Ο Αλέξης Τσίπρας σκύβει και πάλι στο αυτί του λαού για να ψιθυρίσει «πάρε, κόσμε, όλα τζάμπα».

«Αυθεντικός» δημαγωγός ο Αλέξης Τσίπρας διαφημίζει τη γυαλιστερή χαλκευμένη πραμάτεια του που μετέφερε στ’ αμπάρια της «Ιθάκης» και εκτίθεται πλέον στο… κατάστρωμα, πλαισιωμένη από τους… καπεταναίους της ΕΛΑΣ. Ολων των ειδών τα μπακίρια της πολιτικής υποσχεσιολογίας, καθρεφτάκια για το πόπολο και φτιασιδωμένα λόγια χωρίς αντίκρισμα.

Ο πρωθυπουργός της θλιβερής περιόδου των capital controls και του διχαστικού δημοψηφίσματος σκύβει και πάλι στο αυτί του λαού για να ψιθυρίσει γλυκόλογα του τύπου «πάρε κόσμε, όλα τζάμπα», «κι αεροπλάνα θα φέρουμε και βαπόρια και τρένα και κάρα», «και ρεύμα και σπίτι», «και γέφυρες θα χτίσουμε»!

Επίδικο του νέου πολιτικού αφηγήματος Τσίπρα είναι και πάλι η περήφανη Ελλάδα και οι περήφανοι Ελληνες που δεν έχουν καμία ανάγκη από ξένους για να τους κογιονάρουν.

Ανέξοδα και ανέφικτα

Τελευταίο σλόγκαν, κάπου εκεί στα ράφια του σουπερμάρκετ όπου υπόσχεται να γκρεμίσει την ακρίβεια, το… σχέδιο της ΕΛΑΣ για το εκπαιδευτικό σύστημα: Κατάργηση των Πανελλαδικών, αυξήσεις στους μισθούς των εκπαιδευτικών, οικονομικά κίνητρα για όσους υπηρετούν σε παραμεθόριες περιοχές ή σε περιοχές με αυξημένο στεγαστικό κόστος, θεσμοθέτηση διετών μεταλυκειακών προγραμμάτων τεχνικής κατάρτισης, αναβάθμιση της τεχνικής εκπαίδευσης σε συνεργασία με τους παραγωγικούς φορείς κάθε περιοχής και δημιουργία ξεχωριστού υπουργείου Ερευνας, Καινοτομίας και Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Ο Τσίπρας, σε μοναδικές στιγμές αστειότητας, φοράει τον μανδύα του σοβαρού πρωθυπουργού και… αλλάζει σκηνικά στους φλύαρους υπερφίαλους πολιτικούς μονολόγους του, καμουφλαρισμένους από την επικοινωνιακή καμπάνια «εσείς ρωτάτε κι εμείς απαντάμε».

Την Πέμπτη θα μιλήσει στο Περιστέρι, στον μεγαλύτερο δήμο της Δυτικής Αθήνας, μιας περιοχής που είχε καταγραφεί ως προπύργιο της πάλαι ποτέ κυβερνώσας Αριστεράς, ενώ την Παρασκευή θα κλείσει τις τριήμερες εργασίες του συνεδρίου του Economist.

Ταυτόχρονα, οι… καπεταναίοι της ΕΛΑΣ βγήκαν σεργιάνι για να πουλήσουν ιδέες και υποσχέσεις, αλλά και για να ρίξουν λάσπη και τοξικότητα στα επιτεύγματα της Ελλάδας, από την εποχή που οι πολίτες οδήγησαν τον άχαστο σε συντριπτικές ήττες και σε πολιτική αποστρατεία.

Φ. Κουντετάκης, Δ. Τεμπονέρας και Θ. Κουφονικολάκου δίνουν συνέντευξη Τύπου για την «επταετία Μητσοτάκη», με… υπότιτλο: «Επτά χρόνια ψέματα, χαμένες ευκαιρίες, διαφθορά». Μεγαλειώδες πολιτικό θράσος…

Ο Τσίπρας επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος για να ξανακάνει αυτό που τόσο καλά ξέρει: Να γράψει όμορφα λόγια και να υψώσει εντυπωσιακά κάστρα στην άμμο, εκεί που σκάει το κύμα και πολύ γρήγορα θα τα σβήσει. Υπόσχεται ανάπτυξη, όταν ο ίδιος και η πολιτική του κόστισαν 100 δισ. ευρώ στη χώρα που βύθισαν σε βαθιά ύφεση.

