Η παγκόσμια ενεργειακή κρίση αποτελεί αντικειμενική δοκιμασία, όμως ο πραγματικός κίνδυνος για τη χώρα δεν βρίσκεται στα διεθνή ταμπλό των τιμών, αλλά στον οικονομικό αναλφαβητισμό της αντιπολίτευσης.
Η λαϊκίστικη ρητορική του Αλέξη Τσίπρα και του Νίκου Ανδρουλάκη, που υπόσχεται μαγικές λύσεις, πλαφόν και οριζόντιες μειώσεις φόρων, κοστίζει τελικά πολύ περισσότερο από την ίδια την ακρίβεια.
Οι τιμές εκλαμβάνονται ως «ενόχληση» και όχι ως ένα απαραίτητο εργαλείο για τον συντονισμό της οικονομικής δραστηριότητας. Οπως δίδαξε ο Thomas Sowell –διακεκριμένος Αμερικανός οικονομολόγος και συγγραφέας– το πρώτο μάθημα της οικονομίας είναι η σπανιότητα, την οποία οι γητευτές αυτιών συστηματικά αγνοούν: δεν υπάρχουν ποτέ αρκετά αγαθά για όλες τις χρήσεις. Αντίστοιχα, το πρώτο μάθημα των πολιτικών αυτού του τύπου είναι να αγνοούν το πρώτο μάθημα της οικονομίας.
Οταν υπόσχονται να «παγώσουν» το κόστος της ενέργειας, αγνοώντας τη δημοσιονομική ισορροπία και παραβλέποντας τους αυστηρούς κανόνες της ΕΕ, ουσιαστικά στρώνουν το χαλί για ελλείψεις, επενδυτική ξηρασία, νέα μνημόνια και γίνονται «χορηγοί» της αντισυστημικής ψήφου. Οι εξωγενείς κρίσεις ξεπερνιούνται με σοβαρότητα και σταθερότητα, ενώ οι συνέπειες του λαϊκισμού αφήνουν βαθιές πληγές που τις πληρώνουν ακριβά, για δεκαετίες, οι ίδιοι οι πολίτες.
