Όπως ο έρωτας γεννήθηκε για δύο και τρίτος δεν χωράει, έτσι και στον σοσιαλισμό του Νίκου Ανδρουλάκη και του Πέδρο Σάντσεθ δεν χωρούσε ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος.
Ας δούμε λοιπόν τους λόγους για τους οποίους ενοχλήθηκε ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ στην κριτική που ασκείται στον Ισπανό πρωθυπουργό, οι οποίοι προφανώς απηχούν και τις δικές του θέσεις. Ο Σάντσεθ δεν έχει κρύψει ποτέ τη συμπάθειά του για τον τσαβισμό, ενώ μόλις προχθές έλαβε συγχαρητήρια από το ισλαμικό καθεστώς του Ιράν και τη Χαμάς για τη στάση του!
Η έκφραση αγανάκτησης για φερόμενες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου είναι βολική, αλλά δεν αναιρεί ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός: μόνο εξωτερική παρέμβαση θα μπορούσε να δώσει στους Ιρανούς τη δυνατότητα να απελευθερωθούν από το καθεστώς που τους σφαγιάζει.
Ο θάνατος του Χαμενεΐ φέρνει στη μνήμη όλους εκείνους που διέταξε να δολοφονηθούν απλώς και μόνο επειδή αντιστάθηκαν στην υποδούλωση.
Να θυμηθούμε τη Μάσα Αμίνι και όλες τις Ιρανές γυναίκες που έπεσαν φωνάζοντας «Γυναίκα, ζωή, ελευθερία». Να θυμηθούμε τα περισσότερα από σαράντα χιλιάδες πρόσφατα θύματα καταστολής, βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν πριν από λίγες μέρες.
Να θυμηθούμε όλους τους Ιρανούς που δολοφονήθηκαν από την εγκαθίδρυση της θεοκρατίας το 1979 και τα θύματα της τρομοκρατίας δι’ αντιπροσώπων που ενθαρρύνει και χρηματοδοτεί το Ιράν.
Όλα αυτά μπορεί να μην έχουν ιδιαίτερη σημασία στον δρόμο προς τον σοσιαλισμό που ανοίγουν με την αμνησία τους ο Νίκος Ανδρουλάκης και ο Πέδρο Σάντσεθ, αλλά η συλλογική μνήμη χρησιμεύει για να τονίσει την ανοησία των λόγων τόσων πολλών ηγετών που έχουν περιοριστεί σε απλούς σχολιαστές, οι οποίοι βρίσκουν στον «σεβασμό του διεθνούς δικαίου» το πρόσχημα για να απαρνηθούν τις ευθύνες τους.
Είναι αφελές και λογικά παράλογο να επικαλούνται το διεθνές δίκαιο αναφερόμενοι σε ένα καθεστώς που δεν έχει σταματήσει ποτέ να παραβιάζει, ακριβώς, το διεθνές δίκαιο. Το Ιράν προωθεί την αποσταθεροποίηση μεγάλης κλίμακας, περιβάλλεται από εγκληματικές πολιτοφυλακές, ελέγχει ένα σημαντικό μέρος του παγκόσμιου εμπορίου ναρκωτικών και υποκινεί τρομοκρατικές επιχειρήσεις με τον δεδηλωμένο στόχο της καταστροφής του Ισραήλ και της κατάρρευσης της Δύσης.
Ο «κατευνασμός» και οι ίσες αποστάσεις που τηρούν οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές, ο πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Πέδρο Σάντσεθ, και ο εδώ θαυμαστής του Νίκος Ανδρουλάκης, δεν εμπόδισαν τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις Συναγωγές στο Άμστερνταμ και στο Ρότερνταμ και τις απειλές για αντίποινα που εκτοξεύει το θεοκρατικό καθεστώς εναντίον της Ευρώπης.
Η στάση του Πέδρο Σάντσεθ, συνεπώς και όσων τον στηρίζουν, είναι επικίνδυνη γιατί παραβλέπει ότι ο ισλαμικός ολοκληρωτισμός είναι ένα παγκόσμιο σχέδιο. Προσπαθεί και ήδη επιβάλλει την αντιστροφή των αξιών και τον ξέφρενο αντισημιτισμό του σε ευρωπαϊκό έδαφος.
