Ο Τσίπρας νομίζει ότι έχει όλο τον χρόνο μπροστά του, αλλά ο Ανδρουλάκης αξιοποιεί όσον θεωρεί ότι του απομένει.
Στην πολιτική υπάρχουν δύο ειδών χρόνοι: αυτός που έχεις και αυτός που νομίζεις ότι έχεις. Ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται να ανήκει στη δεύτερη κατηγορία, ενώ ο Νίκος Ανδρουλάκης στην πρώτη.
Ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ νομίζει ότι έχει όλο τον χρόνο μπροστά του, γι’ αυτό και σύμφωνα με όσους γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα στην Αμαλίας «ο στόχος του είναι οι εκλογές του 2030»! Με άλλα λόγια, ουσιαστικά προεξοφλεί την ήττα του το 2027.
Πολυτέλεια που δεν φαίνεται να έχει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Γνωρίζει ότι ο χρόνος του τελειώνει, αν δεν καταφέρει να κερδίσει τη δεύτερη έστω θέση στις επερχόμενες εκλογές. Κρίνεται σε μία κάλπη. Επόμενη ευκαιρία δεν έχει. Βλέπετε, ο Αλέξης Τσίπρας επέστρεψε επίσημα τον Μάιο και βρέθηκε αμέσως μπροστά του στις δημοσκοπήσεις και αυτό τον έχει φέρει όχι απλά στην τρίτη θέση στις δημοσκοπήσεις, αλλά –στην κυριολεξία– με την πλάτη στον τοίχο.
Υπέροχη πολυθρόνα
Με τη ΝΔ μπροστά κατά 14 μονάδες, ο Τσίπρας μπορεί να δηλώνει ότι δεν βιάζεται. Η δεύτερη θέση είναι μια υπέροχη πολυθρόνα: δεν σηκώνεις το βάρος της διακυβέρνησης, αλλά κρατάς τον τίτλο της «εναλλακτικής».
Μέχρι εδώ το σενάριο είναι τακτοποιημένο. Το πρόβλημα είναι ότι οι δημοσκοπήσεις… δεν το διάβασαν. Σε πρόσφατες έρευνες της κοινής γνώμης η ΕΛΑΣ υποχωρεί και το ΠΑΣΟΚ ανεβαίνει. Η βελόνα κινείται, έστω και οριακά.
Το κόμμα που γεννήθηκε ως προσωπική επιστροφή του πρώην πρωθυπουργού κουβαλά και το παρελθόν του αρχηγού του. Το πρώτο κύμα ενθουσιασμού έχει πλέον περάσει στην ιστορία. Και το ερώτημα που τίθεται είναι πώς επιβιώνει κανείς τέσσερα χρόνια στην αντιπολίτευση, χωρίς εξουσία να μοιράσει, χωρίς θέσεις να υποσχεθεί και χωρίς καμία ανατροπή στο προσκήνιο; Το 2030 είναι τόσο μακριά, που μέχρι να φτάσει εκεί μπορεί κάποιος άλλος να έχει γίνει η «εναλλακτική».
Κάπως έτσι φτάνουμε και στην αντίφαση της συγκεκριμένης ιστορίας: Ο Τσίπρας, που νομίζει πως έχει «όλο τον χρόνο του κόσμου», είναι ο μόνος που δεν έχει περιθώριο να τον σπαταλήσει. Και ο Ανδρουλάκης, που «δεν έχει χρόνο», τον αξιοποιεί όπως μπορεί. Στην πολιτική, όπως και στη ζωή γενικά, δεν κερδίζει αυτός που έχει τον περισσότερο χρόνο. Κερδίζει αυτός που ξέρει τι ώρα είναι. Τι ακριβώς πρέπει να κάνει και πότε.
Σε κάθε περίπτωση, ισχύει απολύτως το μηδένα προ του τέλους μακάριζε. Η δεύτερη θέση δεν είναι ακόμα κατοχυρωμένη. Το δημοσκοπικό μομέντουμ ενός νέου κόμματος φθείρεται, και η πολυτέλεια του χρόνου έχει ημερομηνία λήξης.
