Μπορεί στις δημοσκοπήσεις το 60% των ερωτηθέντων να μιλά για «πολιτική αλλαγή», εν τούτοις όταν το ερώτημα είναι σαφέστερο τα δεδομένα αλλάζουν.
Ένα αφήγημα πάνω στο οποίο πατούν τα κόμματα της αντιπολίτευσης και οι επικεφαλής τους είναι αυτό της «πολιτικής αλλαγής» που δήθεν θέλει η πλειονότητα των πολιτών. Μόνο που το αφήγημα αυτό στηρίζεται σε μια κάπως αόριστη ερώτηση που δεν συνοδεύεται και από το ποια θα είναι η πολιτική αλλαγή και από ποιον ή ποιους θα γίνει.
Δεδομένου ότι η πλειοψηφία εμφανίζεται ταυτόχρονα να επιλέγει τη σταθερότητα και την ασφάλεια και με δεδομένο επίσης ότι η λεγόμενη «πολιτική αλλαγή» δεν καθορίζει το κόμμα και το πρόσωπο που θα τη φέρει, ένα στοιχείο της δημοσκόπησης της εταιρείας Interview παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Συγκεκριμένα, στο ερώτημα «ποιος είναι ο βασικότερος παράγοντας που θα επηρεάσει την ψήφο σας στις επόμενες εκλογές» οι απαντήσεις διαμορφώνονται ως εξής:
- «Θα ψηφίσω με βάση το πρόγραμμα του κόμματους που θα μου λύσει έστω ένα πρόβλημα» 43%
- «Θα ψηφίσω για να υπάρξει πολιτική αλλαγή» 39%
- «Θα ψηφίσω παραδοσιακά το κόμμα που ανήκω» 15%
Δηλαδή η ψήφος στην πολιτική αλλαγή υπολείπεται αυτής που αφορά στην επίλυση προβλημάτων και στην ύπαρξη προγραμμάτων από τα κόμματα που θα λάβουν μέρος στις επόμενες εθνικές εκλογές. Και αυτός ενδεχομένως είναι και ο λόγος που η ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης παραμένουν κυρίαρχοι στο πολιτικό σκηνικό.
Ουσιαστικά μιλάμε για την ψήφο διαμαρτυρίας απέναντι στην ψήφο για τη σταθερότητα και την επίλυση προβλημάτων. Ψήφο σταθερότητας που οδηγεί και στην επίλυση προβλημάτων, ειδικά αυτών που αφορούν στην καθημερινότητα, και όχι έωλες υποσχέσεις που δίνουν λύσεις με μαγικά ραβδιά.