Με τα… βελτιωμένα αγγλικά του άρχισε να μιλά για επενδυτές και επενδύσεις, πανηγυρίζοντας μάλιστα για κάποιες από αυτές που ο ίδιος πολέμησε και μπλόκαρε με την υπερφορολόγηση, την πιστωτική ασφυξία, την εχθρότητα στην επιχειρηματικότητα. Απ’ το Ελληνικό μέχρι τις Σκουριές.

Στο τελευταίο πολιτικό του παραμύθι απευθύνεται συχνά στους νέους ανθρώπους, όταν 10 χρόνια πριν μετέτρεψε εκείνη τη γενιά των νέων σε επαίτες των 360 ευρώ γκρεμίζοντας τα όνειρα και τις ελπίδες τους.

Και δεν παραλείπει σε κάθε ευκαιρία και με κάθε αφορμή να αυτοπροβάλλεται ως ο πρωθυπουργός που έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια. Πότε; Οταν προχωρούσε σε άγρια περικοπή των συντάξεων, των μισθών και του αφορολόγητου;

Καθρεφτάκια και παίγνια

Σε μία επίδειξη της φρεσκοαποκτηθείσας ακαδημαϊκής γνώσης (βλέπε συνδιαλέξεις Ινστιτούτου Τσίπρα με το Χάρβαρντ) εντάσσει στο πολικάντικο λεξιλόγιό του νέους όρους. Μιλά για «θεσμικά αντίβαρα» και «αντιπολιτική».

Και προφανώς έχει λησμονήσει τις διακηρύξεις του ότι η Δικαιοσύνη είναι θεσμικό εμπόδιο, τον πόλεμο εναντίον των Ανεξάρτητων Αρχών και τη μεθοδευμένη επιχείρηση της διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να διαπομπεύσουν και να καθίσουν στο εδώλιο τους πολιτικούς αντιπάλους τους, αλλά και να σφραγίσουν τα ΜΜΕ που δεν ήλεγχαν.

Ποια αντιπολιτική, άραγε, εννοεί ο Τσίπρας; Αυτή που άσκησε ο ίδιος ως… θεσμικός και γνήσιος εκφραστής της, με την ακραία ρητορική μίσους; Από το «θα τους τελειώσουμε ή θα μας τελειώσουν», μέχρι το «αυτοί που μας κυβερνάνε δεν είναι Ελληνες». Και χωρίς έναν φθόγγο συγγνώμης.

Αμετανόητος και ματαιόδοξος…

Εξάλλου, με τον ίδιο τρόπο αντιμετωπίζει και τους πρώην συντρόφους του υπουργούς και συνοδοιπόρους στη διακυβέρνησης της χώρας. Θα προτιμήσει να εκλεγούν βουλευτές στελέχη που είναι μέλη της ΕΛΑΣ παρά πρώην βουλευτές.

Την ώρα που η Κουμουνδούρου τρώει τις σάρκες της και η ΝΕΑΡ αυτοδιαλύθηκε, ο Τσίπρας και οι ΕΛΑΣίτες του διαμηνύουν σε όλους τους τόνους ότι οι βουλευτές από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΕΑΡ που θα γίνουν δεκτοί στα ψηφοδέλτια του νεόκοπου κόμματος θα είναι μετρημένοι στα δάχτυλα.

Αλέξης Χαρίτσης, Εφη Αχτσιόγλου και Νάσος Ηλιόπουλος φέρονται να είναι ακόμη στην αναμονή. Ο Δημήτρης Τζανακόπουλος στο… στρίβειν διά της εκπόνησης της διδακτορικής διατριβής του (ίσως να επανέλθει ως υποψήφιος στις μεθεπόμενες εκλογές), ενώ οι Θεανώ Φωτίου και Μερόπη Τζούφη αποφάσισαν να τελειώσουν με το παζάρι των μεταγραφών και να τερματίσουν τη βουλευτική τους διαδρομή.

Τα δυσκολότερα είναι για τον Φάμελλο και την παρέα που απέμεινε στον ΣΥΡΙΖΑ, που δίνουν ραντεβού στα χαρακώματα με τους Πολάκη, Παππά και Δούρου.
Τα νταούλια του Τσίπρα αυτή τη φορά δεν προορίζονταν για τις αγορές, αλλά πρωτίστως για τους πρώην συντρόφους του.

Τους χορεύει ευθύς εξαρχής στο ταψί. Το κρίσιμο ζητούμενο ωστόσο είναι να μην παρασυρθεί η χώρα στους άγριους ρυθμούς… Ζουλού στους οποίους αρέσκεται κατά το rebranding του ο Αλέξης Τσίπρας.