Το «περιμένω το 2030» έχει κόστος. Αν η ΝΔ πάρει και τρίτη θητεία, ο Αλέξης Τσίπρας θα έχει πλέον πέντε ήττες (και δεν τις μετράμε όλες) από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Γι’ αυτό και κάποια δημοσιεύματα γράφουν ότι προσβλέπει μέσω δεύτερης κάλπης στην κορυφή. Αυτό αφορά μια ευνοϊκή ανάγνωση των επόμενων εκλογών και δείχνει, πάντως, ότι το «2030» μπορεί να συνυπάρχει με ένα πιο επιθετικό σχέδιο. Γιατί αν χάσει και από τον Νίκο Ανδρουλάκη, τότε θα είναι η δική του κλεψύδρα αυτή που θα έχει αδειάσει. Η αποτυχία του θα είναι πλέον οριστική.
Αλέξης Τσίπρας και Νίκος Ανδρουλάκης δεν τρέχουν μόνοι για τη δεύτερη ή για την τρίτη θέση. Υπάρχουν και άλλα κόμματα που διεκδικούν το δικαίωμα στο όνειρο με θέσεις που ασκούν πίεση όχι μόνο στην κυβέρνηση, αλλά και στους δύο προαναφερόμενους. Αλλωστε, ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ αντιμετωπίζονται ως συνέχεια των σχημάτων που χειρίστηκαν την κρίση. Και αν ο πρώτος πιστεύει ότι μπορεί να αφήσει τα… άπλυτα στον ΣΥΡΙΖΑ αλλάζοντας όνομα, ας ρωτήσει τον δεύτερο. Τι Δημοκρατική Συμπαράταξη δοκίμασαν, τι Ελιά το είπαν, τι Κίνημα Αλλαγής, το αποτέλεσμα ήταν πάντα το ίδιο.
Τσάμικο
«Παρευρέθηκα σήμερα στο Μοσχοχώρι Πιερίας, στην γενέτειρά μου, στην εκδήλωση που διοργάνωσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος “ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ” για την ανακαίνιση του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Αρχίσαμε τον χορό με τον Ιερέα του χωριού, Πατέρα Κωνσταντίνο». Το κείμενο είναι από ανάρτηση του Δημήτρη Νατσιού, που περιλαμβάνει και ένα χορταστικό βίντεο το οποίο θυμίζει Πάσχα. Από τις προσευχές στα τσάμικα, είναι και αυτό μια στρατηγική.
Συμμορφωθείτε!
Εκεί που ο «Γάτος» μας έκανε τη βόλτα του στα σόσιαλ μίντια, έπεσε και στην… αιχμηρή (κατά τον ίδιο) τοποθέτηση του Nikos Anadiotis (ακριβώς όπως το βρήκαμε) για τις δηλώσεις της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν: «Η δήλωσή σας είναι αλλοίωση της ιστορίας και βαθιά ύβρις απέναντι στον ελληνικό λαό. Ο ευρωβουλευτής της ΝΙΚΗΣ καλεί την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να ανακαλέσει και να ενημερωθεί ιστορικά». Πώς το λέγανε παλιά; Συμμορφωθείτε! Είναι και αυτή μια προσέγγιση. Οχι πολύ παραγωγική, αλλά αυτή (την προσέγγιση) διάλεξαν οι πολίτες να τους εκπροσωπεί.
Πληθαίνουν οι φωνές
Με ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ να τσακώνονται για το ποιος θα χάσει σε καλύτερη θέση, ενισχύεται η τάση της συνεργασίας των δύο κομμάτων. Στη σχετική λίστα προστέθηκε και ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Χάρης Τσιόκας. Σε συνέντευξή του, πάντως, διευκρινισε ότι «δεν μιλάω για κοινή κάθοδο. Το κάθε κόμμα μπορεί να διατηρήσει την αυτοδυναμία και την αυτονομία του. Μπορούν όμως να εξετάσουν μια συμφωνία στις μονοεδρικές ώστε να υπάρξει μια διαφορετική εκλογική δυναμική». Η φτώχεια δεν φέρνει μόνο γκρίνια, αλλά και ιδέες.
