Ο βουλευτής Π.Ε. Καβάλας με τη Νέα Δημοκρατία Μακάριος Λαζαρίδης γράφει στο «Μανιφέστο» για το μείζον θέμα της ελληνικής οικογένειας.
Τη σημαντικότερη ίσως εθνική πρόκληση των επόμενων δεκαετιών αποτελεί το δημογραφικό.
Αφορά την οικονομία, το ασφαλιστικό σύστημα, την ανάπτυξη της περιφέρειας, τη συνοχή της κοινωνίας μας και, τελικά, την ίδια τη φυσιογνωμία της Ελλάδας του αύριο.
Η στάση της πολιτικής και οι πραγματικές δυσκολίες των νέων
Γι’ αυτό και η δημόσια συζήτηση γύρω από το συγκεκριμένο θέμα οφείλει να χαρακτηρίζεται από σοβαρότητα, υπευθυνότητα και, φυσικά, αισιοδοξία.
Η πολιτική και οι πολιτικοί δεν υπάρχουν για να διαπιστώνουν ότι οι δυσκολίες είναι ανυπέρβλητες ούτε για να προσαρμόζονται μοιρολατρικά στις εξελίξεις.
Υπάρχουν για να αλλάζουν τα δεδομένα, να δημιουργούν προοπτικές και να δίνουν στους πολίτες λόγους να ελπίζουν.
Το πραγματικό ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι γιατί οι νέοι κάνουν λιγότερα παιδιά.
Είναι αν η πολιτεία δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε να μπορούν να δημιουργήσουν οικογένεια με ασφάλεια, αξιοπρέπεια και προοπτική.
Γιατί η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι νέοι δεν έχουν εγκαταλείψει το όνειρο της οικογένειας. Της πυρηνικής οικογένειας.
Εκείνο που έχει αλλάξει είναι ότι δυσκολεύονται να κάνουν το επόμενο βήμα.
Η εργασιακή αβεβαιότητα, η δυσκολία απόκτησης κατοικίας, το αυξημένο κόστος ζωής και η αγωνία για το αύριο τους οδηγούν συχνά στην αναβολή των σημαντικότερων αποφάσεων της ζωής τους.
Τα διδάγματα από τη διεθνή εμπειρία
Αυτό ακριβώς επιβεβαιώνει και η διεθνής εμπειρία.
Οι χώρες που αντιμετώπισαν αποτελεσματικότερα το δημογραφικό, δεν το πέτυχαν με συνθήματα ούτε με μια νοσταλγική επιστροφή σε πρότυπα άλλων εποχών.
Το πέτυχαν εφαρμόζοντας πολιτικές που ενίσχυσαν το οικογενειακό εισόδημα, περιόρισαν το οικονομικό κόστος της ανατροφής των παιδιών, διευκόλυναν τη συμφιλίωση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής και επένδυσαν σε ποιοτικές υπηρεσίες για τα παιδιά και τους γονείς.
Με άλλα λόγια, δημιούργησαν ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο η απόφαση για τη δημιουργία οικογένειας δεν αποτελούσε άλμα στο κενό, αλλά μια επιλογή με πραγματικά στηρίγματα.
Το συνεκτικό πλέγμα πολιτικών στήριξης
Αυτή πρέπει να είναι και η δική μας πυξίδα.
Η στήριξη της οικογένειας απαιτεί ένα συνεκτικό πλέγμα πολιτικών: καλύτερες ευκαιρίες απασχόλησης, αξιοπρεπείς αμοιβές, πρόσβαση στη στέγη, επαρκείς βρεφονηπιακές δομές, ουσιαστική στήριξη της εργαζόμενης μητέρας αλλά και του πατέρα, κίνητρα που επιτρέπουν στους νέους να σχεδιάσουν το μέλλον τους με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.
Είναι χρέος μας να δώσουμε στην οικογένεια τις προϋποθέσεις να ανθήσει.
Να μπορεί ένα νέο ζευγάρι να σχεδιάζει τη ζωή του χωρίς να αισθάνεται ότι η απόκτηση ενός παιδιού ή ενός δεύτερου παιδιού αποτελεί οικονομικό ρίσκο.
Να γνωρίζει ότι το κράτος δεν θα εμφανίζεται μόνο τη στιγμή της ανάγκης με πενιχρά επιδόματα, αλλά θα στέκεται διαρκώς δίπλα του.
Εθνική αναγκαιότητα και στρατηγική βάθους
Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει σημαντικά βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση.
Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι το πρόβλημα έχει λυθεί.
Το δημογραφικό απαιτεί συνέχεια, συνέπεια και μια στρατηγική που θα ξεπερνά τους εκλογικούς κύκλους.
Απαιτεί πολιτικές που θα αξιολογούνται με μοναδικό κριτήριο αν κάνουν τη ζωή των νέων οικογενειών καλύτερη και αν δίνουν στα νέα ζευγάρια τη βεβαιότητα ότι μπορούν να χτίσουν το μέλλον τους στην πατρίδα τους.
Εμπιστοσύνη στις δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας
Η Ελλάδα έχει αποδείξει πολλές φορές ότι μπορεί να υπερβαίνει δυσκολίες που έμοιαζαν ανυπέρβλητες.
Το ίδιο μπορεί να συμβεί και σήμερα.
Αρκεί να επενδύσουμε στον άνθρωπο, στη νέα γενιά και στην οικογένεια.
Και όχι να μιλάμε για inclusion (δηλαδή συμπερίληψη) και διαφορετικότητα…
Για να είναι τελικά ένας θεσμός που δεν φθίνει, που να συνεχίσει να αποτελεί το πιο ζωντανό κύτταρο της κοινωνίας μας.
Και όσο η πολιτεία στέκεται δίπλα της με σχέδιο, συνέπεια και πολιτικές ουσίας, τόσο θα επιβεβαιώνεται ότι το μέλλον δεν γράφεται με απαισιοδοξία, αλλά με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας.
Γιατί, τελικά, η ελληνική οικογένεια ζητάει ευκαιρίες.
Και όταν η πολιτεία τις προσφέρει, τότε το δημογραφικό παύει να είναι μια δυσοίωνη πρόβλεψη και γίνεται μια πρόκληση που μπορούμε να κερδίσουμε.
Γιατί, είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι, η ελληνική οικογένεια είναι εδώ και έχει μέλλον.
