μαδούρο δεν απελευθερώθηκαν κατόπιν ενεργειών του διεθνούς δικαίου.
Και είναι εμφανές ότι επιχειρείται ο «καλλωπισμός» μιας στυγνής δικτατορίας με μερικές αποφυλακίσεις και προσεχώς κάποιες «καρατομήσεις» στελεχών του καθεστώτος ώστε να γυρίσει πλευρό η διεθνής κοινότητα και να συνεχίσει το ροχαλητό.
Και επειδή αυτό που συμβαίνει στη Βενεζουέλα ενδεχομένως να συμβεί και στο Ιράν, το θέμα είναι γιατί δεχόμαστε την προπαγάνδα των δολοφόνων; Δεν καταλαβαίνουμε ότι αυτό είναι μια μορφή συνενοχής;
